Maandag 25/01/2021

Ga eens vreemd in Tasmanië

Vlak onder Australië ligt Tasmanië, een eiland ter grootte van België en Nederland met een half miljoen inwoners die door de Aussies als 'bijzonder vreemd' worden omschreven. Er lopen ook dieren rond die je nergens anders ter wereld tegenkomt. Wilt u nog een reden om dit eiland eens te bezoeken? We geven u er meteen drie.

Lang geleden hing dit eiland nog gewoon vast aan Australië, maar daar valt werkelijk niets meer van te merken. Tasmanië, dat is voor de Australiërs een geheel andere wereld. Op dit eiland, dat amper 240 kilometer ten zuidoosten van het vasteland ligt, is alles anders. Het is er kouder, natter en groener, er leven bizarre dieren zoals de Tasmaanse Duivel en het heeft eerder de wilde looks van Nieuw-Zeeland dan van Australië. De Aussies vinden hun benedenburen maar een raar volkje. Tja, wat wil je ook, als je op een eenzaam eiland woont, tussen Australië en de Zuidpool, met de vervaarlijke Bass-zeestraatboven je en de woelige oceaan in het zuiden.

Kunst

De Belgische kunstenaar Wim Delvoye heeft voor de eerste keer in zijn carrière zijn roemruchte shitmachine Cloaca verkocht aan een privépersoon, de steenrijke Tasmaanse kunstverzamelaar David Walsh. Walsh, een wiskundig genie, vergaarde zijn fortuin door een ingenieus goksysteem uit te dokteren. Met het vele geld dat hij onder meer met paardenrennen won, besloot hij in Hobart, de hoofdstad van Tasmanië, een museum te openen. Walsh nam een bekende curator van Sotheby's onder de arm om zijn toch al aanzienlijke kunst- en antiekcollectie aan te vullen, en gaf architect Nonda Katsalidis de opdracht om een imposant museum met 6.000 m2 aan exporuimte te bouwen. Het werd een soort van tombe in beton, diep ingegraven in de lokale natuursteen. Het Museum of Old and New Art (MONA) ontdek je eerder dan je het bezoekt. Het kostte 38 miljoen euro en er staat, ligt en hangt voor naar schatting 70 miljoen euro aan kunstwerken.

Walsh - hij ziet eruit als een hippie op steroïden - hanteert voor zijn collectie twee thema's: dood en seks. "Het ene proberen we ons hele leven te omzeilen en naar het andere gaan we constant op zoek." Een van zijn favoriete kunstwerken, naast bijdragen van klinkende namen zoals Damien Hirst, Sidney Nolan, Wassily Kandinsky en Fernando Botero, is de Cloaca Nummer 10 van Wim Delvoye. De expositieruimte voor de machine die het spijsverteringsstelsel imiteert, heeft een speciaal aircosysteem zodat de rest van het museum niet moet ruiken wat Cloaca de dag ervoor zoal op zijn bord kreeg. In tegenstelling tot de andere negen Cloaca's werkt Nummer 10 constant. Het hele proces wordt vanuit België via de computer opgevolgd. Heeft de machine bijvoorbeeld zure oprispingen, dan wordt bijvoorbeeld aan Tasmanië doorgegeven dat het dieet aangepast moet worden.

Je kunt hier ook overnachten, in een van de acht villa's die naast het MONA zijn gebouwd. In elke villa pronkt natuurlijk kunst. Zo kun je een Sidney Nolan in je kamer tegenkomen of andere dure spullen zoals een eeuwenoude maalsteen uit Costa Rica.

En o ja, David Walsh is ook een groot liefhebber van een goed glas bier. Naast het MONA heeft hij zijn Moo-brouwerij gevestigd waar je in de bar kunt kiezen uit een mooie selectie bieren. Zelf geniet Walsh vooral van een Westvleteren of een Orval. Zeg nu zelf, zo'n man mag dan wel excentriek worden genoemd, gek is hij alvast niet.

Natuur

De wildernis van Tasmanië bevindt zich aan de westkust van het eiland, met een nationaal park waar je blikvangers als Cradle Mountain en Lake St. Clair vindt. Een paradijs voor natuurliefhebbers en hikers die dagenlang door deze onherbergzame steek kunnen trekken. Als er één plek is waar de in 1936 uitgestorven gewaande Tasmaanse Tijger misschien toch nog ronddwaalt, dan is het wel hier.

Veel toegankelijker is de oostkust met zijn prachtige zandstranden, parken en markante eilandjes. Een ervan is Bruny Island, dat je vanuit snelle bootjes kunt ontdekken. Met 300 pk langs woeste kliffen scheren, het hééft iets. De gidsen op deze ecocruise zien er met hun blozende kaken, baard en oorringetjes veeleer uit als stoere vissers die dagelijks de kolkende golven van de oceaan trotseren. Een van hen deelt voor de cruise gemberpilletjes rond, zogezegd tegen zeeziekte. Wanneer iedereen ze ingeslikt heeft, zegt hij fijntjes: "Folks, eigenlijk waren dat geen gemberpillen maar hallucinogenen, zodat ik met mijn mate nu drie uur in de pub kan gaan zitten en jullie daarna wijs kan maken dat jullie een fantastische cruise achter de rug hebben." De zodiacs scheren over het water en brengen ons tot dicht bij pinguïns, zeehonden, dolfijnen, albatrossen, indrukwekkende rotsformaties en de nauwe passage van de Jurassic Dolerite-kliffen.

Schijn bedriegt

Wat verder langs de oostkust ligt het gehucht Port Arthur. De huisjes en tuintjes van de amper vijfhonderd inwoners ogen lieflijk, haast Engels knus, maar schijn bedriegt. Het spookt hier namelijk, als we de volksmond mogen geloven. In 1996 vond hier een gruwelijke massamoord plaats. De dolgedraaide Tasmaniër Martin Bryant, toen 28 jaar oud, schoot in een paar uur tijd 35 mensen dood. Bryant zit allang veilig achter tralies - hij kreeg 35 keer levenslang plus een extra 1.035 jaar cel - maar zijn geest waart hier blijkbaar nog altijd rond. Luguber plekje dus, ondanks de glinsterende baai, de witte zandstranden en de strakblauwe hemel.

Mooi is ook Flinders Island, een van die plaatsen die je verplichten even niks te doen. Een rots uitzoeken met zicht over de bijna transparante baai en het spierwitte strand. Geen levende ziel te bespeuren, op een paar dolfijnen na die door het spiegelgladde water glijden. En misschien enkele bultrugwalvissen in de verte...

Overnachten

Tasmanië is ouderwets, saai en de hotels zijn hopeloos gedateerd, zo luidt het cliché. Niet dus, want de laatste jaren opende hier het ene fraaie hotel na het andere. In het binnenland, niet ver van Launceston, ligt Quamby Estate. Gebouwd tussen 1828 en 1838 en tegenwoordig een prachtige golf- en countryclub met Engelse allures en dromerige logies - Sir Richard Branson is hier aandeelhouder. Er zijn slechts tien suites, voorzien van glimmend parket en lokaal geweven wollen dekens; sommige kamers hebben direct toegang tot de prachtige tuin. Vanuit hier vertrekken veel sportievelingen op dagenlange hikes om het binnenland te verkennen.

Aan de oostkust staat het vakantiehuis The Lair. De Australische architect Rick Bzowy spendeerde 1,6 miljoen euro aan deze woning, neergeplant op een lap grond van 17 hectare groot, langs de dramatische oostkust van Tasmanië. De villa balanceert in zijn strakke eenvoud boven het wilde landschap. Kom je hier logeren, dan hoef je geen boodschappen te doen. Bzowy heeft voor alles gezorgd: wijn, fruit, groenten en kruiden zijn volop aanwezig; in de ijskast vind je verse oesters, mosselen, spek, yoghurt... Geniet van het uitzicht dankzij een Leica-verrekijker, of van heerlijke koffie uit de espressomachine. Geweldig is ook de buitenkeuken met vergezichten over Oyster Bay, de Hazards en Maria Islands.

Wil je in de hoofdstad Hobart overnachten, dan moet je het kleinschalige luxehotel The Islington eens proberen. Fijne antiek, een dromerige serre die uitkijkt over de tuin en in de verte Mount Wellington, plus een uitmuntende service.

Praktisch

• We reisden naar Tasmanië met de Belgische Oceanië-specialist Aussie Tours.

www.aussietours.be

• Wij vlogen met Etihad Airways vanuit Brussel vanaf 1.365 euro, inclusief taksen. Vanuit Melbourne is het een dik uur vliegen met Virgin Blue.

www.etihad.com

• Verken Tasmanië per camper of mobilhome. Vanaf 115 euro per dag.

maui.com.au

www.discovertasmania. com.au

• Cruisen op Bruny Island: www.brunycruises. com.au

Logeren

• Bij het MONA: paviljoen met ontbijt vanaf 470 euro per nacht.

www.moorilla.com.au

• Quamby Estate: vanaf 120 euro in een dubbele kamer met ontbijt.

www.quambyestate. com.au

• The Lair: voor 560 euro per nacht slaap je hier met vier personen én krijg je een volgeladen ijskast.

www.thelair.com.au

• Islington Hotel in Hobart, vanaf 240 euro voor een dubbele kamer met ontbijt en non-alcoholische minibar in de kamer.

www.islingtonhotel.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234