Woensdag 25/11/2020

Froome: "Op training probeer ik ploegmaats bergaf te lossen"

Beeld BELGA

Van Vincenzo Nibali weten we wel dat hij over sterke dalerscapaciteiten beschikt, maar bij Christopher Froome is dat toch even een ander verhaal. In de afdaling van de Col de Peyresourde sloeg de Keniaanse Brit de andere favorieten met verstomming en stoomde hij naar de zege en de bijhorende gele trui. "Dit was niet gepland", kon de renner van Team Sky een glimlach niet onderdrukken. Op de persconferentie ging Froome nog dieper in op zijn afdalingsstunt. "Of ik hier op train? Ja, heel veel zelfs. Op stage loopt het al wel eens uit de hand, onder ploegmaats. We're messing around, you know. We dollen wat. Dan proberen we elkaar er af te rijden in de afdalingen. Een klassiek spelletje, dat vandaag zijn vruchten afwerpt", noteerde onze wielerman Joeri De Knop uit de mond van Froome, die zelf vond dat hij niet veel risico's nam."

"Old school summer biking." Froome heeft zich duidelijk geamuseerd in de laatste kilometers richting Bagnères-de-Luchon. De andere favorieten werden zonder het goed en wel te beseffen in de tegenaanval gedwongen wanneer Froome meteen na de top op de Peyresourde het gaspedaal induwde. "Dit was echt niet gepland", vertelde hij hijgend in het officiële interview. "Ik geef het gewoon een kans, dacht ik. Op de laatste klim heb ik het ook geprobeerd, maar er gebeurde niets. Ik moest het gewoon een kans geven in de afdaling."

De ingeving van het moment dus. En wat voor een. "Die gele trui geeft natuurlijk opnieuw een enorm goed gevoel. De jongens gaven zich vandaag helemaal, bedankt mannen." Gelijk heeft hij, want op de laatste beklimming van de dag werkten vier manschappen zich nog uit de naad om hun kopman perfect te kunnen lanceren. Als een raket stoof die dus naar zijn eerste gele trui in deze Tour de France. Iets wat ze in het kamp van Movistar ongetwijfeld niet meteen zagen aankomen.

Beeld BELGA
Beeld Photo News
Beeld REUTERS

Volwassene op kinderfiets

Op de persconferentie achteraf noteerde onze wielerredacteur in Frankrijk Joeri De Knop nog enkele rake quotes van Froome over dat ene, bewuste moment op de top, 1569 meter hoog. "Ik was in de slotkilometers van de Peyresourde een paar keer versneld. Zonder succes. Plots schoot het door mijn hoofd. 'Laat ik eens iets proberen'. Ongepland, ondoordacht. Ik had een 54 (versnelling vooraan, een kamwiel met 54 tandjes, red.) gestoken. Groter dan anders. Daarmee rijd ik vast sneller dan de concurrentie, meende ik. It was a bit of a gamble. Een gokje. Geen idee waar ik zou uitkomen. But catch me if you can. Pak me dan, als je kan."

Als een valk
Wat volgde, was het beste wat we tot dusver in de 103de Ronde van Frankrijk te zien kregen. Een wervelende show, voor de mannetjesputters onder ons. Pure horror, volgens de wekere types. Froome nam een zo aerodynamisch mogelijke positie aan en stortte zich als een valk de diepte in. Zittend op de bovenbuis, diep voorovergebogen over het stuur, neus op zijn voorwiel. En trappen maar, als een volwassene op een kinderfiets. Vijf, tien, vijftien seconden liep hij uit op de amechtig spartelende groep achtervolgers. En als hij dan toch eens een bocht te breed leek te nemen, corrigeerde de Keniaanse Brit meesterlijk. "Gevaarlijk?" Vond hij zelf niet. "Ik ken de afdaling. Snelle, rechte stukken. Daar kan je snelheid op halen. Zoveel risico's nam ik toch niet?"

Het is maar wat je risicoloos noemt. Met snelheden tot 85 km/u flirt je bij de minste klapband als gevolg van een klein, scherp steentje met de dood. Zo simpel is het. Froome haalde er lachend de schouders bij op. "Ach, weet je: het is onze job. Je riskeert altijd en overal wel íets. Wat ik voelde bij die duizelingwekkende vaart? Een rilling door mijn lijf. Zéér intens."

Dus werd hij maar meteen ondergebracht bij de betere dalers in het peloton. Genre Peter Sagan. "Of Michal Kwiatkowski", had Froome zelf in gedachten. Of ik hier op train? Ja, heel veel zelfs. Op stage loopt het al wel eens uit de hand, onder ploegmaats. We're messing around, you know. We dollen wat. Dan proberen we elkaar er af te rijden in de afdalingen. Een klassiek spelletje, dat vandaag zijn vruchten afwerpt."

Als een kind dat zo snel mogelijk met zijn fiets rijdt en daar enorm van geniet, zo omschreef Froome zich verder nog. Kwajongensgedrag dat tot een unicum leidde. "Nooit eerder zette ik een finale met deze karakteristieken naar mijn hand. Een droom! Verrassend? Ja, dat was het zeker. Zelf nooit verwacht dat ik dit zou doen. (lacht) Maar achteraf gezien ben ik blij dat ik het risicootje nam.» Dertien seconden, leverde het op. Boni niet inbegrepen. "Peanuts, natuurlijk", begreep Froome. "Maar het belangrijkste is: ik rijd in het geel. Ook dát is onverwacht. Het bezorgt me een geweldig gevoel." Een reële tijdsdreun mag het dan niet zijn, mentaal maakte Froome wél een statement. Je zal maar Nairo Quintana heten. En merken dat je grootste concurrent voor de eindzege zelfs bonust in een afzink. Terwijl het échte Froome-werk, twee zware tijdritten, er nog zit aan te komen. De Colombiaan doet zondag in zíjn favoriete speeltuin maar beter een stevige tegenzet. Aanvallen, op Arcalis!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234