Vrijdag 25/06/2021

Front National of het Belang der arme

De beste strategie tegen uiterst rechts in Wallonië is de bestrijding van armoede

Heeft het FN (Front National) nog een toekomst in Wallonië? Wie Un an au Front National, van Thierry Huart-Eeckhoudt (*) leest is snel geneigd dit boek dicht te slaan en daarmee ook een mogelijke toekomst voor het FN in Wallonië uit te sluiten. Het FN was immers tot voor kort het bijna-privébezit van oprichter Daniel Féret, een gewezen Brusselse dokter (gespecialiseerd in de plastische chirurgie), tot die wegens verregaande vormen van oplichting tot een jaar gevangenis werd veroordeeld. Sindsdien weet niemand wie voorzitter is van het FN, al blijft Féret zichzelf als de bezetter van deze functie beschouwen.

Als er een verschil behouden moet blijven tussen uiterst rechts in Vlaanderen en uiterst rechts in Wallonië lijkt het wel de zeer rigide, op leiderschap gevestigde, piramidale structuur van het Vlaams Belang te zijn, en de bijna permanente, chaotische opdeling van elkaar bestrijdende cellen en clans in het Front National, al vertoont ook 'ons' Belang nu eindelijk barsten en zullen wij wel zien.

Maar de lectuur van dit boek laat een onbevredigende indruk na. Dit is valse investituurjournalistiek. De auteur gedraagt zich als Kuifje in Afrika, met al onze verontschuldigingen voor Afrika. Hij heeft lange inleidingen nodig om te vertellen hoe hij ontvangen werd door de Waalse FN-voorman Charles Petitjean in Pont-à-Celles, of door Daniel Féret in Elsene, die hij enkel via een aantal verbindingsmannen bereikt: een beetje journalist beschikt al lang over een direct contact met een Féret of een Petitjean, die ouderdomsdeken is van het Waalse parlement in Namen, en in die functie zittingen van dit parlement heeft voorgezeten.

Thiery Huart-Eeckhoudt wil het allemaal veel spannender houden en heeft zelfs de morele steun van een vriend nodig om zijn intrede te maken op een (open) bijeenkomst van het Front National, waar hij tot zijn verwondering niet wordt buitengesmeten, maar met open armen ontvangen, eindelijk een journalist! Hij kon ook gewoon binnen gaan, al dan niet na vertoon van een perskaart. Maar zijn houding is typerend voor de Franstalige pers, die het FN veel meer en veel eerder dan wat met het Vlaams Blok (Belang) in Vlaanderen geschiedde in de isoleercel heeft gezet.

Het boek van Huart-Eeckhoudt heeft toch een grote verdienste. Het legt de nadruk op de locaties waar de FN-leden in Wallonië bijeenkomen: armoedige cafés, open boerenschuren, achterhuizen en zelfs meestal niet gelegen in stedelijke centra, maar in die half-industriële, half-landelijke en altijd helemaal verwoeste voorsteden van Luik, La Louvière en - vooral - Charleroi: bij alle jongste verkiezingen was het FN na de PS in Charleroi toch de tweede partij. Het Waalse Front National is in Europa het uiterst-rechts van de armoede, van de mislukking, van de reële miserie, in zekere zin zelfs van de delokalisering van de zware industrie naar nieuwe landen, want daarmee is alles begonnen.

Dit komt overeen met mijn ervaring als observator in Wallonië. Uiterst- rechts stoelt in gebieden als Oostenrijk en Italië, en ook in Vlaanderen, op racisme, egoïsme - eventueel groepsegoïsme - maar vooral op de verdediging van de eigen moeizaam verworven rijkdom, die men de 'andere' of de nieuwkomer niet gunt. Lijsten als het Vlaams Belang en de lijst Dedecker (maar bij Dedecker dan zonder openlijk racisme) zoeken hun succes bij de nieuwe rijken; het Front National in Wallonië steunt op nieuwe armen. En in beide gevallen leggen zij de schuld voor wat verkeerd gaat, of voor wat hen hindert, niet bij zichzelf, maar bij anderen: vreemdelingen, Walen, Vlamingen.

Hieruit volgt dat de bestrijding van de denkbeelden van uiterst rechts niet noodzakelijk in Vlaanderen en Wallonië dezelfde moet zijn. In Vlaanderen berust uiterst rechts op een verleden van armoede en op slechte ervaringen met België, maar ook op begrippen als taal en 'eigenheid' en collaboratie. In Wallonië is dit niet zo. Taal speelt geen rol, en met de ideologische en andere extreem rechtse collaborateurs werd na Wereldoorlog II grondig afgerekend. Het Front National heeft sindsdien met deze ideologieën weinig te maken, op die ene revisionist na. Het Front National in Wallonië steunt op armoede. Dus kan ik mij inbeelden dat het Front National in Wallonië nog meer aan belang zal inboeten als minister-president Rudy Demotte over enkele jaren met nog betere cijfers voor zijn gewest kan uitpakken.

De beste strategie om uiterst rechts te weren bestaat daar in de bestrijding van de armoede en de Waalse regering is op dit vlak goed bezig. De Waalse economie begint het weer goed te doen en als over een tiental jaren alle gewezen mijnwerkers en staalarbeiders uit die werkloosheids- en gezondheidstatistieken (de beroepsziekten) zullen zijn verdwenen zou de status van Wallonië er plots veel beter kunnen gaan uitzien dan nu het geval is. Dit proces van herstel is immers volop aan de gang.

Maar dit kan ons alleen leiden naar een wat eigenaardige conclusie. Misschien zal het uiterst rechts in Wallonië beter gaan als zij daar - naar Vlaams voorbeeld - hun opnieuw verworven rijkdom moeten gaan beschermen. Maar dan zie ik daar eerder mogelijkheden tot rekrutering voor een lijst Dedecker dan voor een Waals Belang.

(*) Un an au Front national. Thierry Huart-Eeckhoudt. Editions Luc Pire.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234