Maandag 01/03/2021

ColumnDe schaal van Mulders

Frigotartinable. Ergens zitten mensen die worden betaald om zulke woorden te bedenken

null Beeld RV
Beeld RV

Jean-Paul Mulders onderzoekt alles wat u bij de hersenkwabben kan grijpen. 

In mijn mailbox vind ik een uitnodiging voor een workshop tenen lezen. ‘Een tenenlezer is geen helderziende en doet ook geen toekomstvoorspelling,’ staat er, ‘maar via de tenen-analyse sporen we de sterke en minder sterke karaktereigenschappen op om te weten waar het schoentje wringt. Daarna doen we gezamenlijk leuke en leerrijke spelletjes met onze tenen.’

De uitnodiging wordt besloten met: vriendelijke tenen­groet.

Ik laat die informatie bezinken als er wordt aangebeld aan de voordeur. Op het trottoir staan twee mannen van wie er een de hand naar mij uitsteekt. Ik druk die hand niet, op mijn hoede als ik ben geworden voor vriendelijkheid die gratis wordt aangeboden. “Wij zijn de glazenwassers”, zegt de oudste van de twee met diepe stem en borstelige wenkbrauwen.

Ik zeg dat ik dacht dat zij kwamen namens de mormonen.

De man grijnst: “Zien wij er zo gelovig uit?” Hij heeft een stretch in zijn oor waar het winterlicht doorheen schemert en blauwe ogen die verwijzen naar de Noordpool.

Ik zeg dat ik op het verkeerde been ben gezet doordat zij met z’n tweeën zijn, zoals wel vaker mensen die weinig populaire boodschappen uitdragen. Ik denk aan mijn vader, die vertegenwoordigers van geloven binnenliet om met hen over het hiernamaals te praten. Mijn vader was een wijze man. Hij zei dat hij na zijn overlijden ’s nachts in bed aan mijn tenen zou komen trekken als er leven na de dood was. Helaas heb ik na al die jaren nog altijd niets van hem vernomen. Ik stel mij voor dat hij de handen vol heeft met de boezem van een handvol maagden.

Onsmeerbaarheid

Door al die verwikkelingen heb ik nog steeds niet ontbeten. In de keuken haal ik boter uit de koelkast waarop staat: koelkastsmeerbaar. In het Frans is dat: frigotartinable. Ergens zitten mensen die worden betaald om zulke woorden te bedenken. In werkelijkheid blijkt de boter toch te hard om vlot uit te smeren. Ik stel mij voor hoe een assertieve vriendin van mij zou procederen tegen de boterproducent, en schadevergoeding zou opstrijken wegens onsmeerbaarheid.

Zo assertief ben ik echter niet, en ook niet zo’n procedeerder. Ik ben eerder het type dat dan maar de schouders ophaalt en crunchy eet met frambozen. Tijdens die sobere maaltijd kijk ik door het raam en luister naar de radio. Daar is een jonge vrouw aan het woord die onderzoek heeft gedaan naar de invloed van babytaal in een romantische relatie. Partners die babytaal gebruiken, blijken meer seks te hebben. Het gebruik van babytaal tijdens de seks kan dan weer tot minder seks leiden. Het luistert allemaal nauw in de wereld. Het is wél het soort wetenschap die vlot haar weg vindt naar alle podia.

De onderzoekster zegt dat zij en haar partner zelf vaak babytaal gebruikten en zij wou weten of dat een goed teken is. Ik denk: too much information. Het zal raar zijn voor een persmuskiet, maar soms snak ik naar een dag waarop er niets wordt onthuld en ik nergens voor word uitgenodigd.

Ik denk aan een relatie van lang geleden, waarin mijn geliefde een kangoeroe was en ik een Australische eekhoorn. Wij zouden de bosbranden helaas niet overleven en zijn uit elkaar gegaan. Met vriendelijke tenengroet.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234