Maandag 06/07/2020

Fratsen vol erotiek

Breakdancen op grego- riaans of pingpongen op een hemelbed, het zijn geen manieren. Maar het kan zo plezierig zijn, vinden Han Bennink, Joachim Badenhorst en Simon Toldam.

De nieuwe cd van dat trio heet simpelweg Bennink # Co en staat nog meer dan de voorganger Parken bol van de ernstige fratsen. Bennink mag dan al 70 geworden zijn, hij blijft een kind. Meer nog: hij wordt steeds meer kind. Zo speelt hij nog bijna uitsluitend op de snarentrommel, de rest van de drumkit laat hij thuis, niet nodig. Zijn jongere collega's maken die klik naar minder nog niet, zij slepen meer materiaal aan. Badenhorst speelt de klarinettenfamilie en zijn tenorsax, Toldam bespeelt én bewerkt de piano.

Hoe gaat dat dan met dat breakdancen? Bijvoorbeeld door een zoete song van Billy Strayhorn ('A Flower is a Lovesome Thing') te openen met een wilde achtervolging van hond en kat en muis. Of door een swingend thema zoals 'Sim March' vakkundig onderuit te halen met plaagstoten en voetzoekers. Het drietal amuseert zich kostelijk met al dat heerlijks, zoals kinderen op een snoepfestijn. Toch gaan ze niet gratuit te werk, ook niet in de talrijke geïmproviseerde passages. Opvallend is ook de invloed van Thelonious Monk. Zo is hun versie van 'Meet Me Tonight in Dreamland' volledig geënt op de aparte ritmiek die Monk er in 1971 in legde. Het oorspronkelijke lied van Leo Friedman en Beth Slater Whitson is nauwelijks herkenbaar.

De werkwijze van het trio (plagerig omgaan met vrolijke deuntjes) herinnert natuurlijk aan het intussen al een tijdje ter ziele gegane Clusone Trio met dezelfde Han Bennink, cellist Ernst Reijseger en rietblazer Michael Moore. Sprekend is de vergelijking met Clusones Soft Lights and Sweet Music uit 1994, een gekke verkenning van het werk van Irving Berlin. Je mag Badenhorst zeker geen kloon van Moore noemen (getuige onder meer zijn nieuwe soloplaat), maar hij heeft er wel veel van geleerd. Moore is een saxofonist en klarinettist met een januskop. Hij kan klinken als Ellingtonicoon Johnny Hodges, met een loepzuivere toon en een prachtige erotische swing. Maar het moment daarna zit zijn klank plots vol craquelé, kattengeluiden en verraderlijk gegrom. Merkwaardig is hoe dat erotisch swingende karakter daaronder mooi overeind blijft. Moore verzoent het schijnbaar onverzoenlijke en zo werd de ingeweken Californiër begin de jaren 1980 een van de sleutelfiguren in het vernieuwde ICP Orchestra van Misha Mengelberg en in de hele Amsterdamse scène.

Vanavond is Moore trouwens te gast in Antwerpen met een onuitgegeven combinatie, een verrassende ontmoeting met de Amerikaanse contrabassist Barre Phillips en de Antwerpse meesterdrummer Dré Pallemaerts. Benieuwd.

Han Bennink Trio, Bennink # Co (ILK), Joachim Badenhorst, The Jungle, He Told Me (Smeraldina). Michael Moore, Barre Phillips & Dré Pallemaerts, vanavond in Antwerpen (www.desingel.be)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234