Zondag 26/09/2021

Franse cinemalegende Eric Rohmer (89) overleden

PARIJS

De Franse cineast Eric Rohmer, een van de toonaangevende figuren van de nouvelle vague, is gisteren op 89-jarige leeftijd overleden in Parijs. Rohmer verwierf veel faam met zijn ‘sentimentele komedies’, waarin vooral eindeloos over de liefde werd geredekaveld.

Frankrijk is een minzaam filmicoon armer. Samen met François Truffaut en Jean-Luc Godard behoorde Eric Rohmer tot de boegbeelden van de nouvelle vague. Bijna blindelings herkende je de ingrediënten van Rohmers langoureuze films: praatgrage personages, veel ‘jonge meisjes in bloei’ verwikkeld in complexe amoureuze perikelen, amper gebruik van close-ups of muziek, maar wel lang uitgesponnen takes. Steeds was er die waas van intimistische melancholie. Nooit werd Rohmer echter zwaar op de hand. Een tere lichtvoetigheid bleef zijn handelsmerk, zoals in Pauline à la plage (1983). Telkens weer greep hij terug naar het genre van de zedenkomedie waardoor hij algauw bestempeld werd tot de Alfred De Musset of Marivaux van de Franse cinema. “Ik wil niets zeggen, ik toon alleen maar”, zo verklaarde Rohmer ooit over zijn aanpak. Rohmer filmde bijna tot de laatste snik. Zijn laatste film Les amours d’Astrée et de Celadon rondde hij af in 2007, waarna hij zijn retraite aankondigde. Na 50 jaar regisseurschap stonden er op zijn teller 24 films, die overigens uitpuilden van de cinematografische en literaire knipogen. Net als zijn pseudoniem: Rohmer was een samentrekking van regisseur-acteur Erich von Stroheim en van schrijver Sax Rohmer van de Fu Manchu-reeks. Eric Rohmer werd geboren als Jean-Marie Schérer op 4 april 1920 in Tulle. Hij gaf les en leek voorbestemd voor de literatuur, in 1946 schreef hij zelfs de roman Elisabeth. Toch voelde hij zich spoedig aangetrokken tot het bewegende beeld. Zijn latere kompanen van de nouvelle vague ontmoette hij in de Cinéclub Parisien van het Quartier Latin. Algauw begon hij als filmcriticus bij het invloedrijke Cahiers du Cinéma. Tussen 1956 en 1963 was Rohmer er hoofdredacteur. Na enkele kortfilms maakte hij in 1959 zijn speelfilmdebuut met het amper opgemerkte Le signe du lion. Spoedig begon hij zijn volgende films in te delen in cycli, zoals de Six contes moraux (1962-1972), waarin hij de rol van verleiding in het relationele verkeer zorgvuldig analyseerde. Voor de derde film uit de reeks, La collectioneuse, kreeg hij de Zilveren Beer in Berlijn in 1967. Maar pas met Ma nuit chez Maud (1969) werd zijn talent wereldwijd opgemerkt, goed voor een Academy Award voor het beste script. Ook de daaropvolgende Le genou de Claire (1970) werd warm onthaald door de kritiek. Na twee periodestukken, waaronder het kostuumdrama Die Marquise von O..., (1976), waarvoor hij in Cannes de Gouden Palm kreeg, vatte hij vanaf 1980 de cyclus Comédies et proverbes aan, met klassiekers als Les nuits de la pleine lune (1984), Le rayon vert (1986) en Pauline à la plage (1983). Ook hier werden de schommelingen van het hart uitputtend geausculteerd. Met de Contes des quatre saisons (1990-1998) exploreerde hij al even delicaat gelijkaardige dezelfde thema’s, steeds, aldus Le Monde, onnavolgbaar ‘subtiel en spiritueel. Rohmer werd op het Filmfestival van Venetië in 2001 gehuldigd voor zijn hele, bijzonder rijkgevulde carrière.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234