Vrijdag 23/04/2021

François Hollande torenhoog favoriet om Sarkozy uit te dagen

Vier PS-kandidaten die bij de eerste ronde van de primaires afvielen, vorige zondag, hebben hun aanhang opgeroepen morgen, in de tweede en beslissende ronde, voor François Hollande te stemmen. Hoewel zijn rivale Martine Aubry in haar kansen blijft geloven, wijst alles erop dat Hollande straks de handschoen opneemt tegen president Sarkozy.

Verrassingen zijn natuurlijk nooit uitgesloten, maar Martine Aubry zou wel erg veel geluk moeten hebben om zondagavond als winnaar uit de bus te komen. Niet alleen eindigde ze vorige week tweede, met bijna 9 procent achterstand op Hollande, ook roepen alle in de eerste ronde uitgevallen kandidaten de kiezer op om voor die laatste te stemmen. Niet alleen Manuel Valls, die net als hijzelf de 'pragmatische' rechtervleugel van de PS belichaamt, of Jean-Michel Baylet, een onbekende oud-minister van links-liberalen huize, ook Ségolène Royal wil Hollande, haar ex die ze vier jaar geleden de deur wees, straks zien winnen.

Royal, die na haar povere score van 6,9 procent in de eerste ronde bittere tranen huilde en daar prompt een verse dosis Facebookpopulariteit aan overhield, werd algemeen verwacht Aubry te steunen, omdat die vrouw is, en een socialer profiel heeft. Maar de voorzittersstrijd van 2008, toen beide politicae met geslepen messen tegenover elkaar stonden, sloeg diepe wonden die kennelijk nog altijd niet geheeld zijn.

Dat Royal alsnog voor Hollande ging, heeft mogelijk ook met hun kinderen te maken. Volgens France Inter-columnist François Morel zaten de felbelaagde Thomas, Clémence, Julien en Flora met een vreselijk dilemma toen ze bij de eerste ronde van de primaires tussen pa en ma moesten kiezen. Gelukkig voor de huisvrede heeft ook ma nu voor pa gekozen.

François Hollande kreeg ten slotte ook de steun van Arnaud Montebourg, de man die zondag de complete republiek met verstomming sloeg door 17 procent van de stemmen weg te kapen met zijn linkse, protectionistische en antiglobale regeerprogramma. Montebourg schreef Aubry en Hollande een brief waarin hij hun, niet zonder pretentie, een hele reeks eisen oplegde.

Toch ebde het Montebourg-effect snel weg, ingehaald als het werd door de actualiteit. Op druk gevolgde radio- en televisiedebatten gingen beide koplopers met elkaar in de confrontatie. Ofschoon de kundige dossiervreetster Aubry daar keer op keer een goede beurt maakte, bleef Hollande zijn slag thuis halen in de peilingen. Door niets te zeggen zei de voormalige partijvoorzitter immers ook niets fouts, waarmee de stelling weer bevestigd was dat hij présidentiable is: een waardige, rustige kandidaat die het staatshoofdschap in ere zal herstellen na het onstuimige tijdperk-Sarkozy.

Enig probleem: helemaal anders dan 'Sarko' zat Hollande niet op de eerste rij toen de goden het charisma over de wereld uitstrooiden. Hoe hard Hollande ook aan zijn imago heeft gewerkt en hoezeer zijn omgeving ook rondbazuint hoeveel zin voor humor hij wel heeft, met zijn treurige ogen, rode wangen en ietwat onbeholpen stijl dreigt de campagne een keiharde dobber voor hem te worden.

Nu mag de publieke opinie nog zoveel heimwee hebben naar ernst en degelijkheid en Hollande boven Sarkozy verkiezen, ook in de Franse politiek is een dag een eeuwigheid. Dat heeft met name Sarkozy goed onthouden: in 1995 verruilde hij immers zijn steun aan RPR-kandidaat Chirac voor die aan diens partijgenoot en rivaal Edouard Balladur. Tot luttele maanden voor de verkiezingen leek Balladur onklopbaar en voor de opiniepeilers was zijn zege al een uitgemaakte zaak, tot het in de laatste rechte lijn alsnog Chirac werd.

Anders gezegd: anno 2011 geven de peilingen de overwinning al maanden aan de PS, maar tussen nu en april volgend jaar kan er nog veel gebeuren, zeker als het campagnebeest in Sarkozy ontwaakt.

Onkreukbare intellectueel

Gelukkig is Hollande veel meer dan de karikatuur die zijn politieke vijanden van hem neerzetten. De Normandische dokterszoon is een fijnbesnaarde intellectueel met een reputatie van onkreukbaarheid, twee kwaliteiten waar Sarkozy veel minder mee kan uitpakken. Hollande studeerde rechten, economie en politiek, waarna hij het heiligen der heiligen betrad, de Ecole Nationale d'Administration ('Promotion Voltaire'). Aan die school ontsproot een fiks deel van Frankrijks politieke elite en kruiste ook Royal zijn pad.

François Hollande, die zijn hele beroepscarrière aan de partij opdroeg, werd groot aan de zijde van toenmalig president François Mitterrand, van Commissievoorzitter Jacques Delors en van premier Lionel Jospin. Jospin was in 2002 presidentskandidaat maar lag er in de eerste ronde al uit ten bate van de extreem rechtse tribuun Jean-Marie Le Pen. Vijf jaar later, in 2007, had Hollande kandidaat willen zijn maar stak zijn eigen partner, Ségolène, hem de loef af - met aan het eind van de rit hun scheiding als gevolg.

Vandaag, gerijpt door de jaren en algemeen beschouwd als de man die vele strekkingen binnen de PS het best verenigt, ruikt Hollande weer zijn kans. De kaarten liggen goed maar, zoals hijzelf gisterochtend nog zei, "om het te halen en Frankrijk vooruit te helpen zullen we alle krachten moeten bundelen".

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234