Woensdag 28/07/2021

Franchimont, de wet van de gemiste kans

Ouders van vermoorde kinderen schrijven boek over ervaring met politie en magistratuur

Leuven.

eigen berichtgeving

Ondanks de wet-Franchimont, waarin meer rechten zijn opgenomen voor slachtoffers en nabestaanden van zware misdaden, blijkt de afhandeling van de rechtsgang na een misdaad dikwijls nog heel stroef te verlopen. "De nieuwe wet roept gemengde gevoelens op", vindt Ivo Aertsen, victimoloog aan de KU Leuven. Aertsen werkte, samen met de vereniging 'Ouders van een vermoord kind', aan het boek Recht van spreken. Het boek schetst een beeld van de lange lijdensweg die nabestaanden te beurt valt nadat hun kind op een gewelddadige manier om het leven is gekomen.

"De wet-Franchimont wordt wat overroepen en is eigenlijk een beetje een gemiste kans", zegt Aertsen. "Het inzagerecht in het dossier geldt bijvoorbeeld maar voor een beperkte groep van slachtoffers en kan enkel in het kader van het gerechtelijk onderzoek, niet tijdens het opsporingsonderzoek. Tegelijk is inzage enkel mogelijk voor een burgerlijke partij. Dat betekent dat de dader gekend moet zijn. De wet-Franchimont is een verbetering. Maar een aanpassing dringt zich toch nog op."

Een kind verliezen bij een moord, of dat nu een volwassen, gehuwd kind is of een kind dat nog thuis woont, blijft hoe dan ook een zware dobber. "Vroeger was de justitie een donkere, kille en onbereikbare wereld", getuigt Magda Viville, wiens kind meer dan tien jaar geleden werd vermoord. "Wij botsten destijds op een muur van onbegrip. Samen met enkele andere ouderparen met dezelfde ervaringen stichtten we de vereniging Ouders van een vermoord kind, waarbij intussen 45 ouderparen aansloten. Begrip, vriendschap en troost vinden, daar ging het ons om. Maar ook andere nabestaanden wegwijs maken in het juridische doolhof waarmee ze na de moord op hun kind te maken krijgen."

In Recht op spreken wordt, aan de hand van de getuigenissen van de leden van de vereniging, de hele rechtsgang uit de doeken gedaan, tot de straf en de eventuele invrijheidstelling van de dader. "De evolutie van de gerechtelijke afhandeling in de diepte", preciseert auteur Inge Vandeurzen. In het boek wordt ook de vinger gelegd op de tekortkomingen in de recentelijk aangepaste wetgeving, in de hoop dat de wetgever met de verzuchtingen rekening wenst te houden. "Op het terrein verlopen de contacten tussen slachtoffers en politie of magistratuur vaak nog te stroef", voegt Hilde Guffens van het Centrum voor Slachtofferhulp daaraan toe. "Het bejegenen van slachtoffers wordt er nog te veel als een extra taak gezien. Eigenlijk zou het een attitude moeten zijn, een reflex. Maar zo ver zijn we nog niet." (FSt)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234