Vrijdag 30/10/2020

Folk: van experimenteel tot traditioneel

Dranouter

Van onze medewerker

Antoine Légat

Sfinks is dé smaakmaker van alles wat wereldmuziek betreft. Dranouter gaat ook wel in die richting, maar is tegelijk totaal anders van karakter. Folk, zegt men, maar de programmering rekt zich uit van commerciële rock tot 'wereldvreemde' wereldmuziek met zowat alles ertussenin. Het is geen verwijt, want de formule werkt. Niet alleen staat de folk nog steeds centraal, maar ze krijgt ook een forum ten aanzien van een publiek dat anders alleen Pukkelpop of Werchter zou bevolken.

Dranouter boft: vooral dankzij de jarenlange inspanningen van de Gooikse volksmuziekstage is er een hausse in de Vlaamse folkwereld. En wat voor één: van puur traditioneel tot hoogst experimenteel, hier staan ze, de jongeren, vaak gesteund door een vorige generatie die zich aan het jeugdig geweld optrekt. Dranouter presenteert ze toch maar, van bekend tot volslagen onbekend. Het regende cd-presentaties en primeurs, nieuwe combinaties en experimenten.

In de bescheiden Euretnica-tent gingen onder anderen Limbrant en Netel aan de slag. De eerste formatie wordt geleid door folkgoeroe en -deken Hubert Boone, wiens verdiensten met het Brabants Volksorkest (BVO) niet genoeg in het zonnetje gezet kunnen worden. De strijd die hij met het BVO levert, voert hij verder met Limbrant: ervoor zorgen dat het klassieke volksrepertoire niet verloren gaat. Netel centreert zijn levendige Vlaamse folk rond de doedelzak, een rode draad in deze aflevering: het talent van de jonge Birgit Bornauw komt er tot zijn recht en een jonge wolk als accordeonist Diederik Timmermans doet er de nodige ervaring mee op. Toekomst!

In de clubtent, die naargelang de act veel te groot of veel en véél te klein was, kon Myrddin De Cauter aan de slag met zijn flamenco. Toen Myrddin enige jaren geleden op Brugges Festival stond, bleken de druiven nog te groen. Maar passie voor muziek doet wonderen en het harde werk levert dividend op. Myrddin anno nu presenteert een gevarieerd programma met plaats voor broer Dayo's bas en zus Vigdis' piano. De broers zorgden al snel voor een hoogtepunt met een verstilde maar expressieve melodie, door Dayo met de strijkstok gespeeld. De flamenco diende hier enkel als substraat om de muzikale fantasie te stimuleren, maar Myrddin gaat evengoed naar de kern van de zaak, zoals in een fel gesmaakt gitaarduel, waarin zoon De Cauter zijn technische maitrise tentoon kon spreiden. Maar functionaliteit primeert. Lunascape ofte Vlaamse triphop in een pril stadium. Op Dranouter? Moet kunnen, want een ontdekking is het wel. Kyoko Bartsoen, ooit zangeres bij Hooverphonic, bezit een stem die haar grote voorbeelden van bij Dead Can Dance en Portishead naar de kroon steekt en vind je in de songs nog flink wat epigonisme, dan wijzen de persoonlijke elementen op een groot groeipotentieel. Urban Trad gooit de grenzen tussen Wallonië en Vlaanderen helemaal open. Als voorman van de gereputeerde Waalse folkrockformatie Coïncidence geniet Yves Barbieux voldoende aanzien om het kruim van de Vlaamse folk te interesseren voor dit project. Onder anderen Orion, Kadril, Ialma en soloartiesten als de Iers-Vlaamse singer-songwriter Perry Rose zetten er zich wat graag voor in. De naam Urban Trad spreekt voor zich: een steedse versie van Waalse en Vlaamse traditionele muziek, dan wel in eigen composities verwerkt. De toegift aan het technotijdperk is bescheiden, maar net voldoende om de brug te leggen.

'La Belle Gigue' opende en sloot, waarmee een bijzonder gepaste ode gebracht werd aan André Bialek, de folkpionier en singer-songwriter die er een aantal jaren geleden de brui aan gaf. Bialek spitste zich immers toe op het doorbreken van enge denkpatronen in Vlaams-Waalse relaties. Het nummer in het Galicisch laten zingen door drie mooie meiden van Ialma was een briljant idee. En zo waren er wel meer. Ivo Vucelja heeft Servo-Kroatische roots en woont nu opnieuw in Belgrado, maar hij is in Vlaanderen getrouwd en heeft hier vele jaren gewoond. Een levende crossover dus. Met het duo Mallou kwam hij als accordeonist en componist voor het eerst in beeld, maar de roots dreven helemaal boven in Balkanto Vero. Dit is al de derde versie van de formatie, wellicht de 'definitieve', want deze mensen geven Ivo eindelijk een vehikel voor zijn prachtige melodieën. Die kregen we al te horen op Torhout World een jaar geleden: 'Eerste Huwelijksnacht', het fraaie 'Margarita's Dream', het wiegenliedje voor dochter Jelena, het indroevige verhaal van de lichtekooi-met-pensioen uit Sint-Petersburg, 'Olga'. Servische, Kroatische en andere Balkan-elementen naast, met en door elkaar, het hoort zo.

Een pluim ook voor twee andere acts: Ierse harpiste Laoise Kelly die in de clubtent opende. Haar heerlijk dromerige set, afgewisseld met leuke reels, werd ontsierd door het gedruis van het vlak ernaast gelegen openluchtpodium, waar men blijkbaar de uurtabel niet respecteerde.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234