Donderdag 21/11/2019

Fluitend door Hollywood

FILMMUZIEK. Welke Vlaming heeft de meeste credits voor grote Hollywoodfilms op zijn naam? Aanstormend talent Sven Faulconer. Als rechterhand van componist James Newton Howard werkte hij mee aan films als The Bourne Legacy, Maleficent, Nightcrawler en de Hunger Games-trilogie.

Hitwonder Stromae is niet de enige Belg op de generiek van The Hunger Games: Mockingjay - Part One, al twee weken wereldwijd op één in de box office. Wie keek er door de lens in de ogen van sterren als Jennifer Lawrence en Philip Seymour Hoffman? Jo Willems, een cameraman uit Westerlo. En ook Sven Faulconer vind je drie keer op de generiek terug: bij aanvullende muziek, aanvullende arrangementen en synth programming.

"Wij zijn de rising force", zo vat Faulconer lachend de recente Hollywoodopstap van heel wat Vlaamse filmkrachten samen als we skypen. Het is zoeken naar een Brabants accent in zijn enthousiaste stem. Ooit schreef Faulconer in Asse met veel plezier muziek voor het plaatselijke Hopduvelfestival. Tegenwoordig vliegt hij met James Newton Howard vanuit LA naar de Abbey Road Studios in Londen om er met het London Symphony Orchestra filmmuziek op te nemen. En zit hij met cineasten als Michel Gondry, Francis Lawrence en M. Night Shyamalan aan tafel. Of woont hij in het Nokia Theatre in LA de première van Mockingjay - Part One bij terwijl zevenduizend mensen luisteren naar hoe Jennifer Lawrence een liedje zingt dat door zijn gefluit ingeleid wordt. Op zijn website staat het zo: "Wie zou dat ooit gedacht hebben..."

Software

James Newton Howard is een van Hollywoods meest gerespecteerde componisten. Twee jaar geleden was hij te gast op de World Soundtrack Awards in Gent. Dirk Brossé dirigeerde toen live een orkest dat fragmenten speelde uit zijn werk voor films als The Fugitive, Pretty Woman, The Sixth Sense, The Dark Knight en King Kong. Howard heeft in Santa Monica zijn eigen studio. Het is in die JNH Studios dat Faulconer lange uren klopt achter zijn keyboard. Filmmuziek componeren: het heeft meer met software dan met partituurlezen te maken.

"Ik heb een studioruimte in het achterste gedeelte van het gebouw", legt Faulconer uit. "Het is een exacte replica van James' studio. We hebben dezelfde computers en software. James heeft samen met onder andere Hans Zimmer een softwaresampler gecreëerd, een soort bibliotheek waarmee je alle instrumenten van een symfonisch orkest solo en in groep kunt opnemen en simuleren via je keyboard. De mogelijkheden zijn oneindig.

"Als de eerste ruwe versie van een film binnenkomt, staat er temp music op, tijdelijke muziek uit andere films die een idee geeft van de sfeer die de regisseur wil. James gaat dan een klankpalet creëren en ik moet instrumenten simuleren die niet in zijn standaardpalet zitten. Of een thematisch element van hem verder uitwerken. Soms mag ik ook zelf muziek schrijven, maar in de eerste plaats ben ik er om hem te ondersteunen. Ik ben zijn eerste assistent. Er werken nog vier assistenten. Eigenlijk moeten we er voor zorgen dat alles gestroomlijnd blijft lopen. Het is soms een vrij technische job: van het oplossen van computerproblemen tot het klaarmaken van de data voor het uitprinten van de uiteindelijke partituren. Maar het is een fantastische leerschool, omdat ik nauw bij elke stap van het proces word betrokken."

Surfen in LA

Voor Faulconer begon het allemaal met een klarinet. "Mijn vader, een Amerikaan die met een Belgische getrouwd is, was klarinettist", zegt Faulconer. "Hij heeft me als kind naar de muziekacademie in Asse gestuurd. Ik was een goed klarinettist, maar tijdens nationale muziekkampen merkte ik dat andere echt goede spelers met meer passie repeteerden. Bezeten oefenen, dat was niets voor mij. Ik improviseerde graag en ik kon dat uren en uren doen, vooral op de piano."

Na het middelbaar koos Faulconer niet voor het conservatorium, maar voor studies burgerlijk ingenieur in Gent. Een Erasmusuitwisseling bracht hem naar Rome. "Ik deelde er een appartement met een regisseur en twee actrices en ik heb de muziek voor hun kortfilms verzorgd. Het was de eerste keer dat ik muziek bij beelden maakte en het heeft me niet meer losgelaten."

Toch gaat Faulconer als ingenieur en projectmanager werken voor Materialise, een Leuvens bedrijf gespecialiseerd in 3D-printing. Faulconer is ook altijd een fervent surfer geweest. Zijn vriendin, ondertussen de moeder van zijn twee kinderen, is gespecialiseerd in ruimtevaart en LA is het centrum van de ruimtevaartindustrie. En Materialise heeft een kantoor in Orange County, op een uur van LA.

In 2007 waagden ze de gok. En terwijl Faulconer voor Materialise bleef werken, timmerde hij voort aan zijn muzikaal parcours. Twee stappen zijn doorslaggevend: het lidmaatschap bij de Society of Composers and Lyricists (SCL) en een avondcursus Certificate in Film Scoring aan de gerenommeerde UCLA-universiteit.

"De SCL organiseert veel screenings waarbij regisseurs en componisten uitleg komen geven. Ik heb Alan Silvestri, Thomas Newman en Danny Elfman zo over hun vak horen spreken. Dat werkte heel inspirerend. Door de UCLA-lessen heb ik orkestratie gestudeerd en heb ik stukken kunnen schrijven die met live-orkest in de studio opgenomen werden. Dat was mijn introductie tot het professioneel schrijven van filmmuziek."

Faulconers cv begint met manusje-van-alles spelen voor componist Mark Streitenfeld op het moment dat die werkt aan Ridley Scotts Robin Hood. Van het vuilnis buitenzetten tot productieassistent: echt glamoureus was de job in de studio in Venice Beach niet, maar Faulconer gaf zijn ogen en oren de kost. Vooral op het gebied van software leerde hij veel bij. Ondertussen zegde hij zijn job bij Materialise op. Bij Remote Control Productions, de studio van Hans Zimmer, kon hij kort aan de slag als muziekprogrammeur voor Heitor Pereira, de componist van Despicable Me.

"En vervolgens ben ik alle topcomponisten in LA beginnen bellen", vult Faulconer aan. "Bij de helft geraakte ik niet verder dan de receptie. Howard stond heel hoog op mijn lijst. Toen ik belde, zei de receptioniste me dat ze net hun sollicitatieronde voor een tweede assistent gingen afsluiten. Ik had ondertussen ervaring opgedaan met de software waarmee ze werkten. Na een gesprek en een dag proefdraaien hebben ze me aangenomen. Ik werk er nu vier jaar."

Eigen kansen

Zoals alle componisten droomt ook Faulconer er van om ooit onafhankelijk als filmcomponist te werken. Het bewijs van die ambitie? De scores die hij voor vijftien kortfilms en twee indie-langspelers componeerde. Voor een van die films stond hij samen met twaalf strijkers op de Barbara Streisand Scoring Stage van Sony Pictures, de legendarische studioruimte waar de soundtrack voor klassiekers als Gone With the Wind en Lawrence Of Arabia opgenomen werd.

"Dan voel je je echt de man", zegt Faulconer. "Dat is het leukst: je eigen muziek door een orkest horen spelen. Natuurlijk weet James dat ik het liefst zelf componeer. Hij geeft me ook kansen. Dat maakt je job ook opwindend en interessant. Voor de Hunger Games-films heb ik telkens iets mogen schrijven. En het Hanging Tree-liedje dat Lawrence in de laatste film zingt, begint met het gefluit van vogels, een melodie die het orkest dan overneemt. Eerst zou een kunstfluiter dat doet. Omdat ik hoog kan fluiten, stelde ik voor om het zelf te doen. Uiteindelijk zat ik met zestig tracks met zestig verschillende door mij gefloten toonhoogtes van vogelgefluit. Ik ben er een weekend mee bezig geweest. (lacht) Voor alles wat ik zelf componeer of schrijf, krijg ik ook een percentage van de royalty's. Dat is een mooie bonus.

"Voorlopig zit ik hier goed. De muziek van James is soms compositorisch heel complex. Daar kan ik nog veel van leren. James is ook heel veeleisend, hij legt de lat enorm hoog. Dat zorgt voor stress, ja. De live-opnames met symfonisch orkest worden tegenwoordig meer en meer in Londen opgenomen. Dat gaat soms om een orkest van meer dan honderd man. Ik moet er voor zorgen dat de vooraf opgenomen elektronische, percussieve en orkestrale elementen synchroon lopen met het orkest en de filmbeelden zodat James ze eventueel kan balanceren of wegfilteren. Dat gaat om gigantische hoeveelheden audiodata en het is een heel technisch proces. De orkestleden worden per uur betaald. Als ik vijf minuten verlies, is de studio veel geld kwijt.

Maar soms mag ik ook de extra opnames voor solomuzikanten leiden. En ik geniet van de exposure die ik krijg, maar mijn mooiste ervaringen zijn toch als ik mijn eigen werk of James' muziek door zo'n fenomenaal orkest in een studio met een perfecte akoestiek hoor naspelen. Die interactie met het orkest: dáár wil ik voor gaan."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234