Maandag 10/05/2021

Flandrien

En... alweer je helm vergeten?" Ik hoor het Evan nog vragen terwijl hij me een ontwapenende glimlach gaf en zijn groezelig, door de zon verschoten wielrennerspetje wat naar achter schoof. Dat petje droeg hij al toen ik jaren geleden voor de eerste keer in de Pedal Pusher kwam, het smalle, naar vet en rubber ruikend fietswinkeltje in Manhattan waar Evan werkte. Hij had die pet steevast achterstevoren op, in de stijl van de flandriens. Evan was een fan van die legendarische zwoegende moddervreters en zijn geliefkoosde koers was dan ook de Ronde van Vlaanderen. Hij had de beeldverslagen van verschillende jaren op videoband en dat was meestal wat er op de monitor te zien was als hij in de winkel stond. Hij kende heel het parcours. "Ooit fiets ik die nog zelf", zei hij me meer dan eens. Het was mede door zijn hartelijkheid dat ik al die jaren een klant bleef van de Pedal Pusher. Ook vandaag sta ik in de zaak. Mijn fiets ziet er goed uit. Hij heeft een nieuw zadel gekregen en alles wat er aan kon gesmeerd en opgeblonken worden heeft een beurt gekregen. "Ziezo, je fiets is winterklaar", zegt Roger, Evans baas. Hij ziet er moe uit. "Nog altijd geen nieuwe helper gevonden?" vraag ik. "Nee", zegt hij met een diepe zucht, "vijftien jaar ervaring, dat vervang je niet zomaar." Vijftien jaar werkte Evan in de Pedal Pusher. Dan, in oktober, stond er een berichtje op Rogers antwoordapparaat: "Evan ligt in het hospitaal. Hij is aangereden door een auto."

Roger is er nog altijd ondersteboven van. "Ik zei nog tegen mijn vrouw: misschien valt het nog mee, Evan draagt altijd een helm." Maar Evan had zijn helm niet op want hij was niet aan het fietsen. Hij werd stomweg overreden terwijl hij zijn eigen straat overstak. Verschillende weken lag hij in een diepe coma. Niets meer aan te doen. Zijn vader nam uiteindelijk de moeilijkste beslissing die een ouder voor zijn kind kan moeten nemen.

Ach Evan. Ik zie je ogen nog blinken zoals toen je afgelopen zomer met mijn broer en schoonbroer de wielrennerij besprak. 'Tom Boenen' was je favoriete coureur. Met Nieuwjaar gaf ik je altijd iets waar we beiden dol op waren: Belgische pure chocolade. Je nam mijn gewoonte over om het olifantje tot het laatste te sparen. Charme had je in overvloed. En die diende blijkbaar niet alleen om trouwe klanten te werven. Roger vertelde me dat je, toen je in coma in het ziekenhuis lag, bezoek kreeg van twee meisjes die elkaar niet kenden. Ze beweerden alle twee dat ze je lief waren.

Hoezeer Evan ook wordt gemist, de Pedal Pusher moet blijven draaien. "Ik ben de zaak veertig jaar geleden begonnen", vertelt Roger, "in al die tijd is de economische toestand nooit zo slecht geweest maar voorlopig mag ik niet klagen. Ik had mijn beste zomer ooit."

Hij niet alleen: heel zijn sector heeft een topzomer achter de rug. Het lijkt al lang geleden maar afgelopen juli kostte de benzine hier drie keer zoveel als nu. Veel mensen vonden fietsen ineens niet meer zo'n gek idee. Sommigen kochten zich een nieuwe fiets, anderen haalden oude fietsen uit hun kelders en garages. Veel fietswinkels moesten extra mechaniekers aanwerven en konden de vraag naar fietstassen, -rekken en -banden nauwelijks bijhouden. Vorig jaar werden er achttien miljoen fietsen verkocht. Samen met onderdelen en accessoires was dat goed voor een omzet van 6 miljard dollar. Intussen is de benzine opnieuw veel goedkoper en heeft de winter al lelijk huis gehouden in Amerika. "Ik hoor dat veel fietswinkels nu opgescheept zitten met een te grote inventaris aan winterfietsgerief", zegt Roger. "Ik heb gelukkig niet meegedaan. Ik wist dat dit niet zou blijven duren. In de jaren 1970 gebeurde net hetzelfde. De benzineprijzen schoten omhoog en er werd plots veel meer gefietst. Toen de benzine weer goedkoper was, zetten veel mensen hun fietsen weer aan de kant."

Waaraan dankte hij dan zijn topzomer? "Aan de toeristen. Door de goedkope dollar kwamen er afgelopen jaar nog meer dan het jaar daarvoor. Vooral de Europese toeristen zijn goede klanten. Ze huren niet alleen fietsen, ze kopen ook fietsgerief en -kleren en soms zelfs fietsen om mee naar huis te nemen." Dat laatste lijkt gek als je weet dat 98 procent van de fietsen die in Amerika worden verkocht in het buitenland zijn gemaakt. Maar ook mijn broer, een fervente fietser, verbaasde er zich afgelopen zomer over dat zelfs sommige Europese merken hier minder kosten dan in België. Maar intussen is de crisis veel dieper geworden. Vele kleine fietswinkels zijn al gesneuveld. In heel het land zijn er nog 4.300 fietszaken, 1.700 minder dan in 2000. Dit jaar zullen er ongetwijfeld nog vele grote en kleine overkop gaan. Dat zullen samen veel jobs zijn. Zelfs een kleine winkel zoals die van Roger verschaft werk aan vier mensen. "Ik probeer optimistisch te blijven", zegt hij, "mijn huur was in de laatste tien jaar verdubbeld. Op zijn minst zorgt de crisis ervoor dat de eigenaars van mijn pand zich nu moeten intomen. Ik hoop vol te houden. Het liefst zou ik hebben dat de Pedal Pusher ook na mij blijft bestaan. Maar mijn enig kind is een dochter die niet graag fietst en niet geïnteresseerd is in de zaak... Evan, ja, die..." Hij maakt zijn zin niet af. Het verkeersgeraas van Second Avenue vult de stilte. n

Europese toeristen huren niet alleen fietsen, ze kopen ook fietsen om mee naar huis te nemen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234