Dinsdag 22/09/2020

review

Flaming Lips in De Roma: Confetti’s! Eenhoorns! Eenzaamheid!

Archiefbeeld. Frontman Wayne Coyne in Zürich.Beeld EPA


Frontman Wayne Coyne wandelde in een grote bal over het publiek, paradeerde door De Roma op de rug van een eenhoorn, en bedekte zijn fans met een regen van confetti én liefde. Kitsch? Tuurlijk, maar tot nader order zijn hij en zijn Flaming Lips de enige positiviteitsgoeroes in wie wij willen geloven.

The Flaming Lips zijn anno 2017 nog altijd een band in de overgang. Wayne Coyne voelt al jaren aan dat zijn truc-met-de-ballon, zijn confettikanonnen en zijn verkleedpartijen niet meer helemaal aansluiten bij wie hij is en wat hij wil doen – in zijn persoonlijke leven is er te veel gebeurd om nog onbekommerd peace and love te staan prediken vanaf het podium.

Dat levert sinds een tijdje schizofrene concerten op: vier jaar geleden op Crammerock zagen we Lips bijna verdwijnen in een zwart gat tijdens een sterke, maar moeilijk verteerbare show – zeker voor een festivalpubliek. En een jaar later in het Koninklijk Circus ontaardde de aanvankelijke euforie naar verluidt evenzeer in een stevige bad trip.

Opgeblazen ghettoblaster

Ook in De Roma hinkten Coyne en co. nog een beetje op twee benen. Ze begonnen met twee van hun grootste hits, ‘Race for the Prize’ en ‘Yoshimi Battles the Pink Robots, Pt. 1’, die ook nu weer klonken alsof ze uit een opgeblazen ghettoblaster kwamen en leidden tot uitzinnige taferelen op het podium én in het publiek. Alsof de confettikanonnen niet volstonden, schoot de als vanouds wat wankel zingende Coyne er vanuit de heup nog wat salvo’s papiersnippers bij. Visuals in fluokleuren deden je intussen duizelen en een scheepslading ballonnen (waaronder Fuck Yeah Antwerp in grote zilveren opblaasletters ) hield de – vaak verklede – fans bezig.

Na die massakaraoke ging het nog een treetje hoger op de overtreffende trap. Tijdens het nieuwe ‘There Should Be Unicorns’ maakte Coyne een rondje door De Roma op de rug van een veelkleurige eenhoorn met glitterstaart. En bij het woordje bombast zullen we voortaan altijd denken aan ‘Pompeii am Götterdämmerung’, waarin Coyne een verlichte gong te lijf ging en er een sterrenregen over het podium neerdwarrelde.

Maar toen draaiden de Flaming Lips de blik naar binnen en werd de show een stuk ingetogener – hoe luid ze ook bleven spelen. Die kentering kwam er niet toevallig met een vraag: ‘What Is the Light?’. Vervoering werd vertwijfeling, zoals je later ook hoorde in ‘Are You a Hypnotist’ en ‘How??’.

Inspirational quotes

‘What Is the Light?’ komt uit wat nog altijd als het meesterwerk van de Lips geldt, The Soft Bulletin (1999), en ook dat bleek geen toeval. Op hun nieuwe album, het bij elke beluistering een beetje groeiende Oczy Mlody (2017), proberen Coyne en co. terug te grijpen naar de sfeer en de songs van toen.

Want niet alleen live, ook op plaat zijn de Lips al een poosje bipolair: aan de ene kant had je de duistere soundscapes van Embryonic (2009), The Terror en Peace Sword (2013), en aan de andere kant losgeslagen experimenten als … And Heady Fwends (waarop ze samenwerken met allerlei artiesten, van Ke$ha tot Nick Cave), de coverplaten van Pink Floyd, Stone Roses en The Beatles, en het nadrukkelijk aanschurken tegen Miley Cyrus.

In Antwerpen speelden ze niets meer van al die albums (en ook niets meer van voor 1999, dus geen ‘She Don’t Use Jelly’ of andere ninetiescuriosa), maar des te meer uit The Soft Bulletin. Topmomenten? ‘A Spoonful Weighs a Ton’, een prachtsong over je beperkingen overstijgen die eindigde met het als in een mantra herhaalde love. Ja, dat klinkt heel zweverig, maar als er één kerel is van wie we de inspirational quotes nog willen geloven, dan is het wel Wayne Coyne. Zeker omdat hij ook altijd de andere kant laat horen, zoals in slotsong ‘Do You Realize??’, waarin doodsbesef, levensdrang én liefde hand in hand gaan.

Troetelbeertjes

Ook mooi was de eenzame pianoversie van ‘Waitin’ for Superman’ in de bisronde, misschien wel hun allerbeste song. Hier gooide Coyne zijn verdriet en twijfels gewoon in de groep vanuit het idee – meligheidsalarm! – ‘gedeelde smart is halve smart’. Coyne wordt ouder, maar niet per se wijzer, misschien wel droeviger, en hij beseft het: growing old in public with your glitterpants on.

Coyne, in een soort Troetelbeertjes-pak, was het hevigst in de clinch met zichzelf en de wereld in ‘Feeling Yourself Disintegrate’, ook al uit The Soft Bulletin en het hoogtepunt van dit concert. Gitaren namen de bovenhand in wat langzamerhand een psychedelisch inferno werd, Coyne bleef de titel van de song maar herhalen en stond minutenlang te zwaaien met een lamp aan een snoer. Prachtbeeld: hij leek wel een vuurtorenwachter die zich staande tracht te houden in een storm om een schip dat in zwaar weer verkeert naar een veilige haven te loodsen.

Bowie in een ballon

Geen idee of en wanneer Coyne die rust vindt. Afgaand op de massaal meegezongen Bowie-song ‘Space Oddity’ is hij nog ver van huis – Coyne bracht die cover van op het publiek in zijn opblaasbal, als om te beklemtonen hoe eenzaam en afgesloten hij zich soms voelt. Hij stond trouwens zowat het hele concert alleen vooraan op het podium, terwijl de rest van de Lips van achter een doorzichtig, lichtgevend gordijn musiceerde.

Ook nieuwe songs als ‘The Castle’ en ‘How??’ (de mooiste track op Oczy Mlody) boden weinig zicht op zekerheid, en waren voor veel mensen het moment om een biertje te halen, zelfs voor de in glitterschmink gehulde fans die vanuit Duitsland waren gekomen. Eerder al hoorde je ook bij ‘The Observer’ en ‘The W.A.N.D.’ het geroezemoes toenemen, ondanks gadgets als een opblaasregenboog over het podium en een gigantische dansende oogbal.

Maar hey, zolang Coyne zijn roerige binnenwereld op het podium vertaalt in dit soort Teletubbies meets Tim Burton-achtige extravaganza, blijven wij hem volgen. Wachtend op Superman, die toch ooit wel eens moet komen. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234