Maandag 26/07/2021

Financieringswet

Terwijl de kranten behoorlijk wat aandacht hadden voor het Zwitserse referendum over de uitwijzing van ‘criminele’ vreemdelingen, bleef een tweede referendum van vorige zondag onderbelicht, zo al niet onvermeld. Het is in het kader van de herziening van onze Financieringswet nochtans niet oninteressant.

Strikt gezien ging het in dat referendum om een zwaardere belasting van de hoogste inkomens. De sociaaldemocratische SP, die het initiatief nam, stelde voor om in de grondwet te bepalen dat alle kantons (deelstaten) ten minste 22 procent (inclusief gemeentebelasting) zouden wegbelasten van de inkomens van meer dan 250.000 Zwitserse frank. (187.000 euro).

Hoewel die maatregel minder dan 1 procent van de Zwitsers zou treffen, vond het voorstel ook bij de overige 99 procent geen meerderheid. Willen zij echt niet dat de ‘superrijke’ Zwitsers meer bijdragen aan de overheidsfinanciering?

De afwijzing van het SP-voorstel heeft minder met “solidariteit” met de rijkste Zwitsers te maken dan met gehechtheid aan de fiscale autonomie van de kantons, die algemeen beschouwd wordt als pijler van het federale staatsbestel en een bron van welvaart.

In Zwitserland beschikken de kantons over 80 procent van hun middelen autonoom (vier keer zoveel als Vlaanderen). De federale overheid (‘Bund’), de kantons en de gemeenten belasten alle drie het inkomen van natuurlijke personen. De grondwet stelt het maximumtarief van de inkomstenbelasting voor de Bund vast op 11,5 procent. Elk van de 26 kantons bepaalt zijn belastingtarieven: belastingvrije som, belastingschijven en aanslagvoeten. In geen enkel van de kantons betaalt men voor hetzelfde inkomen eenzelfde belasting. Indien het SP-voorstel was aangenomen, hadden 12 van de 26 kantons hun belastingtarieven moeten aanpassen.

In de campagneweken vóór het referendum hebben tegenstanders van het SP-voorstel krachtig de fiscale autonomie van de kantons verdedigd. Een harmonisering van de belastingtarieven holt volgens hen de fiscale autonomie en daarmee een van de dragende pijlers van de federale staatsinrichting uit, en bovendien de fiscale concurrentie tussen de kantons. Volgens de meeste economen draagt die interkantonnale belastingconcurrentie in hoge mate bij aan de aantrekkingskracht, de internationale uitstraling en de succesvolle economische ordening van Zwitserland. Belastingconcurrentie, zeggen ze, verplicht de politiek innovatief te zijn, oplossingen op maat te zoeken en zorgzaam met het belastinggeld om te gaan. Daar heeft uiteindelijk iedereen voordeel bij.

De ‘Finanzdirektoren’ van de 26 kantons hebben het SP-voorstel resoluut afgewezen en, aldus de Neue Zürcher Zeitung, “een fundamentele ingreep in de fiscale autonomie van de kantons” verhinderd. Een meerderheid van de Zwitsers is hen daar zondag in gevolgd. Intussen zijn er hier professoren die beweren dat fiscale autonomie tot welvaartsverlies leidt (André Decoster en Stef Proost in De Morgen van 24/11) en vakbondsleiders die menen te weten dat de regionalisering van de personenbelasting collectieve verarming veroorzaakt en een asociale samenleving creëert met lagere lonen en sociale uitkeringen, duurdere gezondheidszorg en lagere pensioenen (Rudy De Leeuw op het ABVV-congres van 21 oktober). Zou het dan toch aan de berglucht liggen dat het nationale inkomen per inwoner in Zwitserland een derde hoger is dan in België?

Mark Deweerdt, raadgever van Vlaamse minister Bourgeois (N-VA)

Asielprocedure

‘De roep om een snellere asielprocedure wordt in Vlaanderen kamerbreed gedeeld door alle partijen, op Groen! na’, meldde De Morgen afgelopen donderdag. Dat klopt niet. In het ‘Crisisplan voor het asielbeleid’ dat Groen! vorige week presenteerde, werken we een batterij aan maatregelen uit op drie pijlers: voldoende opvangplaatsen, een vlottere en snellere asielprocedure, en een aanzienlijke toename van het aantal asielzoekers dat vrijwillig terugkeert. We vinden dat een eerste beslissing ten gronde moet vallen binnen de 6 maanden voor minimum 80 procent van de aanvragen. We willen dit onder meer doen door in te grijpen op de meervoudige aanvragen en door meer personeel in te zetten. We geloven evenwel niet in de ad-hocverstrengingen die nu door collega’s worden voorgesteld, zoals bijvoorbeeld een “lijst met veilige landen”. Bart Somers (Open Vld) zegt dat de kleinste gemene deler van de lijsten die de UK en Frankrijk gebruiken een eerbaar compromis moet opleveren. Er komt maar één land voor op alle drie de lijsten van landen die in de EU zo’n lijst hanteren: Ghana. En dan nog enkel voor mannelijke asielzoekers. Met dit soort populistische voorstellen komen we met andere woorden geen stap vooruit. De asielprocedure moet efficiënter en sneller, in het belang van de vluchtelingen en van ons allen.

Freya Piryns, Groen!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234