Zaterdag 04/02/2023

Film

Cinema is een van de meest recente kunstvormen, en daarom is het ook moeilijk om er nu al de Grote Klassieken in te ontwaren. "Die dingen moet je met de nodige afstand kunnen bekijken", vindt Patrick Duynslaegher, artistiek directeur van Film Fest Gent. "Bovendien is het ook geen zuivere kunstvorm, eerder een bastaardkunst: er worden erg veel normen in opgedrongen, en het is geworteld in commercie. Je kunt dat niet vergelijken met muziek of literatuur."

Toch zijn er een paar filmmakers die boven alle andere uitsteken. Wat Duynslaegher betreft: "De Fransman Robert Bresson (Pickpocket, Au hasard Balthazar) en de Deen Carl Theodor Dreyer (Ordet en La passion de Jeanne d'Arc). En Jean Renoir: zijn films, zoals La règle du jeu en La grande illusion reflecteren de sociaal-politieke geschiedenis van Frankrijk, en bij uitbreiding ook de sociale, artistieke en politieke omwentelingen van Europa." En de grote Alfred Hitchcock? "Hij was misschien een Brit, maar zijn belangrijkste films maakte hij in Amerika: die kun je niet meetellen."

De meest bepalende filmmakers komen vooral uit de drie grote landen. Frankrijk heeft haar nouvelle vague, met klassiekers als Les 400 coups van François Truffaut en A bout de souffle van Jean-Luc Godard ("Godard heeft filmmakers beïnvloed zonder dat zij het zelf beseffen", aldus Duynslaegher). Italië ontnuchterde Europa met de neorealistische films van Roberto Rossellini (Roma, cittá aperta) en Vittorio De Sica (De fietsendieven), de eenzaamheid van Michelangelo Antonioni (L'Avventura) en de decadentie van Federico Fellini (La dolce vita). Duitsland, ten slotte, was een pionier dankzij de invloedrijke Fritz Lang (Metropolis) en de naoorlogse films van Rainer Werner Fassbinder (Berlin Alexanderplatz).

Het zijn niet toevallig de landen waar de oudste en belangrijkste filmfestivals, zoals Venetië, Cannes en Berlijn plaatsvinden. Want ook die bepalen de Europese identiteit, zowel op artistiek als op politiek vlak."Het Filmfestival van Venetië startte in 1939, en had toen een fascistische stempel. De oprichting van Cannes was een politieke reflex daartegen, een democratisch tegengewicht", vertelt Duynslaegher. "Het Filmfestival van Berlijn maakte dan weer de eerste openingen voor Oost-Duitse en Oost-Europese cinema."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234