Vrijdag 18/10/2019

film u Jury maakt controversiële keuze op Festival des 3 continents in Nantes

Chinese 'Ri ri ye ye' is omstreden grote winnaar

Montgolfière zweeft weer over drie continenten

Al meer dan 25 jaar ontvangt de Franse stad Nantes minder evidente films uit minder evidente filmlanden. Dit jaar focust het 'festival van de drie continenten' onder meer op Afghanistan. De jury verraste veel aanwezigen met haar keuzes.

Nantes

Van onze medewerker ter plaatse

Christophe Verbiest

Nantes is niet alleen de hoofdplaats van het departement Loire-Atlantique, dankzij het Festival des 3 continents is het ook het Europese centrum van de 'driecontinentencinema', een paraplu waaronder films uit Azië, Latijns-Amerika en Afrika schuilen. In wezen hebben die niet veel met elkaar gemeen, behalve dan dat voor de jaren zeventig films uit die werelddelen nauwelijks in de Europese en Amerikaanse bioscopen te bekijken vielen, met uitzondering voor de Japanse en Braziliaanse.

Het Festival des 3 continents werd in 1979 opgericht door de broers Alain en Philippe Jalladeau, die nog steeds de artistieke leiding hebben. Hoewel het nog altijd toonaangevend is, is de driecontinentencinema ondertussen al opgepikt door andere, algemene festivals. Daardoor heeft Nantes wat van zijn exclusiviteit verloren. Vandaar dat er sinds vorig jaar een competitie voor documentaires is uit Azië, Latijns-Amerika of Afrika. De klemtoon is evenwel blijven liggen op fictie, met een twintigtal nieuwe films, waarvan de helft in competitie, en ettelijke retrospectieven. Met succes, want het bezoekersaantal steeg dit jaar met zo'n 10 procent tot 38.000.

Al bij de eerste uitgave van het festival wilden de broers Jalladeau Afghaanse cinema tonen, maar pas dit jaar zijn ze erin geslaagd hun droom waar te maken. Van de pakweg 70 films die er in het land ooit geproduceerd zijn, stonden er vijftien op de affiche. Een heuse krachttoer, want onder het Taliban-regime is er geprobeerd om de films te vernietigen en Afghaanse filmliefhebbers hebben hun vrijheid geriskeerd om de kopieën illegaal te bewaren. Omdat van de meeste films alleen unieke kopieën zijn overgebleven, zijn ze met geld van de Franse overheid gedigitaliseerd.

Daarnaast eerde het festival Tu Duu-chih, de Taiwanese geluidstovenaar die films van onder meer Wong Kar-wai en Tsai Ming-liang van een intrigerende klankband voorzien heeft; Ramses Marzouk, de Egyptenaar wiens succulente fotografie films van onder meer Youssef Chahine verrijkt heeft; en de Mexicaanse familie Bracho, waarvan drie generaties in de cinema actief zijn geweest: van regie over acteren tot production design.

Maar de officiële selectie oogstte de ruimste belangstelling, zelfs de voorstellingen om tien uur 's ochtends liepen probleemloos vol. Het Festival des 3 continents heeft dit jaar een nieuwe, niet-competitieve sectie gecreëerd, Nouveaux regards, om "een platform te geven aan jong talent dat nog niet volgroeid, maar wel interessant is", aldus de broers Jalladeau. In de praktijk bleken twee films uit Nouveaux regards bijna alle competitiefilms te overschaduwen. Dias de Santiago van Josué Méndez en Soba van Alan Coton zijn geen onversneden meesterwerken, maar hun vitaliteit (zie kader) liet ons alvast niet onberoerd. En dat in tegenstelling tot het gros van de officiële selectie, waarin middelmaat helaas troef was.

De jury, onder voorzitterschap van de Franse acteur Michel Subor en met verder onder meer de Italiaanse regisseur Michelangelo Frammartino en de Spaanse actrice Lucia Sanchez, maakte een opvallende keuze, die tijdens de slotceremonie door de 2.000 aanwezigen lauw ontvangen werd. Zowel de Gouden Montgolfière als de prijs voor de beste regie gingen naar Ri ri ye ye (Day and Night) van de Chinees Wang Chao, die ook de prijs van de jongerenjury in de wacht sleepte. In deze minimalistisch geregisseerde en glanzend gefotografeerde film, die zich in het hedendaagse China afspeelt, zijn economische problemen verweven met een liefdeshistorie. Hij is met duidelijk meer geld en minder inspiratie gemaakt dan Wangs debuut The Orphan of Anyang.

Ook Bombón, el perro, een komische roadfilm over een man die met een hond opgescheept raakt, van de Argentijn Carlos Sorin kaapte twee prijzen weg: de zilveren Montgolfière en de prijs voor de beste mannelijke acteur (Juan Villegas). Een andere Argentijnse film, Una de dos, kreeg de speciale prijs van de jury.

Verrassend was ook de bekroning van Golshifteh Farahani voor haar rol in Boutique, een film die door regisseur Hamid Nematollah nogal arrogant werd ingeleid met de woorden dat hij duidelijk verschilde van de meeste Iraanse films omdat hij alleen maar met professionele acteurs was gedraaid. Boutique toonde in elk geval aan waarom Iraanse regisseurs er goed aan doen om met niet-professionele acteurs te blijven werken. De publieksprijs was voor O heroi van de Angolees Zézé Gamboa. In de documentaire sectie, waar een pak minder prijzen waren, deelden jury en publiek wel dezelfde mening: de Indiase prent Final Solution van Rakesh Sharma, over Hindi-geweld tegen moslims in de regio Gujarat, was de grote triomfator.

Deze 26ste editie van het Festival des 3 continents gaat niet de geschiedenis is als een topjaar, maar zoals elke wijnkenner weet: na een minder goed jaar is de hoop op een topjaar des te groter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234