Zaterdag 28/01/2023

FILIP JOOS

Heel even leek het woensdagavond alsof wij Belgen met een iets geruster geweten richting tricolore bedstee konden. Dieumerci Mbokani had bij de uitreiking van de Gouden Schoen immers iets gemompeld over le peuple du Congo, dus als hij het zegt... Eindelijk hadden we iets teruggedaan voor het brandschatten van het zwarte continent onder Léopold II et fils, kijk maar, een verguld schoentje, alles vergeven en vergeten, toffe jongens, die Congolezen! Merci Dieu!

Maar het heeft niet mogen zijn. Nog voor we op die historische avond in de armen van Morpheus lagen, werden we toch weer met de neus op de feiten gedrukt. "Hazard schopt een kind!", flikkerde het overal in kapitalen op nieuwssites... En bruusk landden we weer op aarde, na dat kortstondige gevoel van hemelse absolutie... Weer waren we een volk van kindschenners. Je vergrijpen aan een ballenjongen, in Engeland dan nog, kan het erger? Ballboys daar zijn weeskindjes die tijdens Wimbledon kleuriger en keuriger in het gelid staan dan die pronksoldaten voor Buckingham Palace, toch? Slechte zet, Eden, zeer slechte zet.

Want onwillekeurig denk je aan Daniel Passarella, de spijkerharde Argentijnse verdediger uit de vorige eeuw, die midden jaren tachtig met Inter 2-1 achterstond bij Sampdoria en zijn studs in de knie van een graagtrage ballenjongen plantte. Passarella ging nadien met bloemen langs het ouderlijk huis van zijn slachtoffer, werd en passant een voorloper van sorry-tv, maar zijn reputatie liep een flinke deuk op. En dat was toen, Hazard is nu,

in tijden waarin ook in het voetbal de klok van het ethisch réveil wordt geluid...

Tot de volgende ochtend het beeld bij het woord werd gevoegd. En duidelijk werd dat Eden Hazard over een eigenaardig talent beschikt om op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te zijn (een Brussels hamburgerkraam, de zone achter het doel in het stadion van Swansea), maar ook dat het om een petieterig stormpje in een minuscuul glaasje water ging, van het soort waarin onze oma's een druppelke Élixir d'Anvers nuttigden om de dag door te komen. Ballenjongen houdt bal op ergerlijke wijze bij, voetballer probeert uit alle macht die bal weer vrij te krijgen. Een softe versie van het geharrewar dat ook wel eens na een doelpunt ontstaat, wanneer de scorende ploeg de bal zo snel mogelijk op de middenstip wil krijgen, en keeper en spits al rollebollend in de doelnetten verstrikt raken.

Eigenlijk werkt het voorval vooral op de lachspieren. De ballenjongen is al een ballenman, dat ten eerste. Zeventien jaar oud. De Metusalem van zijn beroepsklasse. Als hij wou, had hij een baard. Hebben ze daar in Wales tien jaar geleden een geboortestop afgekondigd waar wij niet van weten? Rare jongens, die eilanders.

En tegelijk is ballenman ook aandoenlijk in zijn postpuberaal na-aapgedrag. Want het dient gezegd: hij geeft een perfecte imitatie van een profvoetballer weer. Tijdrekken, reactie uitlokken, pijn veinzen, en een kaart vragen aan de ref. Een matennaaier. Hazard (zelf ondanks al zijn dribbelkunsten een opmerkelijke anti-Schwalbe-voetballer) is geflikt door een gelijke, een collega.

De reactie van Joey Barton, het in ballingschap voetballende enfant terrible van de Premier League, loog er niet om: "De enige misdaad van Hazard is dat hij niet heeft doorgetrapt". Ach. Doortrapt boefje, Joey Barton, en niet meteen een advocaat die indruk zal maken op de rechters van de FA. Maar toch: Hazard schorsen zou ridicuul zijn, zeker een dikke week nadat Vincent Kompany voor een echt wel gevaarlijke tackle totale vrijspraak kreeg.

Dus, geliefde sport- en andere ethici, bespaar ons de lezersbrieven en/of opinies waarin slag om slinger het woord voorbeeldfunctie valt, want dit glaasje Élixir is echt geen stennis waard. Spaar jullie adem. Misschien wel voor een essay over sorry-tv. Daar was woensdagavond een gênant staaltje van te zien, met een ex-bondscoach in de hoofdrol. Weet: het begon bij Daniel Passarella.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234