Maandag 24/01/2022

Festival tussen file en jacuzzi

Files horen bij Werchter als Schuermans bij zijn wei, maar gisteren maakten de festivalgangers het wel erg bont: vanaf de voormiddag was het uren aanschuiven geblazen om de heilige grond te bereiken.

Terwijl Eagles of Death Metal om vier uur ’s namiddags de aftrap van Rock Werchter geven, staan duizenden festivalgangers nog steeds stil op de invalswegen naar Werchter. Naar schatting 58.000 van de 80.000 muziekliefhebbers komen met de auto. Dat resulteert in ontelbare wagens die vanuit alle richtingen aanschuiven. Mensen stappen uit, oefenen wat danspasjes terwijl Elvis uit de boxen schalt. Het gaat zo traag dat sommigen snel een hamburger achter de kiezen slaan in een McDonald’s op goed tien kilometer van Werchter. Wanneer ze buitenkomen, staat hun chauffeur meestal nog op exact dezelfde plaats. Een paar uur eerder, ook in de file. Een Nederlands Ford Ka’tje - slaapzakken tegen de achterruit geplakt - schuift geduldig aan. “We zijn een uur of twee geleden vertrokken uit Zeeland”, vertelt Job de Boo (19). “Op de snelweg ging het maar nu staan we stil. Ach, liever niet natuurlijk maar het is geen drama.” Lisa Vandewaterlaat (22) en Lisanne Van der Laak (20) hebben minder geduld. “We zijn gehaast”, puffen ze terwijl de file voorbijlopen. Ze sleuren een gft-afvalbak vol kampeerspullen mee. “Onze vrienden staan in de file maar wij waren het wachten beu. Ik hoop dat we er te voet sneller raken. De spullen hebben we mee, ja. Dan kunnen we alles al klaarzetten.” Een uur en pakweg vijf kilometer later schuift de wagen van Lilianne en Kathleen Van Ackom (22) in de file. “Het is nu halfeen ’s middags en we zijn om tien uur vertrokken vanuit Merksplas”, zucht Lilianne terwijl ze het zweet van haar voorhoofd wrijft. “Ik breng mijn dochter. Haar vriendinnen hebben om acht uur in Leuven de bus genomen. Ze waren er een uurtje later. Kathleen had nogal veel bagage bij en dus speel ik chauffeur.” Kathleen buigt zich naar voren. “Volgend jaar pak ik het anders aan. Dan vertrek ik ook van op mijn kot in Leuven.” “Dit is de derde of vierde keer dat ik kom”, zegt Bernard Schepens (22). “Altijd met de wagen maar het is de eerste keer dat ik dit meemaak. We zijn vanmorgen om zeven in Kalmthout vertrokken. Ik dacht: ‘Laat ik op tijd vertrekken’, maar het lijkt alsof iedereen hetzelfde idee had.” Dat kan kloppen. Immers, bij tropische temperaturen is het niet zo erg om een paar uur voor je tent te moeten zitten wachten tot het eigenlijk spektakel begint. Bovendien komt het dit jaar zo uit dat Rock Werchter volledig in juli valt. Studenten die de voorbije jaren de eerste dagen vaak nog examens hadden, konden nu al in de wagen springen.

Belgische enclave

De laatste rotonde, de eerste camping. Werchter, eindelijk. Jean-Charles Mathy (26) puft even uit. Hij is zijn zoveelste tocht tussen de camping en de parkeerplaats aan het maken. Dit keer sleurt hij een tweezit mee. De bordeaux zetel is duidelijk niet aan zijn eerste festival toe. “Imposant, hé”, lacht hij. “We nemen hem sinds een paar jaar mee. Kun je tenminste lekker zitten.” Aan camping A4, een tiental minuutjes wandelen van de weide, is het opnieuw geduld oefenen. Het systeem om de polsbandjes te scannen heeft de geest gegeven. Eenmaal binnen sta je tussen een niet te overziene zee van iglotentjes. “Precies”, zegt Silvia Hillen (17). “Daarom hebben wij een rode loper en een tuintje voor onze tent gemaakt. Zo vinden we ze vanavond makkelijk terug tussen als die groene en blauwe tentjes. Straks komen er ook nog vlaggen en ballonnen maar het is te warm om dat allemaal ineens te hangen. We moeten even bekomen.” Voor Hillen, die uit Nederlands Limburg komt, is het haar eerste Rock Werchter. “De line-up beviel mij en voor ons is het natuurlijk niet zo ver rijden.” Het is opvallend hoeveel Nederlanders zich op de camping geïnstalleerd hebben. “Welkom in de Belgische enclave”, lacht Nathalie Pijcke (24) uit Zottegem. “Er zitten hier Hollanders, Britten, Fransen... zelfs Nieuw-Zeelanders maar amper Belgen.” Pijcke zit samen met een groepje vrienden onder een partytentje, voeten in een zwembadje. Blikjes Jupiler drijven rond haar tenen. De iglotentjes staan recht, de luchtbedden zijn opgepompt. “Lily Allen om vijf uur. Dat is het eerste wat wij willen zien. Het gaat goed zijn, sowieso.” Het groepje komt al voor de zevende keer en ze zijn ondertussen habitués. Ze inspecteren de vele Werchterbedevaarders die nog aan de opbouw van hun tijdelijke woonst moeten beginnen. “Kijk, die mensen”, wijst Pijcke. “Ze hebben geen drank bij. Dat is toch niet slim, hé. Met deze temperaturen heb je constant dorst en een drankje kost hier 2,5 euro. Tel maar uit.” “Anderzijds hebben wij natuurlijk altijd veel te veel bij”, lacht Frederik De Ridder (24). “Vooral eten dat hebben we elk jaar met hopen over.” De Ridder is in het dagelijks leven leraar. “Ik geef Nederlands en Engels”, zegt hij. “Ik heb het aan mijn leerlingen verteld dat ik kwam. Er waren er een paar die ook tickets hadden. Ik heb gezegd dat ze mij moeten trakteren als ze mij zien.” (lacht) De eerste dag van Werchter mag dan meer dan zonovergoten zijn, de meesten hebben hun voorzorgen genomen. “Ja hoor, we hebben regenlaarzen, vuilniszakken en poncho’s bij”, lacht Roxanne Van Rijswijk (21) terwijl ze een stuk watermeloen oppeuzelt. “Het blijft tenslotte België, hé.”

Luxecamping

Zo druk en plakkerig het was op camping A4, zo relaxed en rustig is het in het wat verderop gelegen Rockvillage. Werchters luxecamping, een nieuwigheid bij de editie 2009, raakte naar rato van 800 euro voor vier nachtjes vlot volgeboekt. “Vraag me binnen een dag of drie nog eens of dit een goede manier is om naar Werchter te komen”, zegt Rino Imbornoe (36). “Ik kom al een jaar of zeven met de tent maar vrienden stelden dit voor. En oké, ik zit nu wel in een jacuzzi maar zo speciaal is dat ook niet. We delen de prijs van de chalet maar tickets en alle consumpties erbij geteld zal dit festival mij toch een 1.000 euro kosten. Goedkoop kun je dat niet noemen.” Maar voor dat geld krijg je wel iets in ruil: er is zijn niet alles jacuzzi’s maar ook fitnesstent, stijlvol ingerichte loungebar en kapper om de festivalbezoekers te verwelkomen die wel Werchter willen maar iets minder houden van sleuren met tent en frigobox. “In de prijs zit ook een ontbijtbuffet inbegrepenAl is die luxe ook relatief: vanuit de jacuzzi moet je er de penetrante mestgeur van de nabijgelegen boerderij bijnemen en in de 120 houten chalets moet je het doen met een stapelbed. “Niemand verwacht het Hilton, hé”, stelt Lambert, “maar het is een andere manier om het festival te beleven. Je kiest ervoor of niet. Ik stel vast dat er vooral dertigers en veertigers op afkomen. De rijpere festivalganger, zeg maar. Zo hoort het ook. Wie tussen de achttien en de vijfentwintig is die hoort in een tent, moet de sfeer opsnuiven.”

> pagina 19-20

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234