Vrijdag 24/01/2020

FC Rotzooi

Hein Vanhaezebrouck werd door het bestuur van RC Genk gefeliciteerd voor zijn “enthousiasme, arbeidskracht en voetbalkennis”. Zoveel lof had Georges Leekens in zijn hele leven niet gekend. En Ariël Jacobs ook niet. En zij gaan toch al naar de zestig. Maar wat stelt jubel voor, uit een augiasstal? De ratten blijven dansen, schimmel vervalst de woorden, fatsoen is een prentkaart uit een ver verleden. Vriend en vijand zijn in de heersende smurrie niet eens meer van elkaar te onderscheiden. RC Genk: FC Rotzooi. In deze krocht der krochten gaat, vroeg of laat, iedere trainer onderuit. Wel altijd in malicieuze gezangen van Limburgse hypocrisie. Bronsgroen eikenhout blijft de norm, ook voor grafdelvers. Een coach die nog een beetje bij zinnen is, wordt nooit trainer van RC Genk. Hein dus wel. Maar dan hebben we het over een nozem, niet over een voorgebakken neefje van Sef Vergoossen. Hein is zo vervreemd van zichzelf dat hij al jaren de Guldensporenslag naspeelt in een romance van hem alleen. In napoleontisch denken wordt hij alleen overtroefd door Berlusconi. En koppig dat hij is. Altijd als ik hem zie, kan ik de slappe lach niet ophouden. Jerommeke in de dug-out. Boegbeeld van anabole steroïden en testosteron. De eeuwige wellust mysterie te willen zijn, maar het dan in de praktijk van het dagelijkse leven ook meteen weer ten onder laten gaan aan vlezig gekwek. Aan hoogmoed dus. In Kortrijk horen ze dat niet, in Genk wel. Hein is zijn eigen tragedie. Prima trainer voor FC Dender of voor een tweedeklasser in Schotland, maar je mag het niet groter maken dan het is. Dat doet hij namelijk zelf al. En helaas tot in de karikatuur. Ik zie hem altijd eerder door het Vaticaan lopen dan naar de middencirkel. Kerkvorst in chagrijn. Maar erger dan de alleingang van een lichtjes gefrustreerde ‘dikke nek’ is Racing Genk. Alles aan deze club is luguber: het amateurisme, het transferbeleid, de communicatie, mercantiele pretenties en zenuwtics. Bronsgroen kreupelhout. Terwijl er wel een ongekend kapitaal aan volksgunst was. Steve Stevaert avant la lettre, bijna: gezelligheid te koop, iedereen dansmarieke. Wat overblijft, is zoiets als een genocide. Dan kun je wel een trainer ontslaan, maar is daarmee het geweten gezuiverd? In Genk wel, niet in Den Haag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234