Donderdag 22/08/2019

Wielrennen

Favoriet Julian Alaphilippe: "Winnen kun je niet leren"

► Julian Alaphilippe gaat diep tijdens Milaan-Turijn, vorige donderdag. Het is zijn laatste voorbereidingskoers op de Ronde van Lombarijde. Beeld Photo News

Julian Alaphilippe wilde schitteren in de Ardense klassiekers en in de Tour, maar een val in de Ronde van het Baskenland trok een streep door die plannen. Inmiddels is de Franse springveer helemaal terug. Misschien wint hij vandaag wel de Ronde van Lombardije.

Julian Alaphilippe (25) was een van de hoofdrolspelers op het wereldkampioenschap in Bergen. Zijn blessureleed van de voorbije zomer is blijkbaar helemaal achter de rug. "Het ligt achter mij. Ik kom er niet graag op terug", zegt de lieveling van QuickStep Floors-manager Patrick Lefevere. "Na mijn opgave in de Ronde van het Baskenland (7 april, MG) heb ik meer dan twee maanden niet gekoerst. Dat was erg lang. Met de ploeg hadden we besloten om af te wachten hoe de dingen zouden evolueren. Twee weken na mijn val liet ik me opnieuw onderzoeken. Een operatie bleek onvermijdelijk. En daarna begon de revalidatie. De GP Pino Cerami (19 juli, MG) was mijn eerste koers na mijn val."

Geen klassiekers dus en vooral geen Tour, daar had hij het als Fransman moeilijk mee. "Ik was echt in grote vorm voor mijn val. Ook dat is wielrennen, blijkbaar."

Heb je getwijfeld of je dit jaar nog het niveau zou halen van voor je valpartij?

Alaphilippe: "Ja, natuurlijk. Er gaat erg veel tijd over voor je weer het goede gevoel krijgt. En pas dan kun je weer aan winnen denken. Dat is een langzaam en moeilijk proces, zeker wanneer je zoals ik van nul herbegint, na een operatie, na meer dan twee maanden waarin ik niks deed. Ik was erg blij dat ik weer kon koersen zonder pijn. En toen won ik een rit in de Vuelta (rit 8, met aankomst in Xorret de Cati, MG). Dat was helemaal mooi."

Wanneer reed je voor het eerst weer zonder pijn?

"Half juni, ik was in België met dokter Toon Cruyt (ploegarts van QuickStep, MG). Toon zei: 'Oké, nu mag je weer een uurtje fietsen en dan zien we hoe het gaat. Weet je wat? Ik rijd met je mee.' We hebben één uur gereden, we zijn nog gestopt om een cola te drinken. Na een halfuur zei ik: 'Mon Dieu, ik ben niks meer waard.' Maar ik was wel blij dat ik geen zeer had."

Je sprak over je grote vorm voor jouw val. Wat waren de grote doelen in het seizoen?

"Ik wilde me amuseren in Dubai en Abu Dhabi, waar het seizoen voor mij is begonnen. Ik was daar om te werken voor Marcel Kittel. Daarna waren er natuurlijk Parijs-Nice en de Ardense klassiekers, waar ik wilde schitteren."

Ardense klassiekers zijn jouw parcours, toch?

"Ik heb nog nooit de Vlaamse klassiekers gereden. De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, dat is toch helemaal anders dan de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik."

Jouw goede vriend Philippe Gilbert heeft op beide terreinen gewonnen.

"Dat is uitzonderlijk. Ik ga me eerst op de Ardennen concentreren."

Hoe zou je jouw band met Gilbert omschrijven?

"Philippe is meer dan een groot kampioen. Het is iemand die ik erg waardeer. Hij is eenvoudig, aardig en oprecht. We hebben afgelopen winter de kamer gedeeld op stage, we hebben samen Milaan-Sanremo gedaan, tijd doorgebracht in Parijs-Nice. Dat heeft ons dicht bij elkaar gebracht. Ik vond het jammer dat ik met hem niet de Ardense klassiekers kon rijden. Hij is echt een vriend van mij."

Kan Gilbert jou leren hoe je een betere renner wordt?

"Dat is zeker. Enerzijds heeft hij zijn palmares, aan de andere kant neemt hij me graag onder zijn vleugels. Hij zegt: 'Blijf kalm.' Ik weet dat wel, maar het is toch goed om dat uit zijn mond te horen."

Voor een renner van 25 is jouw koersinzicht wel groot.

"Dat denk ik ook. Maar je kunt altijd bijleren. Ik moet nog vinden waar mijn limieten liggen."

Je bent een winnaarstype. Sommige renners lukt het nooit om een koers te winnen.

"Winnen is niet iets wat je kunt leren. Het is iets wat je in je hebt. Je moet er wel werk in steken, geduld oefenen, kalm blijven. Winnen is erg bijzonder. Ik won in Parijs-Nice, maar dat was een tijdrit. Het was niet zoals een rit in de Vuelta winnen tegen Rafal Majka."

Dat was wel een verrassing, dat je de tijdrit won in Parijs-Nice.

"Ja, ook voor mij. Ik was erg gemotiveerd, geconcentreerd. Het parcours was heel geschikt voor mij. Ik dacht: vooruit, vandaag ga ik er vol voor. Maar ik dacht nooit aan het winnen van de tijdrit. Ik wist wel dat ik de gele leiderstrui zou dragen, maar niet dat ik met zo'n voorsprong zou winnen (Alaphilippe reed 19 seconden sneller dan Alberto Contador, MG). Ik train ook amper op die tijdritfiets."

In de Ronde van Burgos, jouw eerste rittenkoers na jouw blessure, won je nog niet.

"Dat was gewoon een kwestie van conditie. Geen excuses, mijn tegenstanders waren sterker. In de Ronde van Burgos moest ik een betere conditie krijgen, meer niet. Je kunt niet maanden niet koersen en dan in je eerste wedstrijd renners verslaan die al maanden op hoog niveau bezig zijn."

Denk je weleens aan eindwinst in een grote ronde?

"Op dit moment niet. Vandaag houden alleen de klassiekers en de rittenkoersen van een week me bezig. Een grote ronde, dat is een heel ander verhaal. Je rijdt over het hooggebergte. Ik hou wel van de bergen, maar niet om daar op de limiet te rijden, drie weken lang. Ik kan de beste klimmers van de wereld daar onmogelijk volgen. Verder moet je drie weken geconcentreerd blijven. Je mag niet aanvallen als je daar zin in hebt."

Milaan-Sanremo dan maar. Dat is een koers die je wel kunt winnen, is dit jaar gebleken.

"Ik was erg verbaasd dat ik zo'n finale heb gereden. Als ik eraan terugdenk hoe ik aanviel in een poging om Sagan in te halen, dat was ongelooflijk. Ik heb die afdaling à bloc gereden. Ik kon me niet voorstellen dat ik daar het podium zou halen. Dat ik met Sagan en Kwiatkowski bijna gelijk over de streep zou rijden, dat is onwaarschijnlijk. Daarom zeg ik: in het wielrennen gaat het om kleine dingen. Heb je net een koers van 300 kilometer gereden, is het verschil aan de meet maar een paar centimeters."

Om welke kleine dingen ging het daar in Sanremo?

"Mijn plaatsing. Ik weet het niet. Ik heb geen excuses. Dat ik derde werd, wil zeggen dat ik geen tweede kon worden. Ik ben geklopt door twee wereldkampioenen, zo simpel is het."

Je had zelf wereldkampioen kunnen worden in Bergen. Hoe dicht was je?

"Ik heb eerst aangevallen op enkele honderden meters voor de top van Salmon Hill. Na een koers van 260 kilometer is dat erg ver. En dan heb ik een tweede aanval geplaatst op 4,5 kilometer voor de streep, op de kasseistrook. Ik heb daar alles gegeven. Ik ben vertrokken alsof de finishlijn net voorbij de bocht lag. Maar het was onmogelijk. Het WK was zwaar geweest, maar niet zwaar genoeg om een sprint te kunnen vermijden. Ik ben echt diepgegaan in die laatste kilometers, maar dan hebben ze me toch ingehaald. Het was een teleurstelling dat ik geen wereldkampioen ben geworden. Ik heb gedaan wat ik kon."

De Ronde van Lombardije is live te volgen op Eurosport om 15.30 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden