Dinsdag 07/07/2020

Fantast zkt spotlights

Hij viel al eens door de mand als Spaanse hertog, als kroongetuige op een Hells Angels-proces en als slecht voorbereide winkeldief. Nu is hij opeens de spilfiguur op het proces rond de kasteelmoord. Maak kennis met de Nederlandse fantast Anthony Van Wilderoden.

Op YouTube vind je een filmpje terug van Omroep Brabant over de diepe teleurstelling bij de mensen in het Nederlandse plaatsje Oudenbosch. Daar werd in de dagen voor 1 mei 2010 reikhalzend uitgekeken naar het huwelijk van de Spaanse hertog Marc-Anthonie Van Wilderoden d'Aragon met Tara Elliot in de plaatselijke basiliek. Volgens de lokale pers was zij een "telg uit een oud Iers-Schots geslacht".

Het heeft iets van een filmpje van Luc Haekens van De ideale wereld.

Buurtbewoners druipen af rond de basiliek. "Er zou een pracht van een bruid komen, met een sleep die achthonderd jaar oud is", zegt een man. "Een familiestuk. Dat had ik wel willen bewonderen."

Een dametje onder een paraplu: "Misschien heeft een van beiden zich op het laatst bedacht."

Van de 250 aangekondigde adellijke gasten uit binnen- en buitenland is er geen enkele komen opdagen. Er volgt gejammer van vier bloemisten, samen goed voor een openstaande factuur van 15.000 euro. Idem voor de mensen van het voor het feest achteraf afgehuurde kasteel, de verhuurder van de koets en de chef bij wie een achtgangendiner was besteld. Een woordvoerder van het openbaar ministerie zegt dat mensen maar niet zo stom hadden moeten zijn om iemand op zijn woord te geloven als die zegt dat hij hertog is.

De bruidegom is daags voor zijn huwelijk na een routinecontrole op de markt gearresteerd. Hij had in Nederland nog negen maanden gevangenisstraf te zitten, hoofdzakelijk wegens oplichting.

De tiplijn

We spoelen zeven jaar door. Vrijdag 16 juni 2017, iets voor half twaalf 's avonds. Vanuit Villa Maria, een kustplaatsje in de buurt van Dublin, verstuurt iemand met een smartphone een tekstbericht naar 4545@hln.be, de tiplijn van Het Laatste Nieuws: "Het verwondert me dat in uw berichtgeving rond de kasteelmoord nergens melding wordt gemaakt van hoe het komt dat Pierre Serry na een lange stilte in 2016 plots met zo'n lange verklaring kwam. De Belgische advocaten Thomas Vandemeulenbroecke en Hans Beerland zijn in het bezit van bewijzen dat in de maanden daarvoor een politie-informant tot bij Evert de Clercq was geraakt in de gevangenis van Ieper en over een periode van zes maanden elke conversatie opnam.

"Het lichaam van Stijn Saelens moest naar Nederland worden overgebracht om er te worden gecremeerd. Was er geen verkeersongeval geweest op de dag van de moord, dan was het lichaam nooit teruggevonden. De crematie was geregeld door Evert de Clercq, die een vriend heeft bij de familie die een crematorium heeft. Recht van de auto in de oven, voor 375 euro.

"Over een periode van zes maanden werden meer dan tweehonderd conversaties opgenomen. De informatie werd geanalyseerd en gebruikt om Serry tot zijn ultieme bekentenis te brengen."

Lesje leren?

Even duiden. Pierre Serry, handelaar in cocaïne, is in 2011 patiënt bij de Ruiseleedse huisarts André Gyselbrecht. Die heeft vermoedens - terecht, blijkt achteraf - dat zijn schoonzoon Stijn seksueel getinte handelingen stelde met zijn 5-jarig dochtertje. Gyselbrecht trekt op 14 oktober 2011 naar het Brugse parket met een incestklacht, maar dat onderneemt niets. De dokter denkt dat het komt door 'connecties'. De broer van Stijn woont samen met de dochter van een hoge Brugse parketmagistraat. Eind januari 2012 ontdekt Gyselbrecht dat Stijn Saelens schikkingen aan het treffen is om met zijn hele gezin naar Australië te emigreren.

Gyselbrecht zegt: "Ik ga hem dooddoen."

Serry: "Ge moet gij dat niet zelf doen."

Serry contacteert via een tussenstation de terminaal zieke Nederlandse huurdoder Antonius van Bommel. Die klaart de klus op 31 januari 2012 voor een voorschot van 10.000 euro. Waarna Serry en Gyselbrecht jarenlang mordicus en eenstemmig blijven volhouden dat het een misverstand was. Dat Van Bommel enkel was gevraagd om Saelens een "een lesje te leren".

Een ridicule uitleg, natuurlijk, maar in de ogen van de hoofdrechercheur van de federale politie (FGP) in Brugge is de zaak pas rond als Serry en/of Gyselbrecht met volledige bekentenissen komen. En dat gebeurt eind 2016. Plots. Serry erkent nu dat het altijd de bedoeling was dat Saelens zou worden gedood.

Evert de Clercq is een Zeeuwse wietboer en een van de vier beklaagden op het kasteelmoordproces. Naast hem zit Roy Larmit, een neef van Van Bommel. Larmit hielp hem na de moord het lichaam te begraven in een eerder gemaakte put vlak bij het chalet van Serry in Sint-Maria-Aalter. Hij probeert op het proces weg te komen met de uitleg dat hij van de moord niets afwist, dat hij alleen zijn oom wat hielp. Omdat dat nu eenmaal iets is wat je doet, als je oom je zoiets vraagt.

Nu zou dus blijken dat er een veel geraffineerder plan A bestond, met een crematorium waar Evert de Clercq zich voor niet meer dan 375 euro kon gaan ontdoen van een lijk. Als Het Laatste Nieuws op maandag 19 juni, met bevestiging door het Brugse parket, zijn verhaal publiceert, gaan op het proces de poppen aan het dansen.

De advocaten van de twee Nederlandse beklaagden willen graag een printje van de mail aan 4545@hln.be. Dat kan niet moeilijk zijn, want enkele meters van hen vandaan zitten de aanklagers. Zij kregen het bericht geforward door de krant, toen die om een reactie vroeg.

Een van de advocaten van Larmit: "Als het toch maar een stomme mail is, waarom mogen wij dat dan niet zien?"

De aanklagers: "Wij moeten ons beraden."

Het proces valt stil, al voor een derde keer.

Op maandag, na een weekend beraden, zegt een van de aanklagers: "Gelet op de wet op de bijzondere opsporingsmethoden verkeert het parket in de onmogelijkheid om de mail toe te voegen aan het dossier."

Burgerinfiltrant?

Het proces valt voor een vierde keer stil. De zaak is maandag teruggestuurd naar de Gentse Kamer van Inbeschuldigingstelling (KI). Die moet oordelen of, ja dan nee, de wet is overtreden met het inhuren van een burgerinformant.

Dat is dus de vraag: valt er iets te verbergen, en zo ja, wat?

Misschien wel dit niet eerder gepubliceerde fragment, uit een tweede vanuit Dublin verstuurde tip aan 4545@hln.be: "Mijn echtgenoot was de politie-informant die conversaties voerde met De Clercq. Er was hem gevraagd dit te doen door de federale gerechtelijke politie van Kortrijk, die communiceerde met die van Brugge. Zelfs de gevangenisdirectie was betrokken bij de operatie."

Als dat klopt, als de politie werkelijk buiten de procedure om een microfoontje in de voering van de plunje van een gedetineerde liet naaien, en zonder dat daar in het dossier met een woord over is gerept, is dat een knoert van een procedurefout en moet dat hele proces straks mogelijk van nul worden overgedaan.

We bellen de Kortrijkse advocaat Thomas Vandemeulenbroecke, die in de eerste tip wordt vermeld. Volgens wat daar staat, heeft hij in zijn kantoor 'bewijzen' liggen van meer dan tweehonderd conversaties met De Clercq.

Vandemeulenbroecke zegt: "Als ik dit tegenover u bevestig, dan is het shit."

De indruk wordt alleen maar groter dat er íéts bestaat, ergens. Een geheim dossier.

Aandachtsziek

Als je een tip stuurt naar 4545@hln.be, moet je eerst enkele vakjes invullen. Kijken we daar even naar. Voornaam: Tara. Naam: Elliot.

De bruid uit een oud Iers-Schots geslacht die niet kwam opdagen in Oudenbosch? Jawel, zij is het. De medegedetineerde van Evert de Clercq was Anthony Van Wilderoden. De nephertog.

Nu ja, zoals een advocaat maandag in de marge van het proces opmerkte: "Een geluidsopname vanuit de binnenzak van een oplichter blijft nog altijd een geluidsopname."

Het lijkt er anders wel een beetje op dat Anthony Van Wilderoden de schijn om meer dan één reden tegen zich heeft.

Anthony de Bruin, zijn echte naam, is op 17 oktober 1972 geboren in het Nederlandse Barneveld. In Nederland is ooit een heel item aan hem gewijd in het tv-programma Opgelicht?! Hij is meermaals veroordeeld voor oplichting en komt in 2006 ook nog in het nieuws met zijn rol als kroongetuige op het proces tegen de Nomads, een subdivisie van de Hells Angels.

Van Wilderoden beweerde in maart 2006 dat hij hoofdverdachte Frenk B. aan de praat had gekregen in de gevangenis. Dat hij op verzoek van de politie van elk gesprek nauwgezet notities maakte in een dagboek. Op het latere proces moet de politie erkennen dat Van Wilderoden nooit met B. heeft gesproken en zich enkel heeft geïnspireerd op krantenberichten. Dat hij, zo lijkt het, een beetje aandachtsziek is, verslaafd aan spotlights. De enige denkbare verklaring ook voor dat hele huwelijk. Een gedragsdeskundige spreekt op het proces over een "narcistische, antisociale persoonlijkheidsstoornis met theatrale en borderlinetrekken".

Mailen met Tara

In 2015 wordt Van Wilderoden door de politie in Dublin betrapt met een buggy in een winkelcentrum. Op bewakingsbeelden, afgedrukt in The Irish Independent, is te zien hoe hij een Nespresso-koffiezetapparaat in zijn kinderloze buggy verstopt. In de buggy wordt een boodschappenlijst gevonden met spullen waarvoor hij al een koper heeft gevonden op Marktplaats.nl: een stofzuiger, een theeservies en een elektrisch deken.

Hij komt op borgtocht vrij, vlucht naar België en wordt ook hier weer opgepakt. Zo belandt hij in de gevangenis van Ieper, waar hij in 2016 dagelijks wat bijverdient in de wasserij. Hij vult en ledigt machines met Evert de Clercq. De tweehonderd opgenomen gesprekken moeten volgens de advocaat van De Clercq toen zijn gevoerd, te midden van het gestoom en gerammel van wasmachines: "Ze hebben in elk geval nooit samen in één cel gezeten."

Te horen aan de reactie van advocaat Vandemeulenbroecke ("dan is het shit") bestaat er wel degelijk iets. Een dossier. Vraag is of het een politiedossier is, dan wel een nieuw 'dagboek', zoals Van Wilderoden er ooit een aanlegde rond zijn 'gesprekken' met Frenk B. De federale politie in Kortrijk is al een tijdje bezig met drugsonderzoeken tegen motorbendes in de regio. Het lijkt er sterk op dat het Van Wilderoden is gelukt om zich vanuit de gevangenis in de belangstelling te babbelen van de Kortrijkse politie. Ligt daar ook de verklaring waarom het mailtje aan 4545@hln.be de aanklaagster op het proces in Brugge in zo'n lastige situatie bracht?

Rest de vraag wat Tara Eliott ertoe mag hebben gebracht op een zomerse vrijdagavond plots het geheim van haar liefhebbende echtgenoot te delen met de grootste krant van het land. Burgerinfiltranten opereren normaal discreet, en al helemaal als het gaat om een milieu van motorbendes en huurdoders, zou je denken. Waarom dan?

We vragen het haar.

Ze mailt: "Hij is niet makkelijk om mee samen te leven, hij heeft zijn donkere kanten. Hij werkt zich meestal in de problemen door anderen te willen helpen. Ik heb besloten dat ik hier niet meer mee kan leven."

Oké, het sprookjeshuwelijk, als er ooit één was, is op de klippen gelopen. Maar dit lijkt wel heftig, als post-echtelijke revanche.

Nou, mailt Tara, ze zijn anders niet in een vechtscheiding verwikkeld of zo: "Hij is een fantastische vader. Hij adoreert zijn kinderen. En in zekere zin is hij een goede echtgenoot."

Dat heb je niet vaak, zoveel post-echtelijke complimentjes. Honderd procent zekerheid dat we met de bruid van weleer aan het mailen zijn, hebben we natuurlijk niet. Tara stuurt een nummer waarop we Anthony kunnen bellen, maar die geeft een week lang niet thuis. We blijven proberen, maar de persoon achter de tip aan 4545@hln.be verkiest te mailen. Dit willen we toch wel graag weten: bestaan er geluidsopnamen van de gesprekken met Evert de Clercq?

Tara: "Transcripties."

De Geweldige Anthony

Geen geluidsopnamen dus. Geen microfoontje, en dus logischerwijze geen geheime afluisteroperatie. Alleen geschriften van de op dit gebied niet bepaald onbesproken Anthony Van Wilderoden.

Nee, maar volgens Tara doet dat er niet zo toe. Ze argumenteert in een lange mail dat het geheugen van haar ex zo mogelijk nog performanter is dan een dictafoon: "Hij is als een opname-apparaat. Als je een uur met hem praat, kan hij nadien letterlijk de volledige conversatie neerschrijven. Hij herinnert zich details van elke conversatie. Dit is gewoon de manier waarop zijn brein functioneert. Hij kan in je hoofd kruipen. Mensen vertellen hem altijd dingen die ze normaal nooit zouden vertellen."

De persoon achter de mail lijkt zo vol van die geweldige Anthony Van Wilderoden dat het stilaan lastig wordt om je te ontdoen van de indruk dat je niet met Tara aan het converseren bent, maar met hem. Fantast zoekt spotlights, en als het is wat het lijkt moet je het hem toch nageven: missie wederom geslaagd.

Het goede nieuws lijkt te zijn dat het proces rond de kasteelmoord gewoon kan doorgaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234