Donderdag 21/01/2021

‘Fame’ 30 jaar later: nieuwe film, zelfde mode

Dansen in foute outfits

erst de film, dan de televisieserie en ten slotte de musical. Een mens zou denken dat uit Fame al alles is gehaald wat erin zit. Fout. Want net geen dertig jaar na de release van de eerste film, trekt opnieuw een bende naïeve maar o zo talentvolle dansers en zangers naar de New Yorkse High School of Performing Arts. Daar volgt de film hen tijdens vier opleidingsjaren vol jaloezie, ontgoochelingen, liefde en succes. Net zoals de versie uit 1980 dat deed met de hoopvolle Coco Hernandez (gespeeld door Irene Cara), de koppige Leroy Johnson (gespeeld door Gene Anthony Ray) en hun collega-studenten. Geen ronkende namen toen bij de casting. Zelfs Irene Cara, die ook heel wat van de Fame-songs voor haar rekening nam en later scoorde met de titelsong voor Flashdance, was geen bekende bij het grote publiek. Na Fame werd Cara wereldberoemd met het gelijknamige liedje dat zelfs een Oscar veroverde. En mocht u zich nog afvragen waarom veel fashionista’s aan deze periode begin jaren 1980 refereren als ‘fout’, bekijk dan zeker de Fame-videoclip van Irene Cara op YouTube. Het indianenachtige pakje met pluimen dat Cara daarin met veel trots showt, is om vanzelfsprekende redenen niet opgenomen in de Fame-collectie anno 2009.HartenbrekerDie nieuwe collectie wordt uitgebracht door het Italiaanse label Freddy, dat ook de danskostuums voor de film leverde. Ik ontmoet de cast in Milaan, waar de hoofdzetel van Freddy ligt. Er zit opnieuw geen enkele naam tussen die een belletje doet rinkelen. Voor de jonge Amerikaanse acteurs is het de eerste keer in Europa en ook het fenomeen jet-lag is nieuw voor hen. Tussen twee dutjes door klamp ik danser/acteur Paul McGill aan. Hij speelt de onzekere Kevin en wordt zonder twijfel dé hartenbreker in de bioscoopzaal. “Als tienermeisjes mij aan hun slaapkamermuur willen hangen, dan is dat prima”, lacht McGill, terwijl hij de slaap nog uit zijn ogen wrijft. “Zolang ze de film maar goed vinden ook.” Over de remake van Fame is op internetfora al het een en ander gezegd. Heel wat enthousiaste reacties, maar minstens zoveel commentaren die kunnen samengevat worden als ‘Don’t touch a classic’. “Het is helemaal onze bedoeling niet om dezelfde film opnieuw te maken. Maar het musicalgenre is op dit moment weer helemaal in, denk maar aan het succes van High School Musical. People are falling in love with music again. Het thema van Fame is hetzelfde gebleven: de school, de leraars en de studenten. Maar er is geen Coco meer, en geen Leroy. We proberen de spirit van Fame te vertalen voor de nieuwe generatie. Er is intussen heel wat veranderd, hè”, zegt de 22-jarige McGill alsof hij de afgelopen dertig jaar bewust heeft meegemaakt. “Dankzij het internet en het grote aanbod aan wedstrijden is het nu veel gemakkelijker om je talent te laten zien aan de buitenwereld dan in 1980.”

McGill heeft zelf schoolgelopen aan de bewuste New York City High School of Performing Arts en kan zich dus als geen ander inleven in zijn rol. “De overeenkomst met de film is groot. Op school werd er écht gezongen in de gang (lacht). Het is nog steeds een droom van heel wat jongeren om op die school binnen te geraken. Vanwege het prestige, maar ook omdat de opleiding volledig gratis is.” Wat de kostuums betreft, is het voor McGill moeilijk om de vergelijking te maken met dertig jaar geleden. “Ik was toen nog niet geboren”, merkt hij op en hij geeft toe dat hij de oorspronkelijke film pas heeft gezien vlak voor zijn audities voor de remake. “Ik denk dat de modetrends in de danswereld mekaar sneller opvolgen dan in eender welke andere branche. Er zijn ook duidelijke verschillen tussen dansers in New York en die van Los Angeles. In New York worden dansoutfits simpeler gehouden met veel zwart en aansluitende sportbasics. In L.A. daarentegen (lacht) is dansen een beetje een modeshow, heel flashy allemaal, veel shorts en merkkledij.”

“Onze collectie zit ergens tussen die twee”, vertelt Luca Sordi, artdirector bij Freddy. De naam van het sportieve kledingmerk ‘Freddy’ klinkt verre van Italiaans. Het was immers de bedoeling van Carlo Freddi, die het merk in 1976 opstartte, om zich een portie internationale allures aan te meten. Carlo Freddi slaagde erin het merk geliefd te maken bij modebewuste sportievelingen en intussen is Freddy de officiële kledingleverancier van The Royal Ballet in Londen, het balletgezelschap van La Scala in Milaan en de Italiaanse afvaardiging voor de Olympische Spelen. “De timing is perfect. De jaren tachtig zijn in de modewereld weer helemaal in en net op dat moment verschijnt de Fame-film en onze bijpassende collectie. Er is echt niet zo veel veranderd ten opzichte van dertig jaar geleden. Sommige broeken en maillots zijn zelfs integraal nagemaakt uit onze collecties van toen. Dat is wel een enorm voordeel natuurlijk, dat wij terug kunnen grijpen naar collecties van begin jaren tachtig”, aldus Luca Sordi. “We verwachten zelfs dat de kleurrijke beenverwarmers het na lange tijd weer goed gaan doen bij het grote publiek. Want zeg nu zelf, wat is er meer ‘eighties’ dan beenverwarmers (lacht)?” Freddy is gespecialiseerd in sportieve outfits en brengt naast de Fame-collectie ook nog andere, seizoensgebonden danscollecties uit. “De Fame-collectie bevat uiteraard het logo van de film, dat trouwens onveranderd is gebleven sinds de vorige editie. Voor de rest is het een lijn die ook als vrijetijdskleding kan gezien worden, niet alleen om je mee in het zweet te werken dus.” De collectie bevat heel veel kleur: geel, turkoois, roze en grijs. Veel tops met capuchons, strokenrokjes en shorts die óver een lange broek gedragen kunnen worden. De collectie oogt iets minder strak dan wat de Fame-film in 1980 toonde, en ook qua kleur is het allemaal iets opvallender dan toen. “We moeten immers niet alleen het nostalgische publiek aantrekken”, legt Sordi uit. “Mensen die zich perfect herinneren hoe de Fame-look eruitzag. Er is ook het nieuwe, jonge publiek, dat deze versie uit 2009 als referentie zal gebruiken.” Ook hen moet de collectie aanspreken. “Ik hoop dat dat jonge publiek zin krijgt om te gaan bewegen”, reageert McGill daarop. “Want ik zie in de States heel veel jongeren die te lui zijn geworden om te dansen. Hopelijk brengen de film én de Freddy-outfits voor een paar van die tieners het besef dat dansen heel gezond is.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234