Dinsdag 06/12/2022

Fake in China

Pumps van Louboutin voor geen geld! De koopjesjager op internet moet beter opletten, want vaak is het rommel uit China. Pijnlijk voor je creditcard. En voor je geweten.

Bloedgeile schoenen. Betoverd staar ik naar de site die mijn dochter me heeft doorgemaild. Hier word je heel, heel hebberig van. Very Galaxy Platform Peeptoe Pumps - geestige naam. Moet je echt een Franse ontwerper voor zijn. Zilverkleurig, torenhoog, Louboutins met de bekende rode zool, maar in de discount voor maar 160,31 euro - je bespaart 63 procent. Gratis verzending.

Mijn dochter gaat trouwen en mama betaalt de bruidsschoenen. Voor je kind iets kopen is nog leuker dan voor jezelf. Dezelfde kick van het kopen, met een gratis halo erbij van wat-een-lieve-moeder-ben-ik-toch.

Grappige site wel, denk ik vaag, die louboutinnederland.org, vol tikfouten, sliver in plaats van silver. Passages die door Google Translate vertaald moeten zijn: "De grote verscheidenheid van detail stijl er zeker van zijn dat iedereen zou een paar van Christian Louboutin van hun soort te krijgen". Verwacht je niet van zo'n chic merk. Maar goed, het zijn Fransen.

Ik bestel.

En ik webwinkel voort. Want mama moet ook iets moois aan op de bruiloft. Ik wil een zijden pakje. Ik heb maar één dochter en ze trouwt vast maar één keer. Maar het zijn barre tijden voor zelfstandigen en ik moet echt een koopje zien te bemachtigen. Ik surf een tijdje en dan val ik met mijn neus in de boter bij Angel Wears, een Amerikaanse webwinkel. Pagina's vol ladies suits, de een nog eleganter dan de andere. "Perfect voor bruiloften, feesten en zondags kerkbezoek." Afgeprijsd van 450 dollar naar 298 dollar. Ik aarzel. Toch nog een boel geld maar ooooh wat is het mooi. En dat kerkbezoek, om te gillen. Zo gaan ze in Amerika dus naar de kerk. Het bedrijf is gevestigd in Cerrito, Californië. Als het niet goed is, kun je het terugsturen... ik lees al niet verder. Ik mail het plaatje naar een vriendin. Mooi!, mailt ze terug. Ik sla toe. Pas als ik op de knop Order heb gedrukt, blijkt dat het verschepen naar Europa 60 dollar extra kost. Hola, dat had ik niet verwacht. Maar ja, het is gebeurd. Ik ga er niet mee zitten. Ik ga me erop verheugen.

Dit is misschien wel de leukste tijd van zo'n bruiloft, denk ik. Al dat moois bestellen en ernaar uitkijken, terwijl je jezelf er al in fantaseert. Ongeduldig wachten we op de post. Elke keer als ik eraan denk, krijg ik een schokje van geluk. Beeldige schoenen. Schattig pakje. Zo goedkoop.

"Durf je dat?", vraagt een andere vriendin als ik over mijn internetbestellingen vertel. Maar waarom zou ik dat niet durven? Het ergste wat er kan gebeuren, is dat het niet past of zo. Nou ja, of dat ik mijn geld kwijt ben. Bij die gedachte krijg ik buikpijn. Maar dat zal toch niet?

Hoe lang kan dat duren, een paar schoenen uit Parijs? Ik mail maar eens waar de Louboutins blijven. "Thank you for your strong support", mailt ene Elaine terug, van Sales. "We have dispatched your order by Register Mail, the tracking number is xxx. Wish you have a nice day!" Nou, dat zal dan wel in orde zijn. Alleen jammer dat het tracking number niet werkt. Inmiddels is er via Visa een bedrag van 273,68 euro afgeschreven door ene Hiphopboutique in de VS, en 165,54 euro door een bedrijf in Peking. Nog valt het kwartje niet.

Dat gebeurt pas als er een schoenendoosvormig pak arriveert in zwart plastic, zonder afzender. Uit China. Een zandkleurige doos met zwierige opdruk: Christian Louboutin. Als het deksel opengaat, slaat de lucht van goedkope lijm me tegemoet. Ze zijn niet sliver maar vuil goudkleurig. Made in Italy staat er op de rode zolen, vero cuoio. Made in Italy uit China? Foeilelijk zijn ze. Slordig afgewerkt. Deze schoenen zou je op de markt voor een tientje nog laten liggen.

Ik breng ze naar mijn dochter. Beteuterd staren we naar haar voeten met de slechtzittende, scheefgemaakte pumps. En dan die doordringende chemische stank. We zijn erin gestonken, op de meest letterlijke manier. Thank you for your strong support!

Belazerd

We proberen het grappig te vinden. Maar eigenlijk doet het gewoon pijn. Kleindochter van vier mocht eens een pop uitzoeken in zo'n winkel waar alles 1 euro kost. In de doos leek de pop lang haar te hebben; uit de doos bleek dat er alleen aan de zijkant haren zaten aan de pop. Gemeen, vinden we. Om kleine meisjes zo te belazeren. Het kleine meisje in ons voelt zich ook heel erg belazerd.

Onderweg naar huis bedenk ik met schrik dat er misschien een boevenbende achter zit die nu mijn Visa-rekening kan plunderen. Ik bel met de klantenservice van Visa. "Nee", zegt een medewerkster, "zo werkt het doorgaans niet. Maar het ziet er wel naar uit dat u bent opgelicht. Dat gebeurt heel vaak."

Eerste slapeloze nacht. Het allesoverheersende gevoel is schaamte. Ik woel en woel. Sta op om te googelen. Louboutin heeft er een hele site over: Stop Fake Louboutins. "Als iets te mooi lijkt om waar te zijn", schrijven ze, "dan is dat doorgaans ook zo. Wij maken geen schoenen in Azië." Een ding is duidelijk: voor minder dan 400 euro kun je geen Louboutins kopen. "Velen gingen al de mist in en kregen uiteindelijk vanuit China een schots en scheef paar schoenen toegestuurd."

Duizenden aanbieders hebben ze al ontmanteld, in samenwerking met de politie, met Google, Bing, Yahoo, veldonderzoekers over de hele wereld. Er staan filmpjes op de site van bulldozers die enorme partijen nepschoenen vernietigen. "De boeven zijn slim", schrijven ze. "Tegenwoordig gebruiken ze ook blogs die je naar nepsites lokken."

Tweede slapeloze nacht. Het voelt een beetje vies, bezoedeld. Ik wil die rommel niet in mijn huis. Terugsturen, ja, maar waar naartoe? Ik mail Elaine om een retouradres. Ze geeft het niet, vraagt om foto's van de geleverde schoenen. Ik weiger, zij dringt aan, dat gaat zo enkele malen heen en weer. Wie houdt dit het langst vol? Als ik er niet zo boos om werd, zou het grappig zijn.

Derde slapeloze nacht, vol machteloze woede. Maar nu dringt zich ook een andere gedachte op. Wat een baan heeft die Elaine. Zelfs al is het helemaal geen Elaine, al is het een dikke oude Chinees die gierend van de lach zijn klanten afpoeiert: je zult maar op die manier aan je centen moeten komen. En wie maakt die spullen? Ik zie ineens voor mijn geestesoog meisjes van zestien die zeven dagen per week lange uren maken in een duister, heet en overvol fabriekje en maar drie keer per dag naar de wc mogen. Om uiteindelijk doodziek te worden van de chemicaliën.

Bij de douane

Het andere pakje ligt inmiddels bij de douane. "U moet het daar afhalen", mailt Sales van Angel Wears. "Dat is de verantwoordelijkheid van de klant. U moet invoerrechten betalen." Zijn ze nou helemaal gek geworden? Maar als de postbode eindelijk met een platte doos uit Amerika aankomt en 21 euro vraagt, ben ik te nieuwsgierig om te weigeren. Misschien is het toch een heel klein beetje leuk.

Nee, het is een slechtzittend, goedkoop uitziend pakje. Alweer belazerd. Dit pak is echt geen honderden euro's waard. Ik check nog eens op de site hoe ik het kan terugsturen. O, dat lees ik nu pas: dit bedrijf geeft geen geld terug, alleen een tegoed. Had ik eerder moeten zien. Dit is slim zeg. Ik geef het wel aan de jaarlijkse rommelmarkt van de dorpskerk. Komt het toch nog in de kerk terecht.

Lege doos

Behalve ont-zet-tend dom voel ik me ook vaag schuldig. Want zou ik óók geprotesteerd hebben, als er perfect nagemaakte Louboutins uit het pak gekomen waren? Had ik ermee gezeten dat er ergens ver weg uitgebuite mensen in akelige naaiateliers hun vingertjes blauw hadden gewerkt als het een mooi pakje was geweest? Nooit zou ik in een winkel een kilo kippenpoten voor drie euro kopen. Maar op internet wil ik wel luxe voor weinig geld, en ik hoef niet te weten hoe het is gefabriceerd, als het maar goedkoop is. Dus krijg ik rommel in de maag gesplitst.

iPhones, iPods en iPads zijn notoire lokkers. Ze worden aangeboden met honderden euro's korting, maar er wordt niets geleverd of je ontvangt een lege doos. Playmasters.co is ook zo'n beruchte site, maar lijkt inmiddels uitgeschakeld. "Wegens financieele (sic) problemen is het niet meer mogelijk om bestellingen bij ons te plaatsen", meldt de site. "Deze beslissing is genomen in overeenkomst met verschillende instanties om de huidige klachten op te lossen/af te handelen."

Nep-Uggs zijn een tijdje succesvol geweest. Een koopster ontving afschuwelijk slecht gemaakte, half kapotte laarzen. Er stond een adres in Shanghai op de doos en toen ze het retourbewijs aan de creditcardmaatschappij liet zien, kreeg ze haar geld terug. Een ander had goedkope Uggs besteld en ontving helemaal niets. Tachtig dollar naar de maan. Als de douane nepgoederen onderschept, worden die meteen vernietigd.

De redding

Sites als Marktplaats, Kijiji en eBay zijn ook een mijnenveld. Een kattenliefhebster had een kattenkrabpaal besteld, gemaakt van een olijfboom, voor 750 euro. Bleek er heel anders uit te zien dan op het plaatje, veel te glad voor katten om aan te krabben, knullig gemonteerd. "Ga een boom van honderd kilo maar eens terugsturen", zegt ze. Na eindeloos heen en weer mailen hield ze het voor bekeken.

Mijn redding komt uiteindelijk van Visa. Het ontbreken van een retouradres blijkt een reden te zijn om de transactie te betwisten. Een paar weken later heb ik een tegoed van 165 euro op mijn creditcard. Ook als je spullen terugstuurt waarover je niet tevreden bent, kun je je geld terugclaimen.

"Deugt er iets niet? Niets geleverd, te veel in rekening gebracht of geen geld terug: je moet altijd de transactie betwisten", adviseert André IJbema, manager Risk Management van International Card Services, het bedrijf dat de kaarten van Visa- en Mastercard uitgeeft. Betalingen met hun kaarten zijn gegarandeerd. Elk bedrijf dat creditcardbetalingen aanneemt, is aangesloten bij een acquiring bank. Daar haalt de creditcardmaatschappij bij een betwiste transactie het geld terug. Als de acquirer veel klachten krijgt over een bedrijf, zeggen ze het contract op. IJbema: "Het is dus belangrijk om te betwisten, niet alleen voor jezelf maar ook voor volgende klanten."

Als een bedrijf geen creditcardbetalingen accepteert, kun je er beter niets bestellen. Rechtstreeks betalen is altijd heel riskant. Terug laten storten kan niet als je zelf de overboeking hebt gedaan.

Maar regel 1 blijft: voorkomen is beter dan genezen. Altijd checken voor je een bestelling doet bij een webshop. Zijn er reviews? Naam van het bedrijf kopiëren, invoegen bij Google, kijken wat het oplevert. Als er niets te vinden is: niet vertrouwen. Goed de voorwaarden lezen. Niet betoverd raken door de mooie foto's. Ach, het is eigenlijk zo simpel. Ik had het zelf kunnen bedenken.

Nep op het net: Hoe meld ik het?

Wie problemen ondervindt bij een online-aankoop kan in eerste instantie terecht bij Test-Aankoop en - in het geval van een grensoverschrijdend geschil - het European Consumer Centre Network (ECC), dat ook een Belgische afdeling heeft. Deze organisaties starten waar nodig een bemiddelingsprocedure op.

De Federale Overheidsdienst (FOD) Economie kan ook een hulp zijn. Zij waarschuwt de consument door tips te geven waar hij/zij op moet letten bij een online-aankoop, en informeert over oplichting of frauduleuze praktijken.

Als de FOD Economie merkt dat meerdere consumenten in korte tijd een zelfde probleem melden over een bedrijf, dan kan ze beslissen een onderzoek in te stellen. Ze werkt samen met eCops, een uniek loket om misbruiken te melden (en dus geen klachtendienst). Ook politie of justitie kan een onderzoek instellen.

Bij de FOD Economie kwamen in 2012 2.388 meldingen binnen over problemen bij online-aankopen. Het ECC zit aan 72.000 klachten per jaar.

www.test-aankoop.be www.eccbelgie.be

www.economie.fgov.be/nl/consument/bedrog/tipsnet www.facebook.com/Pasoplichting

www.infoshopping.be www.ecops.be

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234