Dinsdag 22/06/2021

Special Japan

Faberyayo: "In Tokio is niets twee keer hetzelfde"

null Beeld Jef Boes @ Intitials-La
Beeld Jef Boes @ Intitials-La

Er is ‘Pokémon’, de titel van een nummer op zijn nieuwe plaat. Er is Google Translate, dat meezingt op die nieuwe plaat. In het Japans. Er is Tokyayo, de reisreeks die hij maakte over Tokio. Er is dus iets met Japan en Pepijn Lanen, alias ­Faberyayo van De Jeugd van­ ­Tegenwoordig. Er is véél met Japan en Pepijn Lanen, zo blijkt.

Om een of andere reden dacht ik dat het niet kon, naar Japan gaan”, zegt hij. “Het zou heel erg duur zijn. En het leek zo ver weg. Toen een vriend van me terugkwam na een bezoek aan Tokio werd duidelijk dat het allemaal niet zo omslachtig was. Hij zei dat ik gewoon een vliegticket moest kopen en een hotel moest boeken.”

En zo geschiedde. In 2009 bezocht hij de stad voor de eerste keer, met een fascinatie die bij elk bezoek groeide. En zoals bij meer dingen in dit leven, kwam hij telkens met meer vragen terug dan wanneer hij naar ginder vertrok.

“In die stad is niets twee keer hetzelfde. Je kunt meerdere keren naar dezelfde plekken gaan, op hetzelfde tijdstip, met dezelfde mensen, maar de ervaring is iedere keer anders. Omdat je andere dingen ziet en voelt. Omdat jij ­verandert, maar ook omdat de rest verandert. Alles is altijd in beweging en meer dan op elke andere plek op aarde heb ik in Tokio het gevoel dat alles wat je doet interessant is, dat alles wat je eet lekker is. Favorieten kiezen is onmogelijk.”

Verwennerij voor lichaam en geest, verwennerij als bron van inspiratie voor de schrijver, zanger en mens die Pepijn is.

Het is niet per se zo dat hij onmiddellijk een song of een boek wil schrijven als hij daar is. Die inspiratie zit meer in de weelde aan interessante nieuwe indrukken die hij er opdoet. “Het prikkelt me om zelf ook weer dingen te doen, om creatief bezig te zijn. De laatste tijd leer ik er steeds meer jonge kunstenaars kennen en het is opvallend dat ze allemaal zo enorm hard werken. Als ze een droom hebben, willen ze die waarmaken. Dat werkt heel aanstekelijk voor mij. Ze hebben ook een jaloersmakende trots wat hun ambacht betreft. Die toewijding en fierheid over wat ze doen, lijkt me in het Westen toch een beetje verloren gegaan. Ik beweer niet dat ik het noodzakelijk vind dat iedereen zich helemaal verliest in zijn job, maar het heeft iets heel moois dat iemand zo dedicated bezig is met wat hij doet. Dat hij elke vierkante meter van zijn werkplek proper houdt omdat hij trots is op wat het is en waar hij mee bezig is. En dat het weer doorgegeven wordt aan een volgende generatie. Het is een soort van traditionele eer en trots die ons ook zou kunnen sieren.”

Faberyayo:
Faberyayo: "Japanners gaan uit van de filosofie dat het geheel belangrijker is dan het individu."Beeld Jef Boes @ Intitials-La

Dat hij met eenzelfde toewijding spreekt over wat hij zelf doet, ontgaat hem misschien. Maar dat is niet erg, zolang hij het maar dóét.

Wat doen we hier eigenlijk?

Het is een vraag die gesteld wordt in het introliedje van ­reisserie Tokyayo voor jongerenzender Viceland. Samen met kunstenaar Steven van Lummel doorkruist hij Tokio. Op zoek naar, ja, naar wat eigenlijk?

“We wilden geen gewoon reisprogramma maken. Het moest een beeld geven van Tokio dat niemand kende, dat nooit eerder gezien was. Maar uiteindelijk bleek dat er zo veel te zien is en dat er zo veel rare dingen zijn dat een onderscheid tussen bekend en minder bekend moeilijk te maken was. Alles was zo interessant of tof dat de insteek veranderde en we ons bij alles wat we deden die vraag ­stelden: wat doen we hier eigenlijk?”

Het is uiteindelijk de vraag die iedere bezoeker zich er vroeg of laat stelt. Japanners worden vaak afgeschilderd als rare vogels, excentriekelingen. En als buitenstaander kun je niet veel meer doen dan erbij staan en ernaar kijken.

“Ik kan niet beweren dat ik weet hoe hun cultuur precies in elkaar zit, maar ik begrijp wel waar dat excentrieke ­vandaan komt. De meest afwijkende trekken komen voort uit een soort van filosofie: het geheel is belangrijker dan het individu. Tijdens het maken van Tokyayo merkten we dat niet iedereen wilde spreken, uit angst om degene te zijn die iets fout zegt en de boel in de war stuurt. Er heerst een soort van groepsdruk, die leidt tot een zeker escapisme. Iedereen heeft er wel iets waarin hij zichzelf even kan verliezen naast het werk en het gewone leven. Ik denk dat wij ook af en toe de nood hebben om te ontsnappen, maar we gaan er anders mee om. Ik ga naar daar als ik weg moet, dat is ook een vorm van escapisme.”

Laat dat meteen een antwoord zijn op die ene vraag.

Herbekijk Tokyayo via flabber.nl/series/tokyayo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234