Donderdag 21/10/2021

Exuberant minimalisme

dans

emio greco & pc: wazige lichamen dansen in en uit de schemer

Brussel / Van onze medewerkster

Sally De Kunst

Sinds 1995 onderzoeken de Italiaanse choreograaf Emio Greco en de Nederlandse regisseur Pieter C. Scholten (Emio Greco & PC) nieuwe manieren om hun kennis van het lichaam op een tegelijk intellectuele en instinctieve manier vorm te geven. Deze zoektocht kende intussen uitlopers in de bejubelde trilogie Fra cervello e movimento en in Double points: one & two. In dat laatste tweeluik stelde Greco in zijn dans de utopie van de synchroniciteit in vraag, respectievelijk in confrontatie met de overweldigende Bolero van Maurice Ravel en de dwingende lichtregie van Henk Danner en met de virtuoze Bertha Bermudez Pascual. In Conjunto di NERO, de eerste groepschoreografie van Emio Greco & PC, wordt de frictie tussen lichamen onderling enerzijds en tussen de choreografie en de elementen licht en geluid anderzijds verder getoetst. Het resultaat is een voorstelling die exuberant is in zijn minimalisme.

Conjunto di NERO opent krachtig: met haar rug naar het publiek evoceert Bertha Bermudez Pascual op spitsen een zwevende roofvogel. Even lijzig en uitgerekt als haar bewegingen zijn, even plots is de impuls waarin haar lichaam verkrampt en in elkaar klapt. De val van Icarus, het is een suggestief beeld dat regelmatig opduikt in het werk van Emio Greco & PC. In de mistige zwarte diepte achter Bermudez Pascual doemen af en toe de vage contouren van een danser in spiegelbeeld op, en wordt Icarus plots Narcissus, of dan weer Christus aan het kruis. Door middel van deze metaforen van het menselijke lichaam, en met behulp van licht en geluid, roepen Emio Greco & PC in het duistere minimalistische decor van Conjunto di NERO (letterlijk: het samengaan van zwart) een mythische, soms barokke atmosfeer op.

Minder dan vroeger ligt de visuele kracht van de voorstellingen van Emio Greco & PC echter in de theatraliteit van het lichaam. Nog steeds primeert het unieke idioom van Greco, dat een kruising is tussen tergend classicisme en sidderend animalisme, met hoekige bewegingen, schokkende schouders of schurkende vogelkopbewegingen, maar steeds meer dwingt de lichtregie van Henk Danner en (in dit geval) Erik Lint zich naar de voorgrond. Dat heeft fraaie momenten van synesthesie als gevolg, waarin Greco tegen een felle lichtbundel in loopt en een schril lawaai ophoudt als hij dat licht heeft ingesloten met zijn pezige lichaam. Op andere momenten jagen de constructies van licht en geluid in Conjunto di NERO echter net iets te kunstmatig effecten na. De apotheose van het stuk, waarin Greco als een witte Messias in een blauw licht met rode accenten beweegt, dat plots in het tot dan toe uitsluitend zwart mohairen universum geïntroduceerd wordt en de soundscape een David Lynch-achtige sfeer oproept, leidt in al zijn minimalisme tot een exuberante overkill. Conjunto di NERO prikkelt het meest wanneer wazige lichamen in en uit de schemer dansen, of scherpe zwarte silhouetten zich aftekenen in een tegenlicht. Of in duetten die herinneren aan de wonderlijk haperende synchroniciteit tussen Greco en Bermudez Pascual in Double Points: two. Hun twee lichaamstalen met een eigen cadans en persoonlijkheid worden in Conjunto di NERO aangelengd met die van Barbara Meneses Gutiérrez, Guilherme Monteiro Miotto en Alexander Sieber. In deze groepsconstructie wordt de puurheid van Greco's idioom echter op de proef gesteld, doordat de choreograaf de grenzen van zijn performers meet aan de zijne. De subtiele tot zelfs enorme verschillen in de unisonobewegingen die dat tot gevolg heeft, waren de kracht van Double Points: two, maar worden in een vijfvoudige partituur ondermijnd door een te sterke heterogeniteit.

WAT: Conjunto di NERO WIE: Emio Greco & PC WAAR EN WANNEER: Nog vanavond om 20.30 uur in het Kaaitheater, Sainctelettesquare 18, Brussel (02/201.59.59), op 25 januari in de Schouwburg, Genk en op 19 en 20 februari in Vooruit, GentONS OORDEEL: Het unieke idioom van Greco wordt op de proef gesteld door de vijfvoudige partituur.

Hoekige bewegingen, schokkende schouders of schurkende vogelkopbewegingen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234