Dinsdag 09/03/2021

Expo 'Click Doubleclick' in Bozar: de foto als document

Echt gelogen, misschien

Click Doubleclick is een belangrijke expo in het mooiste kunstenpaleis van België, met beroemde gasten en een curator met internationale faam. Maar is het ook een boeiende expo?

door Eric Min

Brussel l Een prestigieuzere locatie dan BOZAR is nauwelijks denkbaar. De foto's van Click Doubleclick hangen er in de zalen waar vanaf september het daglicht weer vrij door de glazen koepels naar binnen zal stromen.

Curator Thomas Weski verdiende zijn sporen in de Tate Modern en in Keulen; de expositie die hij onlangs in het Haus der Kunst in München liet zien krijgt hier vandaag een tweede beurt. Weski brengt zijn favoriete kunstenaars mee. Allen behoren ze tot het kruim van het ambacht, van Martin Parr tot Dirk Braeckman. Alle Struths, Ruffs en Gursky's van deze wereld zijn present, samen met hun beste epigonen en een interessante outsider als Laurenz Berges, die in lege kamers sporen van menselijke aanwezigheid zoekt.

Daarmee is de toon gezet. Weski toont actuele en modieuze fotografie, beelden uit een tijd waarin de klik van de camera niet altijd het beslissende moment is, maar de dubbelklik van de computer die het beeld bewerkt. Rode draad is de vraag naar de verhouding tussen beeld en verbeelding, tussen tekening en vertekening. Is wat de foto ons laat zien 'waar'? Dat dilemma' is al uitentreuren opgevoerd. Het is dus de vraag of deze expositie er iets aan toevoegt.

We zien een verzameling stevige, soms indecent monumentale beelden die zich in het beste geval tot elkaar en tot de ruimte verhouden, maar ook op zich wel interessant zijn. Het thema van de expositie lijkt er losjes overheen gelegd. Of fotografie documentair is, moet niet meer bewezen worden: al wat de camera registreert, is een flard zichtbare werkelijkheid. De mise-en-scène begint bij de beslissing van de maker, ook al speelt het toeval mee. Twijfel aan de authenticiteit is zo oud als het medium zelf, van de bijgeschilderde wolken uit vorige eeuwen tot de gemanipuleerde staatsieportretten en de door Doisneau geënsceneerde Baiser de l'Hôtel de Ville. Bij elk beeld kunnen we de vraag naar de geloofwaardigheid stellen. En beseffen dat we toch zo graag bij de neus genomen worden.

De foto's in Brussel zijn groot tot oversized en bijna altijd kleurrijk, maar zelfs als we het voorspelbare rondje 'breedbeeldkijken voor grootstadsbewoners' even overslaan, kunnen we echt wel van verwantschap spreken - misschien zelfs van een stijl. Het moet de ironie zijn, de branie waarmee deze fotografen ons zo graag op het verkeerde been zetten. Sommigen gebruiken de omweg van het cliché en fotograferen het provinciale voetbal, lethargische pubers of de zijkanten van de porno-industrie. Martin Parr zoekt lege parkeerplaatsen. In de beelden die Taryn Simon na de tsunami maakte, blijkt het belang van het bijschrift: zonder tekst kunnen wij ze niet thuisbrengen. Gursky en Ruff zijn hun eigen wandvullende zelf; de laatste ging het wereldnieuws digitaal te lijf - 11 september heet hier jpeg ny 03. Ook het panoramische formaat is herontdekt: Luc Delahaye zag Bush in de Concert Noble en maakte er een fresco van. Thomas Struth sluit de rij met levensgrote beelden van toeristen die in Firenze naar Michelangelo's David turen. Zie ze daar nu staan, en zie ons kijken.

Tot 27 augustus in Bozar. Open van dinsdag tot zondag, van 10 uur tot 18 uur (donderdag: 21 uur). Inkom: 7 euro. Het boek kost 48 euro.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234