Dinsdag 17/05/2022

NieuwsDieren

Explosievenhond Tina krijgt emotioneel afscheid van collega-militairen: ‘Ze was een warme vriendin’

Militairen brengen een eresaluut wanneer Tina aan het dierencrematorium arriveert. Beeld Benny Proot
Militairen brengen een eresaluut wanneer Tina aan het dierencrematorium arriveert.Beeld Benny Proot

Militairen hebben donderdag afscheid genomen van hun collega, de overleden Mechelse herder Tina (14). Ze was de langstlevende explosievenhond die mee op missie ging. ‘We zijn samen drie keer naar Afghanistan gegaan.’

Maikel Marichael

“Als wij als militair naar het buitenland trekken, krijgen we daar eretekens en medailles voor, honden niet. We hopen hiermee iets in gang te zetten”, zegt Tina’s baasje en eerste korporaal-chef Francis Baetens bij het dierencrematorium in Oudenburg. Daar brachten hij en zijn collega's een laatste groet.

De Mechelse herder lag eervol opgebaard onder de Belgische driekleur in een witte bestelwagen, alvorens door collega’s in officieel uniform en onder een eresaluut naar binnengebracht te worden. De uitvaart is zelf opgestart door Eenheid 11 Bataljon Genie in Burcht, omdat dergelijke uitvaarten door het leger normaal niet worden voorzien.

Tina ligt eervol onder de Belgische vlag. Beeld Benny Proot
Tina ligt eervol onder de Belgische vlag.Beeld Benny Proot

Tina maakte deel uit van de divisie van Baetens, die haar veertien jaar geleden leerde kennen. “Tina is aangekocht door het Belgisch leger, maar toen ik begon aan de cursus van ‘dog handler’, werd ze aan mij toegewezen”, vertelt Baetens. “Daarna hebben we haar meteen in huis genomen en is ze geen seconde meer van mijn zijde geweken.”

Zo gingen Tina en Baetens vaak op training in onder andere Duitsland, Frankrijk en Nederland. Ze waren ook ter plekke na de aanslagen in Zaventem in 2016. “We zijn ook driemaal op missie gegaan in Afghanistan”, zegt Baetens. “We stuurden Tina dan onbekend en potentieel gevaarlijk terrein op om op zoek te gaan naar explosieven. Wanneer ze iets had gevonden, mocht ze absoluut niet beginnen blaffen, dat werd haar afgeleerd. Sommige honden gaan zitten of liggen, maar Tina bleef bij een vondst stokstijf staan, in ‘freeze’-houding.”

Een emotionele Francis bij zijn trouwe viervoeter Tina. Beeld Benny Proot
Een emotionele Francis bij zijn trouwe viervoeter Tina.Beeld Benny Proot

PlayStation

“Omdat ik Tina goed kende en goed kon sturen, wist ik meteen wanneer ze iets gevonden had”, gaat Baetens verder. “Als we bijvoorbeeld routes moesten doen in Afghanistan, kon ik haar echt heel erg ver sturen en van op een lange afstand terugroepen. Ze kon heel erg zelfstandig en efficiënt haar werk blijven doen. Als ik haar een gebouw instuurde, hoefde ik niks meer te zeggen. Tina ging onmiddellijk, heel rustig en traag, het gebouw binnen om het volledig uit te kammen. Collega’s vroegen me vaak al lachend: ‘Ben je weer op je PlayStation bezig?’, waarmee ze bedoelden dat ik gerust met iets anders kon bezig zijn terwijl Tina haar job aan het doen was.”

Tina opgebaard in het crematorium in Oudenburg Beeld Benny Proot
Tina opgebaard in het crematorium in OudenburgBeeld Benny Proot

‘Oorlogsslachtoffer’

Baetens herinnert zich een verhaal uit hun periode in Afghanistan. “Op een gegeven moment was ze aan het spelen met een plastic fles samen met vrouwelijke Duitse militairen”, zegt hij. “Op een gegeven moment had Tina iets te hard aan de fles getrokken, waardoor ze één van haar voortandjes er had uitgetrokken. We zijn toen onmiddellijk naar een militair hospitaal in de buurt gereden.”

Baetens geniet duidelijk na van het verhaal. “Tina werd toen op een tandartsenstoel gezet die normaal bedoeld is voor militairen. Het was zo ongelofelijk, dat ik het verhaal nooit zal vergeten. Het was op een bepaald moment zo druk, dat ik geen plaats meer had om te staan. Iedereen stond rond haar stoel om te kijken hoe het met haar ging, terwijl ze door een Duitse dierenarts werd geopereerd. Alsof ze een oorlogsslachtoffer was (lacht).”

Tumor

Ondanks haar ver gevorderde leeftijd kwam haar overlijden toch erg plots. “Tina was nog vrij gezond en was een sterk dier. Ze had enkel wat last van haar heupen”, zegt Baetens. “Zondagavond werden wij plots wakker van een vreemd lawaai beneden, waar Tina sliep. Toen we rond 23.30 uur gingen kijken, merkten we dat ze een epileptische aanval aan het krijgen was. Ik was natuurlijk in paniek en begon te huilen. Daarna is ze wel gekalmeerd, maar ze heeft daarna nog drie aanvallen gehad in dezelfde nacht.”

Op maandag is Tina naar de dierenarts gebracht, waar een tumor in de hersenen werd vastgesteld. Nadat Baetens en zijn gezin afscheid hadden genomen, is Tina op maandagavond om 18.07 uur thuis vredig ingeslapen. “We zullen Tina herinneren als een warme vriendin en collega”, zegt Baetens. “Ze was een leiderstype en het ‘moederke’ van de EDD Explosion Detection Dog in Burcht.”

Francis Baetens en Tina op een militaire foto. Beeld Benny Proot
Francis Baetens en Tina op een militaire foto.Beeld Benny Proot

Dergelijke dieren riskeren hun leven voor hun collega’s en daarom zouden ze volgens Baetens meer aandacht mogen verdienen. “Tina en andere EDD’s offeren hun leven voor ons op en worden het gevaar ingestuurd zonder dat zij dat zelf beseffen. Dat wordt nog te weinig erkend”, zegt hij. “Tina was militair en had bijvoorbeeld wel een stamnummer, ED 09-64, maar geen officiële militaire rang, terwijl ze toch een volwaardige partner was in het buitenland.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234