Zondag 27/09/2020

Experimenteren in de coulissen

Hoe slaagt een modehuis erin om elk seizoen weer een nieuw assortiment van make-upproducten klaar te hebben? Linda Cantello krijgt voor Armani Make-Up de beste ideeën in de coulissen van de shows, als er wat druk op de ketel zit. Wij zagen hoe dat ging.

Parijs op een dinsdagmiddag, rond halfdrie. Aan het Palais de Tokyo staan veiligheidsagenten om te controleren wie binnen mag en wie niet. Een paar journalisten mogen straks backstage om de nieuwe make-up voor deze zomer te ontdekken, en wel op de plaats waar ze bekokstoofd werd. In de coulissen, meer bepaald in de ruimte waar make-upartieste Linda Cantello de plak zwaait over een regiment van 21 assistenten, opgesteld in vier tafelrijen.

We werden uitgenodigd in het heiligdom van de Armani Couture-show. Nu ja, heiligdom. Het Palais de Tokyo kan gerust wat restauratiewerken hebben, maar de sfeer backstage is enigszins sacraal. De zaal met de couturekleren wordt angstvallig afgeschermd door een paar kleerkasten van venten. Intussen is Giorgio Armani zelf op weg naar de make-upruimte en worden we kordaat verzocht ons te verwijderen en afstand te houden.

Op een tafel liggen intussen samples van de nieuwe make-up voor de zomer uitgestald. De nieuwe producten worden aan ons voorgesteld door de productmanager. Er zitten een paar innovatieve dingen bij, nieuwe formules en texturen, maar morgen krijgen we daar meer tekst en uitleg over. De beautyproducten van Armani zijn erg exclusief en worden slechts op een paar verkooppunten per land aangeboden, maar de zaken gaan erg goed, zo zegt men ons. Exclusiviteit creëert wellicht ook de vraag van wie alleen het meest luxueuze wil, het beste.

Het is intussen drukker geworden in de make-upruimte en we staan alweer in de weg voor dringender gasten. Bloedheet is het, onder de rijen spots met schel spierwit licht. Af en toe komen modellen terug van de kleedruimte, en nu en dan sijpelt er nog eentje binnen die van een ander defilé komt. De kappers zijn druk in de weer met gitzwarte pruiken. Carrés met watergolven, gefixeerd met kubieke meters Elnett. Hoofdpijn krijgen we ervan. En we hadden al een verstopte neus en een hoest. Het zweet parelt op onder onze dikke wollen trui. Het wordt ons een moment zwart voor de ogen. Er bestaan slechtere plaatsen om elegant flauw te vallen, maar toch. Al een geluk dat we niet lang daarna netjes naar buiten geborsteld worden, de straat op.

Eén mantra

De volgende dag heb ik nog steeds krakende hoofdpijn, maar we mogen Cantello interviewen. Dat vooruitzicht maakt (gecombineerd met anderhalve Spidifen) erg veel goed.

Op de zoveelste verdieping van een Parijs sterrenhotel aan de voet van de Eiffeltoren geeft Linda Cantello uitleg bij de producten die ze heeft laten ontwikkelen, samen met het marketing- en researchteam van Giorgio Armani. Ze doet dat al lang, en ze doet dat kennelijk zonder veel poespas. Op haar manier lijkt het wel een fluitje van een cent. Vakvrouw, pur sang, gezegend met zelfrelativering, Britse humor en Italiaans flegma, dat ziet men zo. Ergens eind van de 50? Moeilijk in te schatten. Brits is ze door geboorte en een béétje Italiaans is ze geworden door de jaren heen. Ze woont immers al erg lang in Rome. In de jaren 80, na haar opleiding aan een kunstschool in Londen, verdiende ze haar eerste sporen als make-upartist in Londen, Parijs, Milaan en New York. Al tientallen jaren werkt ze nu voor Giorgio Armani, maar ze blijft ook make-up doen voor editorials van modemagazines als Vogue, Harper's Bazaar, I-D en Dazed and Confused.

Het meest van al wordt ze bewonderd om haar gevoel voor kleur, en om haar durf. Ze gelooft in haar vak maar in één mantra: dat regels er zijn om gebroken te worden. Zij was een van de eersten (of zelfs de eerste) om de zogenaamde 'glowy face', de 'smokey eye' en de 'new nude' op de catwalk en in editorials te gebruiken. Toch is zij de vaste kracht van Giorgio Armani. Niet alleen om de make-up bij defilés te bepalen, maar ook voor de productontwikkeling. Hoe belangrijk schat zij defilémake-up in, voor een modehuis?

LINDA CANTELLO: "Ik denk dat het belang ervan erg groot is. Make-up werkt als een extra accessoire. Bovendien heeft elk merk een eigen look die weliswaar evolueert, maar qua stijl altijd nauw aansluit bij wat een ontwerper doet. Bij Armani zijn we de enigen die een look van op de catwalk ook na zes maanden op de markt brengen, van de backstage naar de toonbank. Voordien deden we wat zowat iedereen in de branche doet: twee jaar op voorhand proberen uit te vissen wat we in dat seizoen zouden brengen en dan hopen dat de collectie van meneer Armani zou passen bij wat we bedacht hadden..."

Maar toen kwam u zelf op de proppen met een efficiëntere oplossing: u vindt de make-up ter plekke uit?

"Wel, intussen hoor ik dat steeds meer merken en make-upartiesten het doen, maar wij waren werkelijk de eersten, ja. Ik noem het mijn make-uplab. Het is in feite gewoon een gigantische koffer, een trolley met kleurloze basissen, lipsticks, oogschaduw, highlighters en tientallen potjes met kleurpigmenten.

Eigenlijk is dat systeem ontstaan uit luiheid. (lacht) Sommige make-upartists sleuren letterlijk álle mogelijke kleuren en potjes mee, ik vond het makkelijker om mijn eigen kleuren te mixen. Op zeker ogenblik vroeg meneer Armani me om een paarse matte lipkleur te gebruiken. Ik mengde wat foundation en kleurpigment op de rug van mijn hand, en het resultaat bleek zo'n fantastische kleur dat we die ook daadwerkelijk hebben uitgebracht. Nadien hebben we die werkwijze steeds meer toegepast."

Hoe lang vooraf wordt de look van een show bepaald? Een paar weken?

(lacht) "Nee! Een paar uren vooraf soms! Ik heb met verschillende ontwerpers samengewerkt, en ze hebben zo allemaal hun eigen manier van werken. Sommigen zeggen: hier is de collectie, doe maar wat je denkt dat erbij past. Anderen sturen je een paar weken van tevoren foto's van hun moodboards, van de sfeer van hun collectie.

"Ik vind het persoonlijk lastiger als je te ver van tevoren moet beslissen. Dat verlamt me veel meer dan korte tijd vooraf bedenken wat voor make-up bij de show past."

Wat voor soort briefings geeft Armani u?

"Meneer Armani weet altijd heel goed en heel gedetailleerd wat hij wil. Bij de show van gisteren wilde hij glinsterende eyeliner. De briefing luidde: 'Greta Garbo in Mata Hari uit 1934.' We moesten dus op zoek naar iets om de eyeliner te doen blinken, maar alweer bleek dat niet eenvoudig. Hij wilde ook 'pale, luminous matte skin'. Lichtgevend en toch mat. Dan sta je even te kijken en te denken: hoe lossen we dát nu weer op, maar dan ga je aan de slag. Je moet op dat moment een probleem oplossen en dat is voor mij een fijne uitdaging. Dat stuwt ons vooruit. Net omdat Armani zelf geen make-upartist is, niet in een labo werkt en geen benul heeft van de beperkingen die het vak met zich meebrengt.

"Maar hij begrijpt wel het effect van een bepaalde make-up, zijn doorzicht is heel precies. En hij redeneert: als je het kunt bedenken, kun je het ook doen. Just do it. Je kunt nooit op je lauweren blijven rusten."

Brengt het ook geen risico's met zich mee om een paar uur van tevoren een nieuwe textuur te moeten 'uitvinden'?

"Uiteraard! (lacht) Voor de glinsterende eyeliner gebruikten we eerst een soort haargel. Het risico daarbij was dat iemand allergisch op de gel zou reageren, omdat het een polymeer is. Het droogt op met een glans, maar het zit wel erg dicht bij het oog. Ze hebben in het lab dan heel snel iets gemaakt waarin ook een soort polymeer zat, maar beter. Het komt er nu alleen nog op aan om het product te stabiliseren, maar de basis is er."

Hoe krijgt u daarna alles op één lijn met uw assistenten?

"Wanneer we van meneer Armani een go gekregen hebben voor de look, maken we de make-up klaar, mixen we de kleuren en verdelen we die aan iedereen in kleine potjes, zodat iedereen echt hetzelfde gebruikt en er geen fouten gemaakt worden. Na de show moet iedereen de samples ook teruggeven. We geven nooit iets mee als het nog niet op de markt is gebracht, daar komt het op neer. En niemand weet exact wat er in de potjes zit.

"Ik doe de make-up bij de fitting, en daarna toon ik aan mijn assistenten hoe die aangebracht moet worden. Vervolgens doe ik mijn ronde en geef aanwijzingen. Een bepaalde make-up moet je immers ook aanpassen aan de vorm van het gezicht, je kunt niet gewoon hetzelfde doen bij iedereen."

Wat is voor u de beste uitvinding van de laatste decennia?

"Voor mij was de komst van de Armani Maestro echt een game changer. De Maestro is een perfecte foundation omdat de natuurlijke glans die hij geeft uit een vegetale olie komt en een volledig ander effect geeft dan een parelmoerglans.

"Als ik in een bredere context moet kijken, dan is de uitvinding van de vloeibare foundation toen de grootste stap vooruit geweest. Het feit dat we pancakes en crèmes achter ons hebben mogen laten en dat we vloeibare foundation konden gebruiken. Ik herinner me dat ik als jong meisje iets van Mary Quant gebruikte dat 'Putty' heette. Het wás ook gewoon stopverf als je 't aanbracht." (lacht)

Welk soort gezicht maak je het liefst op, iemand met uitgesproken gelaatstrekken of veeleer neutrale types?

"Ik kan niet zo goed werken met mensen die te mooi zijn. (lacht) For me, beauty is a mistake! Je hebt beautiful en je hebt pretty, dat is nog een verschil.

"Het meest van al hou ik van klassieke schoonheidstypes. Romeins, Grieks. Soms kan het een afgebroken tand zijn die maakt dat ik iemand mooier vind. Imperfecties maken het spannender. Meneer Armani en ik hebben dezelfde smaak wat dat betreft. Er zit symmetrie in de gezichten die we kiezen, maar tegelijk zijn ze niet echt cute. Ik hou van een soort masculiene schoonheid bij vrouwen. Vrouwen met een sterke neus, sterke jukbeenderen. Het angelieke type vind ik boring."

Kunt u voorspellen hoe make-up zal evolueren de volgende jaren?

"We hebben het al erg lang over 'hybrides' in de make-up, als verzorgende producten meer make-up worden en make-up meer verzorgend. De huid zelf zal meer en meer de focus worden. Mensen gaan nu sneller naar een dermatoloog, er zijn betere behandelingen.

"Make-up zal volgens mij twee kanten op gaan: er is een tendens van 'perfectie', maar evenzeer een tendens van 'decoratie', op een meer abstracte manier. Jongere mensen zullen zichzelf meer en meer 'decoreren' door make-up. Om zichzelf een identiteit te geven, om uitdrukking te geven aan hun gevoelens. We leven in donkere tijden, net daarom."

Wat valt er volgens u nog te ontwikkelen op dit moment, qua make-up?

"Ik heb altijd al een mascara willen uitvinden die zelf wimpers laat groeien en voller maakt, maar dat gaat niet omdat dat een farmaceutische productontwikkeling is. En dat is niet toegelaten."

U hebt indertijd een kunstopleiding genoten in Londen. Geeft werken als make-upartist u evenveel voldoening als pakweg schilderen of tekenen?

"Ik druk mijzelf anders uit dan andere make-upartists omdat ik nooit een make-upopleiding heb gevolgd, dat is één ding. Ik kan naar een gezicht kijken en het in principe gebruiken als een canvas en de make-up naderhand verwijderen, zonder meer, in tegenstelling tot andere make-upartists, die erg gehecht kunnen raken aan hun creatie en het zien als een soort chef-d'oeuvre, als een kunstwerk. Voor mij is mijn werk erg disposable en tijdelijk, ook al ben ik trots op wat ik gedaan heb. Je moet kunnen loslaten, vind ik."

Op welke creaties bent u het meest trots, tot nu toe?

"Ik ben niet iemand die terugkijkt, ik ben geen nostalgicus. Wat gedaan is, is gedaan. Je moet vooruitkijken en vooruitgaan. Ook al zeggen mijn assistenten af en toe: wow, je mag best trots zijn op wat je hier nu hebt gecreëerd, toch heb ik het gevoel dat mijn beste werk nog moet komen. Ach ja, ik lach af en toe wel eens dat er op mijn graf zal staan: 'She created the smokey eye.' (lacht)

"Vroeger kon ik mij erg druk maken als mensen dingen kopieerden die ik had bedacht, en zij kregen dan al het lof, weet je wel? Ik was daar soms echt niet goed van, maar ik heb dat gevoel leren los te laten. Het leven is te kort, en ik ben wie ik ben. Ik heb mijn leven, ik heb mijn familie en de mensen rondom mij. Ik heb geleerd wat de dingen waard zijn. Tenslotte is make-up gewoon iets wat je verwijdert aan het eind van de dag, meer niet."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234