Zondag 27/11/2022

InterviewFamilieklap

Evi Hanssen en zonen Scout en Mac: ‘Ik heb snel ontdekt dat ik een groot talent heb voor het moederschap’

Evi Hanssen en haar zonen Mac en Scout: ‘We mogen echt alles. Of ja: toch veel.’ Beeld Bob Van Mol
Evi Hanssen en haar zonen Mac en Scout: ‘We mogen echt alles. Of ja: toch veel.’Beeld Bob Van Mol

De oudste is 43, televisiepresentatrice, zangeres en schrijfster. De middelste is 13, studeert woordkunst-drama en is dol op popmuziek uit de sixties. De jongste is 11, groot voetbalfan en binnenkort te zien in een musicalopvoering van Charlie and the Chocolate Factory. Evi Hanssen en haar twee zonen, Scout en Mac.

Stijn De Wandeleer

Evi

“Ik heb lang gezegd dat ik geen kinderen wilde. Thuis was ik de jongste in een gezin met alleen maar broers, en ik denk dat ik me eigenlijk wel comfortabel voelde in die rol waarin er voor mij gezorgd werd. Mama was bovendien kleuterjuf, en telkens als ik haar op school ging bezoeken, zag ik haar tussen al die kinderen met snottebellen en stinkende handjes. Niks voor mij, dacht ik. Maar toen mijn ex-man en ik destijds wél klaar waren voor gezinsuitbreiding, en ik Scout voor het eerst in mijn armen hield, wist ik meteen: dit kan ik. Al in het moederhuis heb ik gezegd dat ze me binnen de twee jaar opnieuw mochten verwachten. En effectief: een jaar en negen maanden later lag ik weer in het ziekenhuis voor de geboorte van Mac.

“Ik heb snel ontdekt dat ik een groot talent heb voor het moederschap; aan mijn opvoedingsstijl of aan mijn capaciteiten als moeder heb ik nooit getwijfeld. Ik lees tegenwoordig veel over gentle parenting, en dan denk ik: duh, het is toch logisch dat je ook stilstaat bij hoe je kinderen zich voelen bij de beslissingen die je als ouder neemt? In plaats van mijn kinderen elke dag op exact hetzelfde tijdstip naar bed te sturen, zal ik eerder suggereren: ‘Zou je niet stilaan gaan slapen?’ Mijn kinderen krijgen veel beslissingsvrijheid, wat dan weer niet wil zeggen dat ik met hen omga alsof ik een soort vriendin ben. Mijn ouders wisten vroeger ook niet alles van mij, en dat vind ik niet meer dan normaal.

“Mijn grootste bekendheid in Vlaanderen had ik toen de kinderen nog klein waren. Toen deed ik mee in programma’s als Expeditie Robinson, of in Nederland met De wereld draait door. Ik leefde in de hoogste versnelling en combineerde dat hectische leven met het co-ouderschap. Maar professioneel heb ik de dingen de voorbije jaren toch wat over een andere boeg gegooid. Ik wilde rustiger maar intenser leven, en ontdekte dat voldoening halen uit mijn werk me meer waard is dan vaak op televisie komen. Mijn zonen vinden dat soms wel jammer. Toen ze hoorden dat ik voor The Masked Singer was gevraagd, maar daar nee op heb gezegd, konden ze hun oren niet geloven. (lacht)

“Dat ik ondertussen zonen heb die op puberleeftijd komen, maakt wel dat ik mijn aanpak wat moet bijsturen. Pubergedrag probeer ik vooral niet te persoonlijk te nemen. Scout vraagt sinds kort om uit te gaan, maar daar vind ik hem nog net te jong voor. Hoe we over dat eerste pintje zullen praten? Ik heb me al vroeg voorgenomen dat ik met mijn kinderen over alles zou praten. Ik ben ook niet anti-alcohol, hè. Ik vertel hun dus dat het leuk is om een beetje dronken te zijn, maar ik waarschuw tegelijk voor de gevaren. Dat je afhankelijker wordt van drugs en alcohol voor de aanmaak van gelukshormonen, als je ze vaak consumeert. Maar ik maak me geen illusies, en besef dat ze hun eigen weg zullen moeten zoeken.

“Eerder dit jaar ben ik getrouwd met mijn partner Kurt. Toen ik hem vier jaar geleden voorstelde aan de kinderen, was dat natuurlijk ontzettend spannend. Want als het niet klikt, dan stopt het. Maar het marcheerde eigenlijk meteen heel goed. Ik denk dat het ook wel leuk is voor Kurt, die twee dochters heeft, om af en toe eens typische vader-zoonactiviteiten te doen, zoals met Mac meegaan naar een voetbalmatch. De eerste keer dat hij op zaterdagochtend om halfnegen in de regen naar een voetbalwedstrijd trok, heb ik hem gezegd: ‘Schat, dat hoef je echt niet te doen.’ Waarop hij antwoordde: ‘Maar ik vind dat leuk.’ Ik kon me niet inbeelden dat je zoiets gewoon voor je plezier deed.” (lacht)

Evi: ‘Mijn kinderen krijgen veel beslissingsvrijheid, wat dan weer niet wil zeggen dat ik met hen omga alsof ik een soort vriendin ben’ Beeld Bob Van Mol
Evi: ‘Mijn kinderen krijgen veel beslissingsvrijheid, wat dan weer niet wil zeggen dat ik met hen omga alsof ik een soort vriendin ben’Beeld Bob Van Mol

Scout

“Ik weet het moment nog goed dat mama Kurt voor het eerst aan ons voorstelde, in 2018. De Rode Duivels hadden net verloren tegen Frankrijk, en Mac en ik zaten met tranen in de ogen in de zetel. Op precies dat moment kwam mama naar ons toe. ’Dit is ’m dan.’ (lacht) Kurt heeft twee iets oudere dochters, en sindsdien heb ik er dus twee zussen bij. Stiefzussen, dat zeg ik niet graag als het over Juliette en Lore gaat. Ik zeg gewoon dat ik twee zussen en een broer heb wanneer mensen ernaar vragen.

“Net als mama zing ik heel graag en veel. Ik zit in het tweede jaar woordkunst-drama aan de kunsthumaniora in Wilrijk, en hou enorm van muziek van tussen de jaren 1960 en 80. The Beatles, Queen, Elton John, The Smiths: daar praten mama en ik geregeld over. De liefde om op een podium te staan hebben we van onze mama en van onze papa meegekregen, maar ze hebben ons nooit gepusht. Mijn grote doel is om ooit een Oscar te winnen. Als dat lukt, dan weet ik dat mijn leven geslaagd is. Al vindt mama dat ik mezelf ook al geslaagd moet vinden voor ik die Oscar win, omdat rijke en beroemde mensen vaak toch gewoon ongelukkig zijn.

“Mama is een echte moederfiguur, en je kunt altijd bij haar terecht als het wat tegenzit. Elke ochtend kruipt ze nog even bij mij in bed, en ’s avonds overlopen we samen de dag. Er is eigenlijk niks waar je met haar niet over kunt praten. Vorig jaar in mei kregen we te horen dat onze oma – de mama van mama – die kanker heeft, niet meer beter zou worden. Mama heeft toen meteen gezegd: als jullie met vragen zitten, stel ze dan. Het helpt dat oma er zelf niet op zo’n zware manier mee omgaat. Toen ze haar diagnose aan de familie vertelde, was iedereen aan het wenen, behalve zijzelf.”

Mac

“Dat onze ouders zo vroeg uit elkaar gingen, vind ik eigenlijk wel goed: ik kan me geen andere situatie meer herinneren. Nu zijn we de ene week bij papa, en de andere bij mama. Ik denk dat mama zich soms zorgen maakt over hoe wij met die scheiding omgaan, of dat ze denkt dat we daardoor minder gelukkig zijn. Dan proberen Scout en ik haar gerust te stellen, dat dat echt helemaal niet het geval is. Want er zijn ook wel wat voordelen: je leert twee verschillende families kennen, en je verjaardag wordt twee keer gevierd. Dat is ook niet slecht.

“Er gelden ook niet echt andere regels als we bij papa of mama zijn. Het grootste verschil is misschien dat het er bij papa wat rustiger aan toe gaat, terwijl mama meer van avontuur houdt. Mama laat ons ook wel wat meer los nu we ouder worden. We mogen echt alles. Of ja: toch veel. Zoals alleen de trein nemen. Mama denkt dan snel: dat is een avontuur, terwijl andere ouders misschien zouden denken: dat is gevaarlijk. Onze mama is toch wat gekker dan andere mama’s, maar dat maakt haar net zo leuk.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234