Vrijdag 22/10/2021

Europese holebispelen in Antwerpen?

Anno 2001 hebben alle democratische politieke partijen een aparte vrouwenwerking binnen hun structuren. In die groepen komen vrouwen apart van de mannen samen. Ze doen er aan politiek. Ze bouwen netwerken uit en steunen er elkaar. Goed zo. Dat is geen apartheid of het cultiveren van discriminatie, het heeft alles te maken met het aandeel van vrouwen in de politieke wereld, wat amper 25 procent is. Ook de holebi's hebben zich de afgelopen decennia verenigd en georganiseerd. De gelijke rechten van en kansen voor holebi's zijn in onze samenleving toegenomen, maar de eindmeet is nog niet bereikt.

Nog veel holebi's blijven kampen met pesterijen en discriminaties. Zelfdodingspogingen bij holebi-jongeren liggen dan ook nog altijd een stuk hoger dan bij hun heteroseksuele leeftijdsgenoten. Uit onderzoek blijkt dat het psychisch welzijn van holebi's sterk samenhangt met het contact met de holebisubcultuur. Men kan zich moeilijk als holebi identificeren zonder andere holebi's te ontmoeten. Geweigerd worden als huurder, omdat je als vrouw samenwoont met een andere vrouw, ontslag als leraar omdat je biseksueel bent. De lijst van discriminaties die de Federatie Werkgroepen Homoseksualiteit (FWH) elk jaar publiceert, toont aan dat holebi's het niet altijd even gemakkelijk hebben, en dat een antidiscriminatiewet dringend nodig is.

Integratie zonder zichtbaarheid is onmogelijk. Alle emancipatiebewegingen volgden deze weg: zich organiseren, zich manifesteren, totdat de meerderheid ruimte gaf aan de terechte eisen van die minderheid. Wanneer anderen zeggen dat holebi's zich moeten integreren, bedoelen ze assimileren: eigen identiteit gaat op in een meerderheidsnorm. En dat willen en kunnen we niet! Vooral in de sportwereld staan we nog niet waar we willen. Dat er in de Belgische voetbalclubs uit eerste klasse allerlei nationaliteiten meespelen, verwondert niemand, maar dat er geen enkele openlijke holebi tussen zit, verbaast niemand. En toch zegt het veel: in de topsport - en zeker bij de teamsporten - is het not done ervoor uit te komen holebi te zijn. Toen een Engelse eersteklassevoetballer dat enkele jaren geleden toch deed, werd hij weggepest en ontslagen, wat niet erg aanmoedigend is voor anderen natuurlijk. Want modelfiguren zijn belangrijk. Even tekenend is het dat ook in de duizenden amateursportverenigingen holebi's onzichtbaar zijn. En dat is niet omdat holebi's niet sporten, maar omdat ze niet durven uit te komen voor hun geaardheid.

Recent onderzoek aan de VUB wees uit dat er nog veel werk aan de winkel is, in de eerste plaats door sensibilisering van de (hetero)sportclubs. De holebisportclubs in Vlaanderen en Brussel kenden de laatste jaren een enorme groei. Zo is Active Company met zijn meer dan driehonderd leden en negen wekelijkse trainingen een van de grootste sportverenigingen in Antwerpen. Bovendien staan heel wat van die sportende holebi's buiten het traditionele holebiverenigingsleven. Via de holebisportclubs vinden ze wél contact met andere holebi's. Dat zorgt voor meer zelfbewustzijn en een grotere zelfacceptatie bij holebi's, die de holebibeweging anders niet zou bereiken. Veel mensen doen graag aan sport in een prettige omgeving. Ook holebi's. Wanneer je je echter voortdurend bekeken voelt, verdoken of openlijk gediscrimineerd wordt, kortom jezelf niet kunt laten zien zoals je bent, kiezen sommigen ervoor om over te stappen naar een holebisportclub.

De Eurogames (de Europese holebispelen) zijn een afgeleide van de Gay Games. Die Gay Games werden voor het eerst georganiseerd in 1982, en vervolgens elke 4 jaar. In '98 vonden ze plaats in Amsterdam, in 2002 zullen ze in Sydney plaatsvinden. In Amsterdam namen een 14.000-tal lesbische, bi- en homoseksuele atleten deel, een veelvoud daarvan was supporter, of proefde van het zeer uitgebreide socio-culturele programma. De Eurogames startten in Den Haag in 1992. Sindsdien vonden ze elk jaar (behalve wanneer er Gay Games waren) in een andere Europese stad (Parijs, Zurich, Berlijn..) plaats. Het aantal deelnemers varieerde tussen een 1.000- en een 4.000-tal. Ook hier is er een sociaal en cultureel programma. Voor de Eurogames van 2005 overweegt de Antwerpse holebisportclub Active Company om zich kandidaat te stellen bij het selectiecomité. In de negatieve reacties op het voorstel van de Antwerpse schepen van Sport en Emancipatie Chantal Pauwels om deze kandidatuur te steunen, werd de zin van een (internationaal) holebisporttoernooi betwist. Wij stellen dat zo'n toernooien op zijn minst vier positieve aspecten hebben.

1. In de eerste plaats biedt het ruimte aan ontmoeting en herkenning. Op die manier vergroot het het zelfvertrouwen van de deelnemers. Het geeft immers een kick om met zoveel samen te zijn.

2. Daarnaast zorgen internationale toernooien ook voor uitwisseling van ervaringen. Tijdens de Gay Games '98 in Amsterdam gingen bij veel West-Europese deelnemers de ogen open voor de situatie van holebi's in Latijns-Amerika of zelfs Oost-Europa. Voor deelnemers uit zulke landen is het een extra steun dat te kunnen meemaken.

3. Ten derde maken heel wat hetero's via sport op een spontane manier kennis met (de diversiteit aan) holebi's. Dat zorgt voor het afbouwen van vooroordelen en voor meer begrip en solidariteit in beide richtingen.

4. Ten slotte zorgt zo'n groots sportevenement ook voor internationale uitstraling. Antwerpen zou zich wereldwijd tonen als een open stad waar het (ook voor holebi's) goed leven is. Dat dat alles overheidsgeld mag kosten, is evident. Het merendeel van de kosten wordt sowieso gedragen door vrijwilligerswerk en sponsoring. Een kleine investering van overheidswege zorgt dus voor een groot rendement. Bovendien genereert de stad en de middenstand indirect méér inkomsten dan dat ze investeert. Trouwens, wanneer andere grootse publiekstrekkers worden opgezet, wordt overheidsinbreng niet betwist. (Hoeveel kost de Tour de France aan stad en provincie Antwerpen? Hoeveel kost het binnen de perken houden van hooliganisme?) Zulke publiekstrekkers zorgen daarenboven ook voor de versnelling van noodzakelijke investeringen, denk maar aan de restauratie van de Bourlaschouwburg tijdens Antwerpen '93. Waarom zouden de Europese holebispelen geen motor kunnen zijn voor meer investeringen in sportinfrastructuur? En dat komt élke Antwerpenaar ten goede!

Yves Aerts,voorzitter vzw Het Roze Huis en Jan De Wieuw, voorzitter vzw Active Company

Met de holebispelen zou Antwerpen zich tonen als een open stad waar het ook voor holebi's goed leven is

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234