Zaterdag 10/12/2022

Europa moet Amerika's Midden-Oosten-politiek niet volgen

Europa moet een eigen Midden- Oosten-politiek uitstippelen. Waarom zou het geen rol spelen in de regio, nu Israël de Europese steun aan de Palestijnen ten bedrage van 11 miljoen euro vernield heeft.

Terwijl president George Bush maar blijft wauwelen over de 'as van het kwaad' en zijn 'kruistocht tegen terrorisme', doorkruist een ware tragedie zijn mythische strijd tegen Amerika's vijanden. Die tragedie speelt zich af in een gebied dat we Palestina noemen. En in een gebied genaamd Israël.

Washingtons buitenlandse politiek is zo lui en zo pro-Israëlisch geworden dat de Amerikaanse president wel vergeten lijkt te zijn dat de echte oorlog zich in het Midden-Oosten afspeelt. Die oorlog gaat over een bondgenoot - Israël, dus - en over een nationalistische strijd onder leiding van Israëls surrogaat Palestijnse leider Yasser Arafat.

President Bush meent werkelijk dat hij een kruistocht leidt. Het is waar, men waarschuwde hem dat hij dat woord niet meer mocht gebruiken, de moslims worden niet zo graag herinnerd aan de christelijke ridders die in de elfde eeuw duizenden geloofsgenoten en joden afslachtten, maar hij gebruikte het enkele dagen geleden toch maar weer eens opnieuw. Toen hij de Canadese soldaten, die de Amerikanen in Kandahar versterking kwamen bieden, toesprak zei hij duidelijk: 'De Canadezen komen ons steunen in deze ongelofelijk belangrijke kruistocht om onze vrijheid te verdedigen.'

Een kruistocht, inderdaad. Enerzijds geeft president Bush Ariel Sharon de toestemming om 'tegen het terrorisme op te treden' en anderzijds wil hij een democratisch bestel in alle moslimlanden in het Midden-Oosten vestigen, vooral dan in Iran en Irak. Dat geldt niet voor bondgenoten als Saoedie-Arabië en Egypte.

De behendigheid waarmee Amerika geschiedenis herschrijft en het Palestijns-Israëlisch conflict 'herföhnt' tot er alleen clichés overblijven is schandalig. De bezette Palestijnse gebieden zijn zo 'betwiste gebieden' geworden, joodse kolonies op Arabisch grondgebied werden 'nederzettingen' en Israëlische doodseskaders heten nu 'elitetroepen'.

Op die manier hebben de Amerikaanse media ook de overwinning in Afghanistan afgekondigd. Alweer een leugen. De regering van Hamid Karzai controleert maximaal enkele straten in Kaboel. Aghanistan is ten prooi aan anarchie en wetteloosheid. Er wordt, na Amerika's oorlog, verkracht en geplunderd. Een van Karzai's ministers werd op de luchthaven van Bagram vermoord tijdens een ruzie tussen enkele kabinetsleden. Het Britse leger, dat de luchthaven moet controleren, was niet verantwoordelijk voor deze moord, zo werd ons bevestigd. En de Saoedi's laten de daders straffeloos lopen.

Amerikaanse B52's bombarderen momenteel 'vijandelijke soldaten', let wel, geen vijanden van de Verenigde Staten maar strijdende clanleiders die het gezag van Hamid Karzai, de Afghaanse leider die de Amerikanen kozen, betwisten. Opnieuw het oude liedje: vroeger, in de jaren twintig, vochten de Britten tegen de strijdende clans, nu doen de Amerikanen precies hetzelfde. Ondertussen moeten we niet letten op de Palestijns-Israëlische oorlog.

De Palestijnse intifada, die uitgelokt werd door het bezoek van Ariel Sharon aan de Al-Aqsa-moskee, werd door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken afgelopen dinsdag nog een 'strategische vergissing' genoemd. Volgens de Israëlische krant Ha'aretz vertelde een Israëlische officier aan zijn collega's dat 'ze eens moesten bestuderen hoe het Duitse leger in het getto van Warschau te werk was gegaan'. Overbodig om te zeggen dat het rapport, dat over dit feit melding maakte, niet gepubliceerd werd in de Verenigde Staten.

De waarheid is dat de Palestijnen geleerd hebben van de ervaringen van Hezbollah in Libanon. Je moet je niet aan jouw bezetters onderwerpen. Je kunt terugvechten. Met zelfgemaakte raketten, met mijnen die je op de wegen legt, met zelfmoordaanslagen. Dit is een wrede, meedogenloze oorlog, het ergste 'terreurjaar' uit Israëls recente geschiedenis.

Maar het is een antikolonialistische oorlog, een oorlog tegen de joodse nederzettingen en ik begrijp best waarom professor Arie Eldar, een voormalige medische officier in het Israëlische leger, moest aankondigen dat 'we hem (Yasser Arafat) vandaag nog moeten executeren'.

Maar ja, de Amerikaanse regering praat Sharon altijd na, wat hij ook zegt. Yasser Arafat moet een einde maken aan 'het terrorisme'. Zijn plan om Iraanse wapens te importeren - gesteld nog altijd dat dat bewezen kan worden - is het symbool van zijn plannen om Israël te vernietigen. Wie naar de woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken luistert, zou haast geloven dat de Amerikaanse regering Sharons krankzinnige thesis heeft aanvaard, die stelt dat Arafat een onderdeel is van een 'netwerk van wereldterreur'. Wie de luie en laffe Amerikaanse berichtgeving over het conflict in het Midden-Oosten volgt, moet zich wel afvragen waarom het Pentagon een Office of Strategic Influence (OSI) in het leven wil roepen om de pers te beïnvloeden. Amerikaanse journalisten hebben echt veel te weinig lef en ze zijn o zo snel bereid om het regeringsstandpunt over te nemen, dat het totaal overbodig is om miljarden uit te geven om nonsens te verspreiden.

Enkele dagen geleden was ik nog te gast in een Amerikaans radioprogramma. Een voormalige medewerker van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken waarschuwde in het programma dat de kans reëel was dat Washington alle banden met Arafat zou doorknippen, tenzij die stopte met zijn 'terreurdaden'. De man volgde natuurlijk trouw de lijn van Ariel Sharon. Van mij werd verondersteld dat ik een pleidooi ten voordele van Arafat zou houden. Ik suggereerde dat de Amerikanen inderdaad alle banden met Arafat moesten verbreken. De Amerikaanse politiek in het Midden-Oosten was toch mislukt en het werd tijd dat de Europeanen de taak van bemiddelaar overnamen. Waarom zouden de Europeanen zich niet met het Midden-Oosten gaan bemoeien nadat de Israeli's de Europese steun aan de Palestijnen, ten bedrage van 11 miljoen euro, hadden vernield? Algehele verbijstering. Dit stond duidelijk niet in het script.

Maar waarom moeten de Europeanen zich altijd aan het script houden? Ja, er zijn natuurlijk altijd wel gekken die zich niet aan de regels houden, zoals de Tsjechische eerste minister die Arafat deze week met Hitler vergeleek, maar in een wereld waarin president Bush als een echte Hollywood-regisseur stelt dat 2002 een oorlogsjaar zal worden, hebben we toch het recht om te spreken.

Amerika heeft recht op zijn eigen illusies. Nu blijkt weer volgens de Amerikaanse inlichtingendiensten - de helden die de aanslagen op het Word Trade Center niet zagen aankomen - dat Afghanistan bedreigd wordt door Iran. Iran zou honderden Arabische en Afghaanse soldaten naar Mazar-i-Sharif gestuurd hebben om onrust te zaaien. En natuurlijk werden deze 'diabolische krachten' getraind door Hezbollah in Libanon.

Het hoeft geen betoog dat dit nonsensverhaal prompt geloofd werd in zowel Washington als Israël (waar het trouwens vandaan kwam). Maar we zijn toch niet verplicht om deze nonsens te geloven. Het echte gevecht gaat tussen Israël en de Palestijnen. Irak is maar bijzaak. Als Washington van prioriteiten wil veranderen, dan kunnen wij, Europeanen, dat alleen maar betreuren. Wanneer de Franse en Duitse minister van Buitenlandse Zaken en de Navo-top de politiek van Bush veroordelen is dat al voldoende. Laten we ophouden over 'kruistochten' en 'oorlogen tegen terrorisme'. Laten we zorgen voor gerechtigheid in het Midden-Oosten: zowel voor Israël als de Palestijnen.

Robert Fisk is redacteur van The Independent.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234