Maandag 14/06/2021

Euforie in de symfonie

Na een sublieme editie met Jeff Mills vorig jaar slaat OdeGand By Night opnieuw de handen in elkaar met een peetvader van de techno. Derrick May bundelt de krachten met een symfonisch orkest.

"Een wijntje tegen de zenuwen?"

De suggestie van Derrick May wordt gevolgd door schutterig gelach. We zijn getuige van zijn eerste kennismaking met een deel van het Symfonieorkest Vlaanderen, en de meeste klassieke muzikanten weten nog niet goed wat te denken van de technopionier. Dat May een architect van de hedendaagse clubscene is, en al eens de Miles Davis van Detroit Techno wordt genoemd, hebben sommigen al eens horen vallen. Maar beide werelden kunnen niet verder uit elkaar staan. Nochtans zal net dit ensemble May vanavond begeleiden in wat hij zelf "een nieuwe mijlpaal in de elektronische muziek" noemt. "Dit heb ik al jaren willen doen. Helaas is Jeff Mills me verdomme nét voor geweest. (lacht) Zowel Jeff als ik proberen al dertig jaar over hogere hordes te springen: soms is hij me voor, dan weer versla ik hem. Maar we houden eenzelfde doel voor ogen: met nieuwe uitdagingen willen we jonge mensen inspireren. De achillespees van techno is dat er genoeg epigonen zijn, maar te weinig trailblazers. Ons pionierswerk heeft nooit navolging gekregen. Techno heeft zo'n nieuwe levensadem dus meer dan ooit nodig."

Deze zomer ging May ook al in zee met het Macedonian Philharmonic Orchestra. Dansvloerhymnes als 'Strings of Life' klonken toen bepaald spectaculair - check maar op YouTube. Na een voorstelling van twee uur bleef het publiek om meer schreeuwen. Geen wonder dat May voor OdeGand opnieuw de handen in elkaar sloeg met de Macedonische dirigent Dzijan Emin. "De uitdaging van elke cross-oversamenwerking gaat gepaard met frustratie", grinnikt die zenuwachtig wanneer May net achter hem passeert. "Maar zijn muziek gaf me ook de vrijheid om euforie in een symfonie te gieten. Voor mij is dit een perfect huwelijk geworden tussen modern expressionisme en minimalisme. Hiermee kan ik de dansvloer dichter brengen bij symfonische grandeur. En omgekeerd natuurlijk."

Techno = topsport

De eerste repetitie met een deel van het orkest verloopt tot ieders verbazing erg vlot. Pauken, grote trom, glockenspiel, xylofoon, marimba en piano geven ruggensteun aan de muziek van May, die gestuurd wordt door de producer zelf. Ook zonder strijkers of trombone klinken de elektronische hymnes imposant. Maar geen roos zonder doornen: een van de slagwerkers gebaart al na de tweede song dat hij zijn linkerarm niet meer voelt. Techno blijkt topsport.

Zelf plukt May onvermoeid aan een sequencer, en geeft hij accenten mee op keyboard. Spreken doet hij nauwelijks tijdens de repetitie, maar ondanks zijn jarenlange reputatie als weerspannige egomaniak blijkt hij in een ongekend goede luim. Wanneer Renaat en Sabine van het befaamde Belgische elektronicalabel R&S binnenvallen tijdens de repetitie, zie je hem zelfs glunderen. "We kennen elkaar al sinds 1987", zegt May achteraf. "We're like brothers. Hij was een dromer, een waanzinnig ventje en visionair genie. Datzelfde gevoel krijg ik vandaag bij Dzijan Emin. Het is alsof mijn muzikale taal Japans was, en hij die vertaald heeft naar prachtig Oxford-Engels. Dat ik hem zo'n vrijheid geef, is trouwens uniek: weinig mensen nemen hun muziek zo in bescherming als ik. Maar Dzijan blies me van mijn sokken toen hij mijn muziek nieuw leven gaf. Wat hij doet met 'Kaotic Harmony' zal iedereen met verstomming slaan. Hij bewijst dat het niet gaat om apparaten, maar om de soul."

Ook voor het orkest blijkt de samenwerking een nieuwe ervaring. Wim is een late veertiger, en werkt al bijna een kwart eeuw in het orkest als slagwerker. Hij beweert: "Verfrissend om met deze wereld in contact te komen. Niet dat ik voortaan elke avond naar huis rijd met de muziek van Derrick May, maar ik snap wel waarom de muziek iets doet met mensen. Voor ons is het wel even wennen om zo strak met een metronoom te spelen, in plaats van naar de dirigent te kijken. Maar het is ook spannend: we moeten de groove voelen. We kunnen er ook niet als standbeelden bij staan. Vooral fysiek is het dus een grote uitdaging. Ergens in de set moet ik 480 keer dezelfde twee maten spelen. Zelfs de Bolero is niet zo slopend!"

Terwijl het orkest een Afrikaanse groove inzet, fluistert May ons in het oor: "Ik baal dat de lichtshow vanavond niet doorgaat. De Sint-Annakerk gaven geen toestemming. Voor mij wordt het sowieso raar om daar te staan. Ik geloof in God, maar voel me niet comfortabel in een kerk. It's a creepy place. Ik hoop dat mensen er ten minste zullen durven dansen. De voorstelling gaat vanavond om zoveel meer, maar uiteindelijk heb ik mijn hele leven en mijn prachtige huis te danken aan mensen die dansen. Daar wil ik nooit verandering in brengen."

Na de pauze volgt nog een droge inspirational speech van May. "If you feel the spark, you feel it. If you don't, you don't", zegt hij schouderophalend. Hij lijkt er gerust op. Wedden dat u de vonk vanavond ook voelt overslaan?

OdeGand By Night, vanavond vanaf 20 uur (uitverkocht) www.odegandbynight.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234