Zondag 20/09/2020

Tomorrowland

Escapisme en extase in de Efteling

Beeld Stefaan Temmerman

Een idyllische locatie, broeierig weer, een kinderlijke fantasie en snuggere marketing. Méér had Tomorrowland niet nodig om een verlengd weekend onvergetelijk te maken voor haar dansparochie. Wie heeft Ibiza nog nodig als the next best thing aan de Rupel ligt?

Party like there's no tomorrow. Dat lijkt het hogere doel, dat de tijdelijke bevolking van Tomorrowland zichzelf heeft gesteld. In benauwende tijden als deze komt zo’n escapisme natuurlijk altijd van pas. Uit tweehonderd landen zijn 180.000 bezoekers voor de twaalfde editie afgezakt om zichzelf te verliezen in een roes - zelfs in Kenia en Myanmar blijken beatfreaks Tomorrowland vandaag te kennen en te omarmen.

Beeld Stefaan Temmerman

Niet alleen voor deze buitenlandse festivalmaagden geldt dag één als het traditionele hoogtepunt van het weekend. Wie het natuurdomein voor het eerst opstapt, valt elk jaar weer van de ene verbazing in de andere. Deze editie wandel je voorbij een mechanische draak, slaak je ooh’s en aah’s bij de vuurtoren en het flikkerende reuzenrad die ’s nachts licht werpen over een dolgedraaide, dansende menigte en verdool je ademloos in een sprookjeswoud. De lokale fauna in De Schorre blijkt overigens een boon voor carnaval te hebben: heel wat bezoekers - zelfs degene zonder gesculpteerd lijf - verkleden zich als superhelden uit DC Comics en Marvel, maar net zo goed staar je je blind op fluokleurige kapsels, levensgrote Pokémons en loom kuierende Teenage Mutant Ninja Turtles. Om nog van de animatie op het terrein te zwijgen: wie op Tomorrowland werkt, moet zich houden aan een archaïsche, fantasy-achtige of burleske dresscode.

Beeld Stefaan Temmerman

Eén gebronzeerd elfje, met zwarte en witte vleugels, kijkt zaterdagmiddag wezenloos voor zich uit. Het moet intussen de elfendertigste keer zijn dat ze poseert naast twee bezwete bovenlijven. Een enkele keer duwt ze een al te vrijpostige mannenhand van haar kont weg. De glimlach die speelt om d’r lippen lijkt na een uurtje knuffelen wat versteend. Maar ondanks die paar hitsige feestgangers ademt alles op Tomorrowland liefde en saamhorigheid. Peis en vree zijn de pasmunt in deze verzonnen mogendheid, ter hoogte van Boom. Het enige geweld? Dat komt van de knallende beats: De Schorre davert, de massa deint en the crowd says… Boom!

Als een kind kijk je tussendoor je ogen uit. Aan The Rose Garden torent een briesende draak boven het podium uit. Rook komt uit zijn neus, terwijl de staart van deze blikken mastodont deels in het water verdwijnt. Op dag twee staart een gigantische cobra je dan weer aan vanaf de Q-Stage, in aanvalsmodus. Dit jaar mogen de fans van hardstyle zich maar één dag uitleven aan dit podium, maar dat nemen de gabbers en hakkers wel dubbel zo ernstig. Nergens anders is de sfeer even uitbundig. Als een muurbloempje naar de dj kijken, is onmogelijk: de bulldozer-beats klinken er net zo ongenadig als de melodielijntjes kinderlijk en de steekvlammen aan de dj-booth hoog.

The Rose Garden.Beeld Stefaan Temmerman

Toch blijft de Main Stage de grootste blikvanger op Tomorrowland. Een uit de kluiten gewassen boom wordt bewoond door dartele dansende boswezens, en versierd met bloemen, nissen en balkons. ’s Avonds baadt het spektakel dan weer in een naargeestige grandeur, alsof het booswicht van een Disney-films ineens de lakens uitdeelt. Het hoofdpodium begint vuur te spuwen. Een triomfalistisch feu d’artifice wordt afgestoken, waardoor de lucht apocalyptisch rood kleurt. Gifgroene lasers en een rookgordijn vormen ongrijpbare tekeningen in de lucht, terwijl de beats als voetzoekers diep in je borstkas knallen. Het ziet er even machtig als overweldigend uit.

Beeld Stefaan Temmerman

Wat een verschil met overdag. Dan lijkt de Main Stage eerder een gemoedelijke openluchtdiscotheek. Er wordt meer gekuierd dan gedanst, méér ingepilst dan gesjanst. Om de zomerzwoele temperatuur in de vallei wat draaglijker te maken, wordt een verfrissende spray bij iedere drop in de richting van het publiek gespoten. Wij herkennen een niet nader te benoemen bloemengeur, die volgens de organisatie The Elixir Of Life heet. Wees gerust: we zullen u niet vervelen met de neo-spirituele mumbo-jumbo die gepaard gaat met de filosofie achter dat elixir. Kort samengevat komt het neer op - welja - levenslust. Daar kan zelfs de meest cynische zakkenwasser niets tegen hebben. In deze natie telt dan ook: alle macht aan de verbeelding. Niets vinden The People of Tomorrow te vergezocht of ongeloofwaardig. Verdwalen in dit labyrint van psychedelische gekte is de beste remedie tegen mal de vivre.

Beeld Stefaan Temmerman

Enige manco? De oprechte ontroering die we vorig jaar voelden, toen we van onze sokken geblazen werden door een heus symfonisch orkest, moeten we dit jaar missen. Nu dient het barokke podium aan The Opera als muizenval voor Deadmau5, of een onderkomen voor Lost Frequencies en zijn muzikale vrienden. En voor een rist songs die je op àlle andere podia hoort: ‘Kernkraft 400’ van Zombie Nation blijft een gouden oudje, maar opvallend vaak hoor je ook Adele’s ‘Hello’ in een slappe remix verdwijnen of ‘How Deep is Your Love’ van Calvin Harris onder handen genomen worden. Originaliteit voeren de meeste dj’s hier niet graag hoog in het vaandel.

Beeld Stefaan Temmerman

De pezen kunnen vanzelfsprekend niet altijd gespannen staan, dus biedt dit Morgenland ook andere mogelijkheden om je tijd zoek te maken. Aan een foodtruck van Graanmarkt 13 kun je er op elk ogenblik van de dag in een smakelijke hotdog bijten, terwijl andere kraampjes eten uit zowat elke hoek van de wereld aanbieden. Opmerkelijk: de exotische eetstanden doen het goed, maar Italianen die we aanspreken, halen hun neus op voor de ovengebakken pizza en bijten liever in een hamburger van de Burgerij. Een delegatie Japanners geeft dan weer grinnikend aan dat ze niet zoveel voelen voor de Aziatische fastfood, maar liever een frietje steken.

Beeld Stefaan Temmerman

Betalen doen ze overigens niet in yen of euro’s. Dit Club Med van de festivalzomer heeft zowaar zijn eigen valuta. Je betaalt er in pearls. De zwijnen die hun parels al na voor vier uur ’s middags opdoen aan sterke drank, trekken evenwel aan het kortste eind op Tomorrowland. Elke avond struikel je aan het hoofdpodium over uitgetelde feestbeesten, die hun roes uitslapen terwijl het echte spektakel pas begint. Ach, zij kunnen het feest in uitgesteld relais nog beleven via YouTube.

Beeld Stefaan Temmerman

Net als vorig jaar is overigens opnieuw een videoverbinding gemaakt naar andere landen. In Mexico, Colombia, Duitsland, Israël, Japan, Indië en Zuid-Afrika kun je het feest in real time beleven vanaf een groot scherm. Op vier verschillende continenten beleefden duizenden People of Tomorrow op die manier het festival. DJ Yves V vloog na zijn set in De Schorre zelfs met een helikopter naar Duitsland, om daar de tv-kijkende feestvierders te verassen. Op een cent - néé, pearl - wordt duidelijk niet gekeken in dit land waar dromen drie dagen lang waarheid worden. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234