Maandag 26/08/2019

Erotiek

De veldrijder als wereldburger: het mag, maar eigenlijk kan het niet. Uitgerekend cyclocross moet een anachronisme blijven in de vaart der volkeren

Sven Nys had de Playboy meegenomen naar Treviso. Het maakte hem op slag een stuk populairder in het Belgische kamp. Naar eigen zeggen werd er de laatste dagen onder crossers nog alleen over Ann Van Elsen gesproken. Nys: "Ik vind haar wel een schone madam. Wie niet?"

Zo schreef hij het in zijn column in Gazet van Antwerpen. Veldrijders zijn van de wereld geworden: ze kopen de Playboy, ze schrijven columns, een enkeling gaat aan de coke. De dubbelinterviews van Isabel Nys en Lentel (liefje van Bart Wellens) waren de laatste weken niet meer bij te houden. Nee, ze hadden het niet over materiaalposten, koeienvlaaien, tubes of bomen uit de grond rijden - ze kakelden dat het een lieve lust was over Prada en La Perla. Over botox.

Er is geen sport die sneller erotiseert dan veldrijden.

Vroeger hoorde je Bart Wellens over de 'duifkes van Wiske', over trainen en afzien, over het rottige parcours achter Gods rug dat zich van greppel naar greppel slingert. Altijd smurrie tussen de benen. Nu lees ik dat hij in Venetië op de knieën is gegaan voor een onderwijzeres en dat hij straks, na het seizoen, cocktails gaat drinken op Curaçao. Nog erger: dat hij in zijn achtertuin een sauna heeft geïnstalleerd.

De veldrijder als wereldburger: het mag, maar eigenlijk kan het niet. Uitgerekend cyclocross moet een anachronisme blijven in de vaart der volkeren. Zo zijn ook de fanatieke supporters: een beetje bète van droom en daad. Ruig in de liefde, met de koorts van dorpsvetes. Nooit in Venetië geweest, natuurlijk.

Nee, Sven Nys is niet achterlijk. Hij is wellicht meer doordacht in zijn carrièreplanning dan menig wegrenner. Erwin Vervecken is zowaar een halve nerd, aan de computer. Hoor de nieuwe wereldkampioen Lars Boom praten, en je kan er gif op innemen dat hij moeiteloos zijn weg zal vinden in de extrasportieve kermis van representatie, commercials, sponsorbelangen en snel geld. Lars is de stal helemaal ontgroeid, op zijn 22ste. Al woont hij nog niet op zichzelf en verzorgt zijn vader het materiaal en zijn moeder de was. Zoals Lucien en Wiske.

Maar het is allemaal minder pathetisch, minder geloofsartikel. Man van een nieuwe generatie, zoals Niels Albert, Zdenek Stybar en Enrico Franzoi dat ook zijn. Nuchtere jongens, zonder achterdocht en complexen. Zij laten niemand 'op zijn bakkes' gaan, zoals Bart Wellens het gisteren weer zo aandoenlijk familiair formuleerde. Vallen kan kunst zijn. Of pech. Lars Boom weet dat ook het lot het verdient om met u te worden aangesproken. Niet met bakkes.

Woede is voor dorpelingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden