Zaterdag 07/12/2019

straatblog

Er zitten pretecho's in mijn brievenbus

Beeld Koen Broos

Maarten Inghels is dichter en schrijver. In oktober 2013 verscheen het reportageboek 'De eenzame uitvaart, 40 verhalen en gedichten bij vergeten levens' over zijn werkzaamheden als coördinator van 'De eenzame uitvaart' in Antwerpen. Dit najaar gaat hij op tournee met de eindejaarsvoorstelling 'Achterom'.

In mijn brievenbus vind ik een velletje glad papier met vier plaatjes op van een mens in wording. Vierkante foto's van een zwart-witte foetus met vage contouren. Het vijfde plaatje somt de maten van het naamloze dingetje op. Het dingetje, vijfentwintig centimeter lang, is voor de camera verschenen op 19 februari 2014, kan nog niet lachen, is zo'n twintig weken jong. Op twee van de vier foto's houdt het kind zijn of haar handen voor het gezicht.

De naam van het dokterskabinet staat erbij gedrukt, geen gegevens van moeder of vader, het model krijgt het modieuze patiënten-ID 830418 als rugnummer. Op internet vind ik alles terug over de dokters die de koude gel op iemands buik hebben gezalfd, een nerveuze moeder geruststellend - ja, het heeft armen en benen, ja, het is gezond, het zwemt althans gelukkig rond - om dan vier keer af te drukken, maar ik lees niets over ID 830418.

Ik vind #830418 wel terug als de code van een kleur, een donkerrood dat is samengesteld uit 51,4% rood, 1,6% groen en 9,4% blauw. Maar deze mens heeft nog geen Facebook, Linkedin, Instagramt zijn of haar sushi nog niet de wereld in, Tweet zich nog geen stramme duim - het blijft hangen in de stille wachtkamer. Hoort het ons?

En waarom zitten er echografieën in mijn brievenbus?

1) Wil mijn geliefde mij een hartverzakking geven en probeert zij mij iets te vertellen?

2) Liepen er twee ouders rond die de dokter een waardeloze fotograaf vonden en de foto wegsmeten - hoe hij of zij met een grijze ruis het geheel een te artistieke flou gaf, en hoe hun ongeboren kind vanuit de verkeerde hoek is gefilmd?

3) Loopt er een moeder rond die het kind niet wil? Of mag het niet van haar vriend, man, familie, kerk? Liep ze snikkend door de stad en aborteerde ze de foto's in mijn brievenbus, vondelingenschuif voor ongeboren kinderen?

4) Waren dit pretecho's om het ongeduld te sussen? In de krant lees ik over het fenomeen van de pretecho in het pretechobureau: die maken op vraag van zenuwachtige ouders, niet-medische echo's in 2D, 3D, 4D, tot zelfs trailers van de foetus als onbezorgde filmster. Voor een briefje van twintig heb je tegenwoordig al enkele portretten geschoten. Men kan het paspoort op Facebook al invullen.

5) Viel dit kleinood ongewild uit iemands handtas? Huilt ergens in de stad een vrouw zich het moederhart uit het lijf om het verlies van de eerste aanblik op haar kind? Wierp een toevallige passant de vondst in mijn brievenbus, op goed geluk?

Ik weet het niet. Het kind is op 19 februari 2014, tussen 10u53min33sec en 11u02min51sec, in de tijd gestold. Ik heb ongevraagd inkijk in de intimiteit van iemands lijf gekregen. Waar normaal de foto's als suikerspin voor het dolgelukkige koppel dienen, er negen maanden een plekje onder een koelkastmagneet wordt gereserveerd, sta ik te kijken op de afmetingen van een onbekende, de doorsnede van een buik, de mogelijkheid van een nog te leven leven. Heeft het al een naam gekregen voor als het in juni op de wereld komt?

Wat vaststaat is dat de naamloze vrucht met zijn geschatte 384 gram de tijd moet krijgen om uit te groeien tot een wolk van een kind. Daar kunnen nog geen honderden foto's bij helpen. En oh, nog niemand mag het weten, houd het alstublieft goed stil; het wordt een meisje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234