Vrijdag 24/06/2022

Blik op BelgiëBrussel

Er zijn meer daklozen dan ooit in Brussel, en straks ook 500 opvangplekken minder

null Beeld Tim Dirven
Beeld Tim Dirven

Terwijl het aantal daklozen in Brussel in korte tijd verdubbeld is, het zou nu gaan om zo’n 6.000 mensen, wordt de opvangcapaciteit afgebouwd. Velen zijn de wanhoop nabij: ‘De enige optie die ik nog zie, is onszelf overgieten met benzine en de lucifer eraan.’

Douglas De Coninck

Erin-Jane is een jaar en vier maanden. Haar alleenstaande moeder zat met enkele andere studenten op kot in Bergen. Iemand stootte een waterkoker om. Het meisje heeft ernstige en zo te vrezen levenslange brandwonden in haar hals en op haar schouder. “Een typisch soort ongeval bij sociaal kwetsbare groepen”, zegt arts Loïc De Doncker van Dokters van de Wereld (DvdW), terwijl hij voorzichtig zalf op de huid van Erin-Jane wrijft. “Als u dit één keer per dag blijft doen, gaan die brandplekken ooit weer weg.”

Erin-Jane en haar mama verblijven al enkele maanden in een in de jaren 80 opgetrokken kantoorgebouw langs de Beaulieulaan in Oudergem. Het is nu een van de opvangcentra van de Brusselse daklozenorganisatie New Samusocial, waar DvdW gratis medische basiszorg aanbiedt. “Ze hebben ons in Bergen uit dat kot gezet”, zegt de moeder. “De andere studenten vonden Erin-Jane te lawaaierig.”

Oekraïne

Erin-Jane en haar mama kunnen blijven, maar dat geldt niet voor iedereen. Op 31 maart voerde de Brusselse minister voor Sociale Actie Alain Maron (Ecolo) een afslankoperatie door. Tegen eind mei moet New Samusocial haar capaciteit terugbrengen tot 640 plekken. In totaal verdwijnen zo’n 500 bedden, waarvan 130 in het centrum Beaulieu.

Loïc De Doncker: “We hebben een man met een niertumor die chemotherapie nodig heeft. Veel bewoners verblijven hier al twee jaar. Met de temperaturen van de voorbije weken riskeren baby’s hypothermie. Door de sluiting dreigt al het werk van artsen, psychologen en sociaal assistenten verloren te gaan. Niemand hier voldoet aan het criterium om op straat te worden gezet.”

Vroeger was er een zogenaamd winterplan, waarbij Brussel enkel ’s winters aan daklozenopvang deed. De huidige Brusselse regering vond die insteek achterhaald. “Men wou af van seizoensgebonden opvang”, zegt Anita Kangana van DvdW, ook actief in centrum Beaulieu. “Maar vorige zomer heeft het de hele tijd geregend. Dat hebben we ook gevoeld. Nu moeten we criteria volgen en dossiers afvinken om te bepalen wie mag blijven en wie niet. Daklozen volgen de media ook en velen denken dat ze plaats moeten maken voor Oekraïense vluchtelingen. Dat is niet zo, maar je krijgt het aan hen niet uitgelegd.”

Eind mei moet het door het kabinet-Maron uitgewerkte afbouwscenario voltooid zijn. Terwijl het aantal Brusselse daklozen, jarenlang schommelend rond de 3.000, volgens de laatste telling is opgelopen tot meer dan 6.000. Het kabinet laat een vraag om uitleg onbeantwoord.

Kemal

“Op een gewone avond kwamen in 2019 40 à 50 mensen langs op onze zorgbus”, zegt DvdW-woordvoerster Emmy Deschuttere. “Nu zijn er nu dat 80 tot 120 per ronde. Elke avond komen dakloze mensen bij ons in de hoop dat wij hen kunnen binnenloodsen in één van de opvangcentra. Dat lukt dat niet altijd, en nu moeten we het doen hen met 500 plekken minder.”

Kemal (48) kreeg vorige week het nieuws te horen. Hij komt uit Bosnië en verbleef de afgelopen 22 maanden in centrum Beaulieu met zijn echtgenote en zijn hier geboren dochtertje van 8 maanden. Het gezin bezit een kinderwagen, en dat is het ongeveer. Hun vorige verblijfplaats was een vluchtelingenkamp in Duinkerke. Al vier jaar hollen Kemal en zijn naasten van hot naar her in de hoop op een erkenning als asielzoeker. Hij wil desnoods met z’n kleine gezin terugkeren naar Bosnië, maar ook dat is inmiddels geen optie meer.

“Mijn vrouw is staatloos”, zegt hij. “Ze is bij haar geboorte niet eens geregistreerd. Officieel bestaat ze dus niet. We hebben al eens vier nachten in de rij voor het Klein Kasteeltje doorgebracht, maar niets lukt. We voldoen nu blijkbaar ook niet langer aan de criteria om hier te kunnen blijven, en moeten weg. Nu weet ik het echt niet meer.”

Kemal beeldt uit hoe hij een aan een tankstation het pistool uit de pomp haalt. “Het is de enige optie die ik nog zie”, zegt hij. “Benzine over ons, en een lucifer.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234