Maandag 21/10/2019
Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Column

Er stond meer tussen hen in dan alleen een toog. Wat hen verbond was dat ze beiden sukkelaars waren

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Hij stond in looksaus. De vuilwitte drab verbond zijn rechterhiel met een tegelvoeg. Hij nam een velletje uit een van die blikken servetdingen op het dichtstbijzijnde tafeltje, maar bedacht zich.

Een vrouw zonder klasse bestelde voor acht. Vrienden over de vloer wellicht. Het soort onderonsje waarbij een oude keeshond peuken van een terrasvloer eet. Bier in blik en minstens één paardenstaart, gedrapeerd over een voetbalshirt.

Hij herkende de vent achter de toog van vroeger. Tien jaar geleden had hij hier ook al gestaan, maar hij was een tijdlang in een fabriek gaan werken. In ploegen. Zijn ene pink was aanzienlijk korter dan de andere.

Niet elke aanwezige had zich die ochtend gewassen.

De vent met de pinken zei de volgende en een andere vent, een met een petje hoog bovenop zijn sproeterige rotkop, bromde boertig een bestelling bijeen. Er blonk wat van zijn oorlellen af en op zijn rechteronderarm stond wat stoere praat in een taal die hij niet beheerste. Hij haalde zijn neus op en slikte de oogst in.

De vrouw betaalde met een hoop muntstukken, zei dat dat ook geld was en glimlachte triomfantelijk om zich heen. Petje lachte mee, noemde haar een kut en sms’te voort.

Eindelijk was het zijn beurt. De vent keek hem aan tijdens het luisteren, hij schreef het gewenste niet neer op zijn notablokje, en vroeg wat zijn naam nu weer was.

Hij noemde een naam die de man nooit had gekend, maar hem er niet van weerhield te knikken met een blik van herkenning onder zijn dikke wenkbrauwen. Van hierboven in ’t straat, hing hij erachteraan. De vent vroeg hoe het met hem ging. Het begin van een gesprek onder vrienden was het einde van een onder vreemden.

Er stond meer tussen hen in dan enkel een toog. Wat hen verbond was dat ze beiden sukkelaars waren. Losers die nooit hadden kunnen ontsnappen aan een luizenleven dat er al tien jaar hetzelfde uitzag. Goed, zei hij alsof hij het meende. Tegen het raam stond de fiets waarop hij hier destijds ook al kwam.

Hij vroeg wat er met zijn pink was gebeurd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234