Maandag 01/06/2020

Er hangt romantiek in de lucht

De Franse groep Air van luchtigheid beschuldigen is definitief verleden tijd, want Nicolas Godin en Jean Benoit Dunckel willen namelijk een beetje meer street credibility. Pardon?

De twee kerels zijn beslist geen droogstoppels. Zo bekennen ze van klassiek te houden, in hun songs over seks te fantaseren en dezelfde aparte humor als Beck te bezitten. En dat allemaal naar aanleiding van hun nieuwe cd 10,000 Hz. Legend. Wij herinneren ons nog de eerste plaat, Moon Safari ('98), en hoe wij toen vonden dat er voor deze groep geen standbeeld moest worden gemaakt, maar wel een nieuw parfum. Intussen maakte de groep een soundtrack voor Sofia Coppola's The Virgin Suicides, die behoorlijk verstikkend klonk, en nu komen ze met 10,000 Hz. Legend, een plaat met flink wat weerhaakjes.

Nicolas: "Tja, wij willen niet meer 'die leuke Fransmannetjes' zijn. We kweken meer credibility. Weet je, we hadden in Frankrijk tot nu toe geen goed imago. Wij zouden namelijk niet authentiek genoeg zijn... Het is ook zo dat we na The Virgin Suicides niet meer bang waren van onze donkere kant. Daarom dat we op de nieuwe cd het sombere aanvaarden. Voor ons zitten we nu ergens tussen Moon Safari en The Virgin Suicides en die laatste was, zeg maar, 'The Dark Side of Moon Safari'..."

Jean Benoit: "Alhoewel, in de song 'Sexy Boy' (een van de hits uit Moon Safari, KoD) zat ook al iets vreemds en duisters verborgen, vrij parallel met dit album. Dankzij dat nummer, met die gitaarsolo erin, ontdekten we dat we best in staat waren om een soort van trashy art te maken. Méér kracht en emotie, dat waren de uitgangspunten voor dit album."

Op welke emoties doel je?

Jean Benoit: "We noemen het graag spleen (aangeboren zwaarmoedigheid, KoD). Wij zijn een soort van nieuwe romantici. Songs als 'How Does It Make You Feel', 'Sex Born Poison' en 'Wonder Milky Bitch'... ze handelen allemaal over relaties.

Toch hebben jullie het wel erg vaak over seks.

Jean Benoit: "Ja, het gaat onder meer over natte dromen en ook over pijpen, maar altijd als onderdeel van een fantasie in de context van de liefde. De liedjes wérken volgens mij omdat we het over gevoelens hebben. Wij gebruiken kunst om onze seksuele fantasieën te uiten, omdat we daar met niemand over kunnen praten. Het is als man moeilijk om over seks te spreken met je vriendin. De beste manier is het gewoon te doen. Soms mag je het er als jongens onder elkaar over hebben, maar toch kun je er niet echt diep op ingaan, omdat je verlegen bent."

Is muziek voor jullie dan een vlucht uit de realiteit?

Nicolas: "Nee, het is eigenlijk onze enige realiteit."

Klopt het dat jullie inspiratie halen uit dromen?

Nicolas: "Mmm, soms. 'Caramel Prisoner' van de nieuwe cd is daar misschien een voorbeeld van."

Jean Benoit: "Ik droom soms dat ik in een vliegtuig zit en dan begint de piloot loopings en dergelijke met die jumbojet uit te voeren! Het heeft naar het schijnt met het bloed in je lichaam en je erecties te maken..."

En verlies je soms je tanden in je dromen?

Jean Benoit: "Ja, heel veel. Ik weet dat het de dood betekent. Maar er sterven zoveel mensen, hé?"

Schrijf je die dromen op?

Nicolas: "Nee, als ik ooit besluit naar een psychiater te gaan, dan pas zal ik dat gaan doen. Ik wil eigenlijk niet zoveel over mezelf weten, zelfs als ik interviews geef, heb ik achteraf steeds spijt omdat ik te veel over mezelf verteld heb. Ik voel me dan depressief op het eind van de dag."

Jullie schijnen ook te houden van klassieke muziek.

Jean Benoit: "Klassieke muziek was de echte school voor mij. Ik heb er nog steeds nood aan. Debussy en Ravel hadden zeker een invloed op ons. In klassieke muziek vind ik een rijkdom die ik bij andere soorten niet tegenkom. Klassiek is een coole inspiratiebron."

Nicolas: "Ik ben het daar niet mee eens. Volgens mij is klassiek verantwoordelijk voor de allerslechtste artiesten ooit! Ik houd van Ennio Morricone en Serge Gainsbourg en zij hadden een klassieke achtergrond, maar voor de rest zijn de classics voor mij toch Stevie Wonder, The Beatles, The Rolling Stones... Zij volgden geen conservatorium, zoals alle verschrikkelijke mainstreamcomponisten dat wel deden. Ik denk dan aan al die liedjesschrijvers voor afschuwelijke Franse zangeressen zoals Dalida en zo."

Jullie werken op deze cd samen met Beck. Klikte het onmiddellijk?

Nicolas: "Het klikte omdat we dezelfde soort humor hebben. We zouden niet kunnen werken met serieuze mensen als Portishead, ook al bewonderen we die band."

Heb je het nu over donkere sarcastische humor?

Nicolas: "Het kan elke vorm van humor zijn, soms erg onnozel. Iedereen denkt dat artiesten erg gesofistikeerde mensen zijn. Als je echter met ze in een studio of een toerbus zit, dan zul je merken dat het werkelijk grote kinderen zijn die verschrikkelijke grappen over scheten leuk vinden."

Hoe werkte je met Beck?

Nicolas: "Hij kwam naar Parijs voor interviews. Voor onze vorige toernee hadden we zijn band geleend en zo hadden we al onrechtstreeks contact gehad. We zaten in de studio en hij kwam na de interviews op bezoek. Hij zei dat de song waar we mee bezig waren niet echt fantastisch was. En toen vroegen wij of hij het ding dan interessant wilde maken en zo ontstond 'The Vagabond'. Hij schetst daarin een Amerika à la Kerouac (de schrijver van de beatroman 'On The Road', KoD) zoals de zwervers dat kennen, 's nachts springend van trein tot trein. Beck weet trouwens heel goed waarover hij het heeft, want die jongen heeft jaren in een auto moeten slapen."

Die song had dus niets met jullie wedervaren in de VS te maken?

Nicolas: "Nee, het had vooral met Becks ideeën te maken, de liedjes 'Lucky and Unhappy" en 'People In The City' bevatten onze ideeën over de VS. Vooral onze nachtelijke ritten door de woestijnen vonden we heel vreemd."

Over vreemd gesproken: aan het einde van 'Radio #1' krijgen we onverhoeds een heel luide stem...

Nicolas: "Dat is onze badkamerzanger, we wilden het effect van iemand die spontaan begint mee te zingen. De eerste keer klinkt het wat raar."

Jean Benoit: "We zijn gefascineerd door zonderlinge schoonheid. Voor ons geldt maar één zaak: hoe excentrieker, hoe beter!"

Koen De Meester

10,000 Hz. Legend verschijnt op 29 mei bij Virgin / Labels.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234