Zaterdag 31/10/2020

Entertainment is soms dodelijk

cd rock

door dirk steenhaut

GODSPEED YOU! BLACK EMPERORHHHHI

Yanqui u.x.o. (Constellation/Bang!)

Geen enkele hedendaagse band is zo enigmatisch als Godspeed You! Black Emperor. Het negenkoppige collectief uit Montreal wantrouwt de media, geeft geen interviews en maakt uitsluitend instrumentale muziek die nog het best te omschrijven valt als symfonische noise. Gitaren, violen en cello's staan in het klankbeeld centraal: de composities beginnen gedempt, zwellen geleidelijk aan en monden uit in apocalyptische crescendo's. Auditieve bergbeekjes worden kolkende watervallen; motiefjes borrelen op, verdwijnen weer en keren onder een andere vorm terug. En zo evolueert de muziek van dromerig naar beangstigend, van fin de siècle naar début du millennaire.

GY!BE wantrouwt het woord, maar geeft op allerlei subtiele manieren aan dat het tot het ideologische kamp van de andersglobalisten behoort. Ook zijn vierde, door Steve Albini opgenomen cd Yanqui u.x.o. getuigt van een diepgeworteld wantrouwen jegens het grootkapitaal. Yanqui staat voor postkoloniaal imperialisme en de oligarchie van multinationale corporaties; u.x.o. voor 'slapende' oorlogstuigen zoals landmijnen of clusterbommen die ook in vredestijd slachtoffers blijven eisen. Op de hoes van de cd staat een stamboom waaruit blijkt dat grote entertainmentbedrijven zoals Sony, BMG, Vivendi Universal en AOL Time-Warner een voor een banden hebben met de wapenindustrie en dus een specifieke wereldorde in stand helpen houden. Zoiets stemt tot nadenken. Net als de titel '09-15-00', die verwijst naar de dag waarop Ariel Sharon een nieuwe intifada uitlokte door, samen met duizend Israëlische militairen, op te marcheren naar de Tempelberg in Jeruzalem. Godspeed slaagt erin veel te suggereren door weinig te zeggen en gebruikt kunst als hefboom voor maatschappelijke verandering. Militant hoeft niet altijd prekerig te zijn.

cd rock

door dirk steenhaut

THE LIBERTINES HHHII

Up the Bracket (Rough Trade/PIAS)

Exploderende voetzoekers

Na The Strokes en The Vines staat alweer een andere gitaarband te popelen om in een handomdraai de wereld te veroveren. The Libertines zweren bij fors, gebald, rauw en ongecompliceerd. Het Britse kwartet, aangevoerd door de zangers-gitaristen Peter Doherty en Carlos Barât, geeft blijk van een wervelende punkdynamiek, een "alles is cool"-attitude en een gedrevenheid die herinnert aan die van illustere voorgangers als The Yardbirds, The Kinks, Dr Feelgood en The Jam. Maar op Up the Bracket, het door Clash-gitarist Mick Jones geproducete debuut van de groep, hoor je net zo goed invloeden van Motown ('Death on the Stairs') of van The Beatles in hun Starclub-periode ('Radio America'). De blitzkriegpop van The Libertines knalt uit de luidsprekers als een doos exploderende voetzoekers, maar met het naar The Strokes lonkende 'Vertigo', het potige 'Horrorshow' en het afgekloven 'Begging' bewijst het combo dat het ook oor heeft voor melodie. Met verwijzingen naar Peter Ackryd, Sid James en Julie Burchill getuigen de teksten van een doorgedreven anglofilie, maar sensationeel is het allemaal niet. The Libertines zijn gewoon een puike rock-'n-rollband die van wanten weet. Dat kan voorlopig volstaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234