Donderdag 08/12/2022

'Engagement heeft geen zin als je slechts een kleine minderheid bereikt'

Directeur Jean-Louis Colinet over het eerste Festival de Liège

Luik / Van onze medewerker

Peter Anthonissen

Volgende maand is België een internationaal theaterfestival rijker. Het Festival de Liège is de opvolger van de Rencontres d'Octobre, een evenement met een wat wazig profiel dat in Brussel en verschillende Waalse steden plaatsvond. Met het nieuwe initiatief wil directeur Jean-Louis Colinet een duidelijker koers varen. In binnen- en buitenland vond hij drieëntwintig voorstellingen die volgens hem "scherpe vragen stellen over wat er vandaag de dag in de wereld aan de hand is".

Eind vorig jaar werd Jean-Louis Colinet tot directeur van het nieuwe Festival de Liège benoemd. Sinds 1988 leidt hij ook het Théâtre de la Place in Luik, dat in Vlaanderen enige bekendheid geniet omdat er de voorbije jaren theatervoorstellingen van onder meer Peter Brook, Ariane Mnouchkine en Giorgio Strehler te zien waren. Op het eerste gezicht mikt Colinet ook met zijn festival op de aantrekkingskracht van grote namen als Lars Norén en Claus Peymann. Zijn programma is echter uitgekiender dan dat. De grote voorstellingen houden thematisch verband met andere, kleinere producties op de affiche. Colinet gelooft in een theater dat de vinger aan de pols houdt, van Claus Peymanns enscenering van Thomas Bernhards Voor het pensioen tot de monoloog Malcolm X van de Franse acteur Mohamed Rouabhi.

"Met de omschrijving hedendaags theater wordt te vaak een genre bedoeld, zoals hedendaagse muziek", zegt Colinet. "Zo'n definitie vind ik niet interessant. Hedendaags heeft zowel met vorm als met inhoud te maken. maar tezelfdertijd stellen ze scherpe vragen over wat er vandaag de dag in de wereld aan de hand is. De armoede neemt toe. Mensen worden steeds vaker uitgesloten, hetzij op raciale hetzij op sociale grond. Je kunt niet hedendaags zijn zonder met die problematiek rekening te houden."

Opvallend is de prijzenpolitiek van het festival. Voor maximum 380 frank (9,42 euro) is het mogelijk een voorstelling van het Berliner Ensemble bij te wonen.

Colinet: "Het heeft geen zin te zeggen dat je een geëngageerd festival opzet als je er slechts een kleine minderheid mee bereikt. Niet alleen een culturele drempel belet mensen om naar het theater te gaan, ook een financiële. De middenklasse is het zwaarst door de crisis getroffen. Volgens mij behoren vele potentiële theaterbezoekers tot die groep. Voorts hebben we met derdewereldverenigingen, met jeugdhuizen, met scholen... gepraat. Ook vanuit die hoek bleek er belangstelling te zijn voor het initiatief."

Meer dan bij de Rencontres d'Octobre ligt het zwaartepunt van het festival in Luik.

"Toen ik directeur werd, stelde ik me twee hoofddoelen: het festival op een steviger manier in de regio en in de gemeenschap verankeren, en het ook internationaal een grotere zichtbaarheid geven. Voor de beide objectieven waren een andere naam en een duidelijker identiteit noodzakelijk. Het heeft trouwens geen zin om hetzelfde te doen als de collega's in binnen- en buitenland, als het KunstenFESTIVALdesArts of de Bonner Biënnale, maar dan minder goed. Ook daarom is een eigen identiteit van groot belang. Volgens mij straalt het programma iets menselijks, iets artisanaals uit. Hoogtechnologische theatervormen ontbreken, de meeste uitgenodigde gezelschappen maken 'arm theater', in de letterlijke betekenis van het woord, met weinig middelen.

Hoe groot is het budget dat u ter beschikking heeft?

"Het ministerie van de Franse Gemeenschap geeft ons 15 miljoen frank subsidie per jaar, wat te weinig is om een internationaal festival te organiseren. Daarom heb ik er een tweejaarlijks evenement van gemaakt. In totaal hebben we voor deze editie dus 30 miljoen frank ter beschikking, plus 500.000 frank per jaar van de stad en 500.000 frank per jaar van de provincie. De stad zou meer kunnen doen, dat is een feit. Toch vind ik het, gezien het belastingsysteem in België, in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de Gemeenschappen om in cultuur te investeren."

In tegenstelling met het KunstenFESTIVALdesArts staan er geen Vlaamse voorstellingen op het affiche van dit Festival de Liège. Waarom?

"Ik had graag My movements are alone like streetdogs van Jan Fabre getoond, maar dat bleek qua data niet haalbaar. Het bewijs van De Onderneming heb ik helaas pas ontdekt toen het programma al klaar was. Het was mooi geweest had ik die voorstelling kunnen plaatsen naast Gemelos van het Chileense La Troppa, dat ook op werk van Agota Kristof gebaseerd is. Afgezien van die twee, heb ik geen Vlaamse voorstellingen gevonden die in de context van het festival pasten. In de toekomst zou ik wel graag met Vlaamse partners samenwerken. Een van de mogelijkheden is om dit festival uit te bouwen tot een Euregionaal gebeuren, en sommige voorstellingen zowel in Luik als in Hasselt, Maastricht, Aken en Keulen te presenteren."

Theater

Het programma straalt iets menselijks, iets artisanaals uit

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234