Woensdag 12/05/2021

'En zeggen dat ik bijna pater was'

Matthias M.R. Declercq en Jonas Lampens rijden voor deze rubriek lukraak door het land en klampen mensen aan met de simpele vraag: 'Meneer, mevrouw, oe is't?' Vandaag: Che in Kortrijk.

Het is opvallend hoe de actualiteit een rubriek als deze mee kan bepalen. We worden op onze tocht geleid door niks dan het lot, het toeval. Rijden, wandelen, luisteren, praten, peilen. Dat is wat wij doen. Wat begint bij een simpele vraag, ontrolt zich vaak tot een verrassend gesprek, een hele geschiedenis, een waardevol moment. De gebeurtenissen van de voorbije weken hebben die simpele vraag overwoekerd. Het persoonlijke gemoed valt soms samen met het collectieve gemoed, met de onzekerheid, maar ieder heeft zijn verhaal met eigen emoties, die ook losstaan van de krant of het journaal.

Paul Piessens volgt de actualiteit. Hij weet waarover het gaat. "In Soedan leefde ik járen geleden onder een islamistisch bewind, onder de shariawetgeving. Ik zal hier niet alles vertellen, maar dat heeft indruk gemaakt ja."

Die tijd van toen bepaalt zijn gemoed van vandaag niet meer. Maar het geeft aan hoe mensen alles snel linken.

In Kortrijk, aan de boorden van de Leie, staat de beeltenis van een man op de muur van Paul gekalkt. Het is Darwin, een man van de vroege wetenschap, naar wie Paul naar opkijkt. Dat geldt ook voor Mandela, die we nu goed zouden kunnen gebruiken. Voor Piessens zijn Darwin en Mandela helden. Dat is ook Einstein, en Che Guevara. Iconen waar hij altijd naar teruggrijpt, zegt Paul. "Die hebben wat verwezenlijkt in deze soms moeilijke wereld." Het zijn handvaten die hem meer grip geven op wat gebeurt.

"In mijn leven heb ik veel rondgezworven. Als kind was ik erg teruggetrokken, deed alles op mijn eentje. Ik wilde de wereld begrijpen door natuurkunde te studeren, à la Darwin, maar dat was eigenlijk niks voor mij.

"Ik ging nadien de meer geestelijke weg op en verplichtte mezelf om meer samen te werken met mensen, en trok dan naar het klooster, naar de Missionarissen van Scheut. Ik kreeg er filosofie, psychologie, dat soort dingen. In de hoop om via hen later naar Zuid-Amerika te kunnen trekken. Op mijn kamer daar hingen posters van Che en Marx. Ze vertrouwden mij daar niet, en na een 'bericht uit Rome' ben ik aan de deur gezet. (lacht)

"Er is zoveel gebeurd man. Zoveel. Ik heb uiteindelijk nog les gegeven in Mbuji-Mayi in Congo, in Soedan gewerkt, ook in Burundi. Honger geleden, ja, zeker in Burundi.

"Het is zoeken hé, dat leven. Niet altijd weten wat de beste keuze is. Na een tijd heb ik mijn draai wel gevonden en gaf ik les hier in de buurt: uiteindelijk toch fysica, mechanica. Technische vakken. Wetenschap.

"Ik droom er nog van naar Cuba te trekken. Uit overtuiging, maar ook uit goesting. Maar wat ga ik daar dan doen? Als ik terugblik op alles wat in mijn leven is gebeurd, dan ben ik tevreden, gematigd tevreden. Een mens maakt keuzes en leeft daar naar. Je kunt alleen proberen die keuzes zo bewust mogelijk te maken."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234