Woensdag 04/08/2021

Column

En nu

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

In deze column nodigt Joost Vandecasteele uit naar 'een wondere wereld die enorm op de onze lijkt'. Vandecasteele is auteur, theatermaker, komiek en met zijn roman 'Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij' winnaar van De Debuutprijs 2010. Zijn column verschijnt tweewekelijks op woensdag.

Lieve linkse lakse kerk, ik ben niet anders dan u. Los van circa 183 eigenschappen. Maar net als u haal ik mijn nieuws in dingen zoals dit, in het vakjargon kranten genoemd. Misschien niet altijd via de papieren versie en misschien niet altijd via deze krant, aangezien de bazen heel spaarzaam zijn met codes voor columnisten, nadat mijn voorgangers er misbruik van maakten om meisjes te versieren. "Als ik jou een gratis online abonnement schenk, kom je dan mee met mij?" Maar net als u beschouw ik mezelf als een geïnformeerd individu en net als u verwacht ik een krant met meer dan enkel feiten.

Zo publiceerde vrijdag de DS online een artikel over hoe een jonge vrouw na haar getuigenis in Dag Allemaal verongelukte. De politie onderzoekt of het wel degelijk een ongeluk is, aangezien ze zich bedreigd voelde. Naast dit artikel was een reclamebanner te bezichtigen van Dash met de boodschap 'Schitter op de cover van Dag Allemaal, stuur nu je leukste knuffelfoto's'. Als bewijs dat een tragische dood en humor elkaar niet moeten uitsluiten.

Maar op dezelfde website was er ook iets anders aan de hand. Een aankondiging van een persconferentie door de formateur Di Rupo, live te volgen. Enkele dagen later eenzelfde aankondiging van een persconferentie door één partij, waarvan de affiches op elke muur van Wouter Bekes jongenskamer kleven. Vanuit een puur journalistiek standpunt is het volledig te verklaren waarom een reactie van de N-VA evenveel aandacht krijgt als de bekendmaking van de nota zelf. Maar aub, laat dit fenomeen niet vanzelfsprekend zijn.

Hoewel mijn invloed even groot is als die van Shana Goeiebroek uit Bottelare binnen het Vlaams Belang, beschouw ik mezelf wel als lid van de pers die worstelt met de vraag 'wat is onze taak dan?'. Moeten we onszelf verliezen in krantenkoppen als 'wetstraat in shock' of fungeren kranten als een check and balance? Moeten we na de eerste vijf pagina's over de politieke crisis een pagina persoonlijke getuigenissen publiceren dat het wel meevalt in Brussel, dat ik steeds meer gewaar word van een schaamte bij mensen over hun gebrekkige kennis van Nederlands, dat Maingain een groep vertegenwoordigt met sowieso een onwisbare zuurtegraad in het bloed? Of is dat te anekdotisch, te naïef? Misschien wel. Ik weet niet wat de juiste balans is tussen analyse en mening.

Maar ik weet wel dat in de traagheid van een krant een luxepositie zit verscholen, omdat de lezer haar dagelijkse gedateerde status aanvaardt. Dit creëert mogelijkheden en macht, met natuurlijk kans op misbruik. Hoewel het einde van News of the World en het terugfluiten van Story bewijzen dat onaantastbaarheid niet bestaat. Maar voornamelijk aanvaardt de lezer haar archaïsche vorm van woorden op papier en daarin schuilt de ware kracht van een krant, de schemerzone waar ideeën en inzicht belangrijker zijn dan imago en aaibaarheid van de politicus. Waar pr machteloos is.

Een fantastisch voorbeeld van het keurslijf opgedrongen aan politici is het filmpje van Labour leader Ed Miliband, die op elke vraag dezelfde soundbite geeft, lees ook de reactie van interviewer Damon Green op TwitLonger.com. En misschien getuigt dit van eenzelfde naïviteit als zoveel van mijn gedachten, maar ik beschouw dit medium als een plek waar geloofwaardigheid opgebouwd wordt, de reden waarom ik columns schrijf en waarom Bart De Wever hetzelfde doet.

In een periode waar alles beladen is, waar burgemeesters kranten beschuldigen van opgeklopte misdaadcijfers, waar beslissingen worden genomen gebaseerd op net gepubliceerde stempeilingen, waar citaten uit interviews tijdens onderhandelingen in elkaars gezicht worden gesmeten, mogen kranten niet in eenzelfde tunnelvisie belanden, in eenzelfde cynisme, in eenzelfde catering van de doelgroep. Want als dit immense politieke falen ons, de vierde macht, niet meer kwaad maakt, hoe kunnen we dan woede of zelfs interesse verwachten van de lezer/kiezer? Dus laten we moeilijk blijven doen, met vervelende vragen en rare reacties. Want dat hebben ze niet graag.

Maar bekijk eerst de vijftien minuten lange demo van Bioshock Infinite, je verdient het.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234