Maandag 14/10/2019

En nu het échte punt van kritiek op Francken

Andreas Tirez is econoom en kernlid bij de liberale denktank Liberales. Hij blogt via economieblog.be

Met de getuigenissen over mishandeling van de door België teruggestuurde Sudanezen staat het asielbeleid opnieuw in het midden van de belangstelling. Het is weinig waarschijnlijk dat Theo Francken zal worden gedwongen om ontslag te nemen, omdat niemand de regering wil doen vallen om dit thema. Iedereen vreest immers dat N-VA hier electoraal sterk mee zal scoren.

Veel Europeanen zijn bang dat de nieuwkomers, en zeker nieuwe moslims, onze manier van leven aantasten, bijvoorbeeld door de gelijke behandeling van mannen en vrouwen onder druk te zetten.

Ook Merkel heeft dat begrepen. Na haar 'Wir schaffen das' in 2015 heeft ze mee een deal gesloten met Turkije om de vluchtelingen in Turkije te houden. Later, in oktober 2017, sloot ze een deal met zusterpartij CDU om een instroom vast te leggen van maximaal 200.000 vluchtelingen per jaar.

Een schijntje

Ook Theo Francken heeft dat goed begrepen. Recent maakte hij bekend dat hij 150 humanitaire visa geeft aan Syrische vluchtelingen. De vluchtelingen zijn geselecteerd op hun 'kwetsbaarheid', namelijk gezinnen met kinderen, ouderen of mensen met een bijzondere medische problematiek. Bovendien zijn er verschillende geloofsgemeenschappen die zich zullen inzetten voor de opvang van deze vluchtelingen. Ze zullen niet aan hun lot worden overgelaten.

Hier wordt getoond dat de overheid de zaak onder controle heeft, omdat ze zelf selecteert. Bovendien gaat het om profielen die de culturele angst niet of veel minder aanwakkeren: gezinnen met kinderen, ouderen en zieken. Dus niet de twintigjarige alleenstaande man die wel de gevaarlijke overtocht durfde aan te vatten.

Een dergelijke selectie zou ook nog een tweede stap kunnen bevatten. Nadat de kwetsbare vluchtelingen zijn geïdentificeerd, zou binnen die groep moeten worden geselecteerd op integreerbaarheid. Daar kunnen verschillende criteria voor worden toegepast, zoals leeftijd en opleiding. Maar de overheid kan ook selecteren op de houding van de nieuwkomer ten aanzien van de waarden van de liberale democratie, zoals gelijkheid van man en vrouw, tolerantie ten aanzien van andersdenkenden en vrijheid van menings-uiting. Een neutrale staat mag immers actief de immigratie sturen. Een mooi voorbeeld hier is Darya Safai, die rond 2000 van Iran naar België vluchtte en zich nu inzet voor vrouwenrechten. Geen mens die eraan twijfelt dat zij een versterking voor onze liberale democratie is.

Aangezien er in de wereld 60 miljoen vluchtelingen zijn, is er een overaanbod van kwetsbare vluchtelingen. Als uit die groep de best te integreren vluchtelingen worden geselecteerd, zal de culturele angst worden bestreden.

Toch is Francken nog niet waar hij moet zijn. 150 vluchtelingen is maar een schijntje. Als blijkt dat de opvang en integratie van de geselecteerde vluchtelingen vlot verlopen en onze democratie zelfs versterken, is er geen enkele reden om de aantallen niet op te drijven tot duizenden, en later zelfs tienduizenden per jaar, waarbij de selectiecriteria worden aangepast op basis van de opgedane ervaring.

De focus van de kritiek op Francken ligt nu echter op het terugkeerbeleid. En ook al is de oppositie consequent in haar kritiek hierop, toch denk ik dat het verhogen van het aantal vluchtelingen veel meer aandacht verdient. Tienduizenden mensen per jaar niet helpen terwijl je dat wel zou kunnen is immers erger dan het beleid van iemand terugsturen naar een dictatoriaal regime waarvan je als overheid onvoldoende hebt geverifieerd of het mishandelt en foltert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234