Dinsdag 13/04/2021

En de dader is...

undefined

en kasteel. De lady of the house komt aan. Een bloedspoor van aan de oprit tot in de inkomhal. Het lijkt de intro van een zaterdagavond-Canvasdetective. U weet wel, met een beetje klassieke muziek op de achtergrond en personages met een stevig posh English accent. En na negentig minuten weet je hoe de vork in de steel zit. Maar... we bevinden ons echter niet in Oxford of het fictieve Midsummer, maar wel in het West-Vlaamse Wingene. En na anderhalf uur zal dit verhaal haar ontknoping nog niet kennen.

De jonge kasteelheer Stijn S. is vermist. Zijn schoonvader en schoonbroer worden ondervraagd. Een koningsdrama lijkt in de maak. Enkele dagen later lekken mails uit. Mails waarin de vermiste kasteelheer de ene noodkreet na de andere slaakt. Aan deze verdwijning hangt een kwalijk geurtje. (En niet alleen omdat de familie van de kasteelheer rijk is geworden met meststoffen...)

Als later nog vier - hou u vast voor een huizenhoog cliché - Tjetsjenen en een "voor het gerecht niet onbekende" Aalterse medemens worden opgepakt, zit het spel volledig op de wagen. Zeker als dan nog eens de bekendste pleiters van het land worden ingeschakeld. Die op hun beurt met allerlei suggesties het mysterie alleen maar groter maken. Daarenboven worden alle ondervraagden opeens weer vrijgelaten. De huis-tuin-en-keukendetective die in ons schuilt draait overuren. Huurmoordenaars? Moord zonder lijk? Een familiedrama? Een geënsceneerde verdwijning? Geef toe, ook u smult van de episodes rond de kasteelmoord...

Werkelijk elk element dat in de pers opduikt, past in het stramien van een detective. Alsof het een briljante verhaalconstructie is. Dat we dit alles meer als detective dan echt en intriest drama percipiëren, komt natuurlijk omdat het wel heel gemakkelijk is de link te leggen naar bekende detectiveverhalen. Denk bijvoorbeeld maar aan Robert Altmans film Gosford Park, een aflevering van Inspector Morse of, dichter bij huis, De Cock en de moord zonder lijk. Er zijn zelfs evenementenbureaus die goed geld verdienen met het ensceneren van een kasteelmoord.

Het meest moet ik nog denken aan de Queen Mother van het genre der kasteelmoorden, Agatha Christie, met afstand de bestverkopende auteur aller tijden. Trouwens, als we van het best mogelijke scenario uitgaan - dat meneer zijn eigen verdwijning heeft geënsceneerd - komen we ook weer bij haar uit. Zij verdween immers op 8 december 1926 en werd pas elf dagen later weer gevonden. Levend en wel. De omstandigheden rond haar verdwijning zijn trouwens nooit opgelost. Gaan we echter van het meest trieste scenario uit - dat het hier wel degelijk om moord gaat - moeten we te rade gaan bij Inspector Morse. Dan geldt er immers maar één wetmatigheid: "De dader is... degene die het slachtoffer het laatst levend heeft gezien."

Ach, het filmische karakter van dit verhaal en onze aangeboren appetijt voor smeuïge histories doen ons jammer genoeg snel vergeten dat het hier wel degelijk om een echt drama gaat. En dat kinderen een vader moeten missen. Ouders een zoon. Een vrouw haar man.

Elke woensdag legt Joost Houtman uit hoe de realiteit de fictie overtreft, of omgekeerd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234