Dinsdag 25/02/2020

En de consensus-prijs gaat naar...

Er doet zich de afgelopen jaren iets vreemds voor in Oscar-land, en in tegenstelling tot de wissel van de enveloppen zondagnacht, bestaat daar wél een goede verklaring voor: preferential voting. Of zoals Wikipedia het in het, welja, Nederlands omschrijft: alternative voting. Geef toe: meer 2017 kan dat haast niet klinken.

Het superingewikkelde systeem werd weliswaar al voor Trump ingevoerd. In 2009 om precies te zijn, toen het aantal nominaties in de categorie 'beste film' werd verhoogd van vijf naar tien. De Academy hoopte daarmee weer eens wat grote kleppers tussen de genomineerden te zien opduiken, in plaats van een handvol indiefilms waar geen hond in is geïnteresseerd. Want dat was - u begrijpt - niet goed voor de kijkcijfers.

Om echter te vermijden dat een film zou winnen met 11 procent van de stemmen - bijzonder onwaarschijnlijk, maar technisch gezien mogelijk - werd de preferential voting ingevoerd. Hoe dat precies in zijn werk gaat, kun je beknopt hierboven lezen.

Nu, op papier is dat systeem perfect verdedigbaar. Maar in de praktijk zorgt het soms voor vreemde toestanden. Zoals vorig jaar, toen Spotlight torenhoge favoriet The Revenant de Oscar voor beste film afsnoepte, niettegenstaande hij voorts slechts één andere nominatie had kunnen verzilveren. Zo'n 'zwakke' Oscar-winnaar, dat was al van 1953 geleden.

Het enigszins perverse effect van preferential voting is dat cinematografische meesterwerken als The Revenant en dit jaar ookLa La Land - films waar je bijna verplicht hevig voor of tegen bent - het onderspit moeten delven tegen films waar niemand iets op tegen kan hebben. Een consensus, dus.

Dat die consensus dit jaar een ijzersterk, piepklein gay drama bleek te zijn, is nu vanzelfsprekend wel mooi meegenomen. Meer nog: het is historisch! Maar het kan dus evengoed anders uitdraaien, want in het geval van Spotlightsloeg 'historisch' hooguit op het verhaal, niet op de film.

Hoe dan ook, de Oscars zijn er de afgelopen jaren ontegensprekelijk een pak minder voorspelbaar op geworden, en daar kan in feite niemand iets op tegen hebben. Behalve de producent van La La Landmisschien, maar die heeft zondagnacht dan toch ook vijftien seconden van de roem kunnen proeven. Volgende keer minder zangpartijen en die consensus, pardon, Oscar is van hem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234