Vrijdag 10/04/2020

En dan komt nu de Ronde van het Geld

Als de eerste Tour-week de aanloop is, als in de tweede de grote strijd losbarst, dan is de derde week die om te incasseren. Het rijk van de Tour loopt op zijn einde, de gloriedagen van de managers komen eraan. Ineens gonst het van nieuws en geruchten. Capelle naar Lotto? Van de Wouwer naar iBanesto.com? En vooral, en sinds zijn ritzege meer dan ooit: Verbrugghe naar Once?

Lavaur

Van onze verslaggevers ter plaatse

Tony Landuyt en Walter Pauli

Aan de start in Pau was hij voor het eerst te zien. Gerrie Van Gerwen, ex-renner en nu een almachtig Nederlands manager, regelt echter vooral de contracten van de na-Tour-criteriums, dus hij is nog vrij onschuldig. Anders is dat met Paul De Geyter van het managementbureau SEM, gesecondeerd door ex-prof Guy Nulens. Zijn bureau SEM werd bekend in het voetbal, maar heeft nu ook in het wielrennen een stevige voet in huis. Mannen als De Geyter zien ploegleiders al veel minder graag komen. Als hij een renner contacteert (of omgekeerd), kost dat de ploegen geld. Ofwel helpt hij hem bij contractbesprekingen, ofwel wil hij de renner elders onderbrengen.

Bij Lotto is dat het geval. Donderdag doken De Geyter en Nulens op in het Novotel te Rivesaltes, waar de Lotto-renners logeerden. En hij was niet de enige. Een paar dagen later loopt Rik Verbrugghe op wolkjes, net zo roze als de truitjes van de Once-ploeg: die zou hem een tweejarig contract willen aanbieden. En de Lotto-renners zijn een gemakkelijke prooi, omdat de directie van de Nationale Loterij nog altijd geen fiat heeft gegeven of ze ook na 2002 een wielerploeg sponsort. Daardoor kan de Lotto-ploeg niemand de zekerheid bieden van een langlopend contract. Lotto-ploegleider Jef Braeckevelt ziet het dus met lede ogen aan. "Interesse van Once? Dat wil zeggen dat die managers hem hebben benaderd, zijn kop zot gepraat."

In theorie staat Braeckevelt sterk, want Verbrugghe heeft voor 2002 nog een contract met Lotto. Maar, zo bevestigde de renner na zijn ritwinst aan wie het horen wil, dat contract is zeer voorwaardelijk. Op zijn minst moeten ze hem betere condities aanbieden dan die die hij pas een paar weken terug onderhandeld had. Zo niet kan een contract altijd verbroken worden, zij het tegen een vergoeding. Dat zullen de De Geyters en co. hem wel uitgelegd hebben. "Ze maken het wielrennen kapot, de managers", bromt Braeckevelt.

Deels is dat een oubollige reflex. Er is niets mis met juridische raad voor renners, jongens die al te lang de speelbal waren van de willekeur en de krenterigheid van de ploegen. Maar anderzijds, zo luidt een meer zinvolle argumentatie van de ploegleiders, is de kortste weg naar het grote geld niet altijd de verstandigste route voor een mooie carrière. Maar net zoals in het voetbal is aan het fenomeen van de mobiliteit en de spectaculair stijgende lonen weinig te doen. De liberaliserende Europese wetgeving steunt het vrije verkeer van werknemers. Het voetbal kreeg met het historische Bosman-arrest het deksel op de neus.

In het wielrennen is men niet van zin in een gelijkaardige jungle te belanden, en dat ondanks Europa. Maar hoe dat oplossen? Frontaal inrijden op de Europese wetgeving heeft geen zin, dat leerde het Bosman-arrest. Daarom willen de wielerploegen die Europese wetgeving omzeilen, of beter: irrelevant maken. Dat kan, als alle teams vrijwillig meedoen, en ze zich aan afspraken houden. Een gentleman's agreement dus, maar een van ijzer.

In het voetbal, met zoveel verschillende clubs in zoveel nationale competities, waren zulke afspraken van in het begin tot mislukken gedoemd. In het wielrennen niet. De top is kleiner, het aantal superploegen beperkt, en dan komt een subtop van een ploeg of vijftien, met veel goede wil twintig. In totaal zijn er dertig ploegen die elkaar dagelijks ontmoeten in een bij uitstek internationale competitie. In dit wereldje vallen er afspraken te maken.

En dat is precies de grote missie van Manolo Saiz, de gereputeerde ploegleider van Once, ook onder collega's beschouwd als een primus inter pares. Saiz is voorzitter van de Association Internationale des Groupes Cyclistes Professionels (AIGCP), de vereniging van de profploegen. Samen werken ze aan een systeem dat tegelijk conform is aan de Europese regelgeving dat een realistische prijsvorming en een zekerheid van contract garandeert, ook voor de werkgever.

Dat zonder veel ruchtbaarheid uitgewerkt systeem zit efficiënt in elkaar, en krijgt steun en erkenning van de internationale wielrenunie UCI. Het gaat namelijk zo. Waaraan danken renners hun marktwaarde? Aan hun UCI-punten, de graadmeter voor hun prestaties. Als een renner veel punten heeft, stijgt zijn prijs. Hij is dan welkom bij teams die in de toptien van het ploegenklassement willen raken of er blijven. Die ploegen hebben bijvoorbeeld automatisch startrecht in de Tour. Een sponsor die zeker naar de Tour wil, is dus best af met zo'n topteam vol toprenners en karrenvrachten - dure - UCI-punten.

Om de hele handel van een beetje realistisch prijskaartje te voorzien, is beslist om de rangschikking van de ploegen op te maken op basis van hun UCI-totaal van 15 november van het jaar voordien. Dat is een faire datum, want het wielerseizoen op de weg is dan afgelopen: geen Europese Commissie die in zo'n objectief criterium ooit graten ziet.

De gevolgen? Neem het concrete geval van Rik Verbrugghe, die zegt dat er interesse is van Once. Welnu, Verbrugghe bezet met 881 punten een mooie 25ste plaats in de UCI-rangschikking. Zoals alle renners loopt zijn contract tot december. Stel dat hij toch zou vertrekken naar Once - dat mag van Europa, als hij net zoals in het voetbal een verbrekingsvergoeding (de 'transfersom') betaalt aan Lotto. Dan gaat dat nieuwe contract per 1 januari in. Maar omdat het ploegenklassement al op 15 november wordt opgemaakt, is Once dus geen fluit vooruit met Verbrugghes - dure - punten. Eerste gevolg: Once zal minder geneigd zijn Verbrugghe tegen een hoge vergoeding voortijdig los te weken. Tweede gevolg: de prijs van Verbrugghes UCI-punten is sowieso beperkt, omdat een nieuwe ploeg er niet onmiddellijk van profiteert.

Sinds kort is er nog een tweede grendel. De AIGCP schreef vlak voor de Tour alle teams aan om een lijst over te maken met de namen van alle renners die al onder contract liggen. De gecentraliseerde lijst gaat dan naar alle teams, en zij hebben onder elkaar een gentleman's agreement dat ze geen renners contacteren van wie ze expliciet op de hoogte zijn gebracht dat die elders onder contract liggen.

De lijst is natuurlijk geen garantie, maar het is wel een signaal - in het voetbal is men er nooit toe gekomen. "Ik vertrouw erop", zegt Braeckevelt. "Neem nu het geval Verbrugghe. Een eerste afspraak om geen renners te benaderen die nog onder contract liggen, komt er in maart, onder Saiz' impuls. Na Luik-Bastenaken-Luik, dus begin april, informeert hij naar Verbrugghe. Ik zeg hem: 'Die ligt nog onder contract.' 'Dan weet ik voldoende', antwoordt Manolo. Nog niet zo lang geleden neemt Saiz het initiatief voor de lijst met renners onder contract. En nu zou hij zijn eigen geloofwaardigheid willen verspelen voor Verbrugghe? Dat geloof ik niet."

Maar Once is niet de enige kaper op de kust. Ook Banesto en Mapei worden genoemd, en dat zijn twee ploegen die dringend vers bloed behoeven. En dus blijft het voor Braeckevelt afwachten of de interne solidariteit het houdt of hij binnenkort door een advocaat benaderd wordt met de vraag om een akkoord uit te werken over een 'verbrekingsvergoeding' voor Rik Verbrugghe. Dergelijke som werd vorig jaar door US Postal opgehoest toen men Vuelta-winnaar Heras afsnoepte van Kelme. Kan het wereldje zijn eigen afspraken hard maken, of luidt Verbrugghes ambitie het begin in van een transferperiode zoals in het voetbal?

Lotto hoopt op interne afspraken om Verbrugghe te behouden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234