Woensdag 30/11/2022

Empire of the Sun, op zoek naar de schoonheid van het leven, stippelt verovering van de wereld uit

'We dromen van een volmaakte dictatuur in goddelijke kleuren'

Ze ogen als excentrieke piraten die hun looks plunderden bij Apache-indianen en Azteken, maken psychedelische synthpop die zowel retro als futuristisch klinkt en lijken constant te trippen op een fantasiebrouwsel van lsd, absint en waterverf. Empire of the Sun is met voorsprong de mafste groep van het ogenblik en bezit ook nog eens de formule van hypnotiserende popmuziek.

Door Gunter Van Assche

KEULEN l Het Australische duo kan zich met de hit 'Walking on a Dream' beroemen op een uiterst kleurrijke feelgoodsingle, en wordt op basis van zijn gelijknamige plaat terecht getipt als een van de spannendste debutanten van 2009. Met aanstekelijke popsongs, charmante synthdeuntjes en een naïeve hippie-uitstraling tekent Empire of the Sun allicht voor de meest zomerse soundtrack van het jaar.

Briljante bedenkers van die geluidsband: Luke Steele, de vreemde wonderboy van The Sleepy Jackson (herinner u zijn prachtige debuut Lovers) en Nick Littlemore, de bezieler van Pnau, een Australisch elektronicaduo.

In hun "door hemelse kleuren en endorfines" gedreven zonnerijk gaat Empire of the Sun "op zoek naar de schoonheid van het leven". Om die filosofie kracht bij te zetten, geven de twee in Keulen rendez-vous in een ensemble van kleurrijke Afghaanse gewaden, een indiaanse verentooi uit Nevada en een tuniek uit Mexico. De aanblik van Littlemore en Steele vloekt behoorlijk met de stijve grandeur van het Duits sterrenhotel dat uitzicht biedt op de Dom van Keulen. "De meest deprimerende plaats op aarde, als het regent", tuurt Luke Steele met een bedenkelijke frons uit het raam. "Onze inspiratie wordt duidelijk aangedreven door de zon."

Welke invloeden laten zich nog gelden op deze plaat?

Littlemore: "Toen ik tien jaar oud was, zag ik een expo van Toulouse-Lautrec, die mijn leven heeft veranderd. Zijn tekeningen en schetsen vond ik adembenemend. Als ik één iemand zou moeten duiden als inspirator voor ons imperium, dan is hij het wel."

Toulouse-Lautrecs werk richtte zich vaak op de decadente lifestyle van rijke geilneven. In jullie muziek is eenzelfde genotzucht merkbaar, maar de lyrics zijn wel kinderlijk onschuldig.

Steele: "Dát is het: kinderlijk. Sommigen noemen ons naïef, maar zij dwalen. We proberen op deze plaat niets minder dan een universele boodschap over te dragen, dus de woorden moeten eenvoudig en eenduidig zijn. Anders komt een popsong mechanisch en afstandelijk over. En hoe kan artificiële, kille muziek ooit een steen verschuiven in de rivier?"

Een song van Pnau heette 'Donnie Donnie Darko'. De magisch-realistische sfeer van die cultfilm zit ook wel in Empire of the Sun vervat.

Littlemore: "(enthousiast) Je bent de eerste die dat opmerkt! Die film heeft mijn hele denkpatroon veranderd. Ik denk dat iedereen zich gewoon blind staart op onze tenues en denkt: ha, carnavalsmuziek! Maar we zijn vooral door surrealisme en dada beïnvloed: luister maar naar 'Swordfish Hotkiss Night' en 'Delta Bay'. Mensen denken bij dada vaak aan een agressieve viering van rauwe lelijkheid, maar ik zie vooral de gedurfde schoonheid van die stroming."

Ik las ergens dat het jullie ambitie is een heus imperium uit de grond te stampen. Hoe gaan jullie dat aanpakken?

Littlemore: "Ik wil een rijk stichten aan de hand van kunst en wetenschap, zoals de mysticus William Blake er één voor ogen had. Ons rijk is gevestigd op kleur en fantasie. Ik droom van de volmaakte dictatuur door goddelijke kleuren. Maar belangrijker: We will be exclusively inclusive. Iedereen is dus welkom, onze enige eis is een open geest. Wie zijn cynisme niet onder de mat kan vegen, kan beter in de huidige realiteit blijven. Love is all we need."

Dat geloofden de hippies in de sixties ook, tot die denkwijze lelijk ontspoorde.

Steele: "Maar liefde is almachtig! Zelfs Napoleon wist dat! Hij beklaagde er zich ooit over dat zijn imperium, net als dat van Alexander de Grote en van Caesar, gevormd was door machtsvertoon en bruut geweld. Hij heeft het nooit kunnen verkroppen dat Jezus' rijk, met 'liefde' als fundament, al 1.800 jaar standhield en dat miljoenen mensen bereid waren gevonden te sterven voor Hem. Liefde zal altijd standvastiger zijn dan geweld."

Zegt de man die zes jaar geleden een gitaar droeg in de AB met het opschrift 'Oorlog is goed als je houdt van bloed drinken'.

Steele: "Ja, dat was best grappig. (lacht) Dat was mijn verholen kritiek op het Bushregime. Het is nochtans ook mijn droom elk land ter wereld te bombarderen. Maar dan met singles als bommen en koptelefoons als voedselpaketten. 'Walking on a Dream' leent zich trouwens perfect tot zo'n daad van geweldloos verzet. En weet je waarom?"

Je bent me kwijt, vrees ik.

Steele: "Zoals Jimi Hendrix al wist, liegt muziek nooit. Dus als je de wereld op een waarachtige manier wilt veroveren, moet je het via gepassioneerde songs doen."

De allereerste song die jullie samen schreven voor Pnau heette 'With You Forever'. De laatste song op deze plaat kreeg de omineuze titel 'Without You' mee. Is Empire of the Sun een eenmalige samenwerking?

Steele: "Ik weet dat ik geen te beste reputatie heb op dat vlak (Steele gooide ooit alle groepsleden in The Sleepy Jackson buiten, GVA) maar wat mij betreft is Empire of the Sun een huwelijk waarin we elkaar eeuwige trouw hebben beloofd. De magie tussen ons is te hevig voelbaar. Nick en ik vullen zelfs elkaars gedachten aan. 'Without You' is dus een soort smeekbede om elkaar nooit te verlaten."

Jullie willen nochtans niet samen op tournee gaan. Om spanningen te vermijden?

Steele: "Inderdaad. Ik heb geen zin om eindeloos te bollen over snelwegen. Liever zou ik iets willen opzetten zoals The Knife: elf keer een spectaculaire show neerpoten en dan valt het doek. Bestcasescenario? We willen een volledige zoo en een gemaskerd bal met acrobatische dansers, waarbij het publiek helemaal opgedoft de zaal betreedt. Maar dat is toekomstmuziek. We hebben nu te veel aan ons hoofd."

Je bedoelt de film over jullie wereldverovering als Empire of the Sun?

Littlemore: "Klopt, we hebben al in Shanghai en Mexico gedraaid en nu moeten we nog kiezen tussen Groenland of IJsland. Ons doel is alle rijke culturen exploreren en hun sleutelfiguren ontmoeten: de Azteken, de Vikings, de keizers uit oude dynastieën... Overal waar de zon een belangrijke rol speelt, zullen wij met onze camera's staan. Het wordt een cinematografische orgie van kleuren en culturen."

Nick, klopt het dat jij aan synesthesie lijdt, een aandoening waarbij je geluiden als kleuren interpreteert?

Littlemore: "Ik zie het niet als een vorm van lijden, maar als een gigantisch voordeel voor elke artiest - ik spreek en denk in kleuren. Om een voorbeeld te geven: 'Without You' is voor mij een blauwe song met hevige toetsen rood, en als Luke het refrein inzet, zie ik de zilverkleur van een vissenvin in de oceaan. Blauw is overigens de grondkleur van al mijn songs. Verder zit er veel honinggeel, oranje en roze in, net als in het oude werk van Rothko."

Welke kleuren moet je weren als je muziek maakt? Beige?

Littlemore: "(lacht) Nee hoor, beige is perfect voor de delicate opvulling. Alleen zwart en wit zijn te mijden tonen. Niets saaiers dan kleurloosheid in je palet."

Walking on a Dream is verschenen bij EMI.

Nick Littlemore:

We zijn vooral door surrealisme en dada beïnvloed

n Luke Steele en Nick Littlemore: 'Het is onze wens elk land ter wereld te bombarderen, met singles als bommen en koptelefoons als voedselpaketten.'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234