Zondag 07/03/2021

Review

Emmylou Harris in Koninklijk Circus: Miserie met een beat

Sidekick Rodney Crowell stond voor het eerst als gelijkwaardige partner met Emmylou Harris op het podium. Beeld alex vanhee
Sidekick Rodney Crowell stond voor het eerst als gelijkwaardige partner met Emmylou Harris op het podium.Beeld alex vanhee

De muzikale knipperlichtrelatie tussen Emmylou Harris en Rodney Crowell werd onlangs bekrachtigd met de nostalgische plaat 'Old Yellow Moon'. Ook in het Koninklijk Circus wierpen beiden een blik over hun schouder met blues, countryrock en cajun.

"Naar verluidt houden jullie hier wel van", sprak Emmylou Harris (***(*)) na de hartverscheurende Townes Van Zandt-cover 'If I Needed You'. Een treurwilgenduet - dat ze oorspronkelijk met Don Williams bracht - waarin accordeon, pedalsteel en contrabas voor de spaarzame opsmuk zorgden. Het succes van de film 'The Broken Circle Breakdown' - hoofdrolspeler Johan Heldenbergh zagen we overigens in de zaal zitten - bleek de zangeres niet te zijn ontgaan. "I love the song too, so that's perfect", zei ze achteraf tegen haar sparringpartner Rodney Crowell.

Verbaasde het eigenlijk iemand dat country queen Harris en Johnny Cash' voormalige schoonzoon een royaal echtpaar vormden in het Koninklijk Circus? Hun duettenplaat 'Old Yellow Moon' hing al veertig jaar in de lucht. Vanaf het ogenblik dat Crowell de eerste akkoorden op Harris' debuut 'Pieces of the Sky' (1975) neerpende en zich aansloot bij haar begeleidingsgroep The Hot Band, zouden beide stemmen zich vaker tegen elkaar aanschurken.

In Brussel was Crowell voor het eerst een gelijkwaardige podiumpartner in plaats van haar sidekick. Een gedurfde keuze, aangezien Harris intussen talloze onsterfelijke duetten op haar conto kan schrijven - met Johnny Cash, Bob Dylan of Neil Young - en ze alle sterren van de hemel zong met haar geliefde Gram Parsons.

Het verschil in emotionele voordracht tussen Parsons en Crowell merkte je wel in 'The Return of the Grievous Angel' en 'Love Hurts', waarbij die laatste zijn meerdere moest erkennen in Parsons. Maar Crowells lichtjes vermoeide, hese stem scheerde wel weer hoge toppen in 'The Rock of My Soul' en 'The Angels Rejoiced Last Night'.

Het concert bood zo'n dertig songs lang een gave dwarsdoorsnede van the American songbook, maar ook van vier decennia waarin beide levens af en toe in elkaar verstrengeld raakten. Zo bleek 'Ashes by Now' de eerste demo die Harris en Crowell ooit inblikten en herinnerde zij zich hoe Crowell haar vertrouwen won door 'Till I Gain Control Again' te zingen. Zelf snoerde Harris je keel dan weer dicht tijdens 'Darlin' Kate', een solo gebrachte hommage aan wijlen Kate McGarrigle. En ook de bloedmooie pianoballad 'Back When We Were Beautiful' garandeerde een dozijn rillingen over je rug. "We houden van deprimerende liefdesliedjes", zo gaf de chanteuse tussendoor de teneur van de avond mee. "Because they feel so good." Een andere song zou ze ook nog grinnikend omschrijven als "misery with a beat".

Toch prees je jezelf gelukkig dat het ritme tijdens deze drie uur durende set af en toe flink opgedreven werd. Tijdens de honkytonk shuffle van 'Invitation to the Blues' bijvoorbeeld. Of met de cajun van 'Leaving Louisiana in Broad Daylight', waarbij het montere ritme je hartslag even overnam. Niet alleen miserie heeft recht op ritme, immers.

null Beeld alex vanhee
Beeld alex vanhee
null Beeld alex vanhee
Beeld alex vanhee
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234