Dinsdag 20/04/2021

'Emilia Galotti' door De Tijd

undefined

de Volkskrant, 17 oktober

"Als altijd bij De Tijd is ook Emilia Galotti een genot voor het oor, vanwege de zorgvuldige tekstbehandeling. De schoonheid van de taal komt hier zonder hinderlijk toneeltoontje prachtig tot zijn recht. Dat die taal het voertuig is voor een tamelijk mal stuk, ach, wie maalt erom. (...) G. E. Lessing mag zijn stuk dan ooit bedoeld hebben als tragedie, De Tijd maakt er een verrukkelijke komedie van. Met een subtiele knipoog naar het achttiende eeuwse theater zijn spel, regie en vormgeving voorbeeldig op elkaar afgestemd. Zo bepoederen de spelers publiekelijk elkaars gezicht en haar, alsof ze ineens midden in de pruikentijd staan. Midden op het toneel hangt een rood velours gordijn dat voortdurend open en dicht gaat als er weer een overspannen graaf komt opdraven. Ook belichting en kostumering verraden een hang naar toen, maar zijn fris-modern."

Didier Vermeiren in Van Abbe Museum

NRC Handelsblad, 15 oktober

"Door zijn werk aantrekkelijker te maken, geeft Vermeiren subtiel aan dat hij zelf ook wel doorheeft dat hij zich in een hoek heeft geverfd - dat zijn rigide thematiek te marginaal was om de aandacht vast te houden. Daar is op zich niks mis mee, als Vermeiren vervolgens het lef had gehad het roer radicaal om te gooien. Maar hij kiest voor een halfslachtige oplossing door deels op zijn oude concept voort te bouwen, en deels te zwichten en zijn beelden via een semi-conceptuele omweg te verfraaien.

"Als toeschouwer blijf je uiteindelijk achter met het gevoel niet serieus genomen te worden, en die vroegere hooghartigheid slaat terug op Vermeiren zelf. Wie hem nu ziet worstelen met zijn concepten voelt sterk de neiging om zijn schouders op te halen en 'ja, dat komt er nou van' te denken. Aan de andere kant: wie Vermeirens verleden niet kent of het ruimhartig wenst te negeren, krijgt in het Van Abbe een curieuze reeks beelden voorgeschoteld van brokken klei die halsstarrig weigeren zich bij hun eigen stolling neer te leggen. Móóie beelden, inderdaad."

'Da Pompei a Roma' in KMKG Jubelpark

de Volkskrant, 16 oktober

"Barbaars is het wel, de bijnaam Silicon Babe die het Romeinse meisje kreeg van archeologen. (...) Net als alle andere inwoners van Oplontis, een Romeins havenstadje op vijf kilometer van Pompeji, zat ze op 25 augustus 79 na Christus als een rat in de val toen om één uur 's nachts een gloeiende wolk vulkanisch materiaal kwam aanrazen. Bijna tweeduizend jaar later zijn we getuige van de leegte die van haar resteerde. Letterlijk een leegte, want de delvers vonden van het meisje alleen een holte terug, achtergebleven in lava en puin na de ontbinding van organische resten. Uit dat fantoomgraf maakten ze een wassen afgietsel met een mal van gips, waarin ze vervolgens doorzichtig epoxyhars spoten. Het resultaat is gruwelijk en wonderschoon tegelijk. De opengesperde mond schreeuwt om hulp. Het meisje verblijft de komende maanden in Brussel, waar ze ook nog eens op haar rug is gedraaid om het afgietsel voor schade te behoeden."

Ons land stuurt zijn zonen en dochters onverdroten de wijde wereld in. Soms worden ze in den vreemde overladen met lof, soms zijn pek en veren hun deel. In 's Lands Glorie brengen we verslag uit van hun artistieke wedervaren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234