Dinsdag 18/05/2021
Mark Coenen en Piccola, van Italiaanse komaf. Beeld Illias Teirlinck
Mark Coenen en Piccola, van Italiaanse komaf.Beeld Illias Teirlinck

Hondsdagen

Elke dag neemt Jeffrey de bus om 50 kilometer verder aan de ingang van een supermarkt te gaan staan

Mark Coenen, adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse hogeschool PXL, gaat op wandel met de wereld.

Dat hij Jeffrey heet. En dat hij uit Nigeria komt en daar schilder was.

Echt spraakzaam is hij niet, de ­vriendelijke, zwarter dan zwarte man met een wit petje op, die aan de ingang van de lokale Aldi, hier Eurospin geheten, op wacht staat: voor 50 euro laad je je kar vol merkvreemd voedsel van goede kwaliteit.

Jeffrey staat glimlachend om geld te vragen: bedelen kun je dit bijna niet noemen, hij doet het discreet en bescheiden. Ondertussen regelt hij het verkeer op de parking en zet de karretjes weer in het gelid.

Hij is een paar maanden geleden met een bootje de Middellandse Zee overgestoken en woont in Macerata, in de regio Marche. Elke dag neemt hij de bus om 50 kilometer verder in Sarnano aan de ingang van een supermarkt te gaan staan.

Hij is een van de duizenden vluchtelingen die op de drempel staan van Europa, hopend op een beter leven. Dat voorlopig een vage droom blijft. De Italianen die de vluchtelingen opvangen – bed, bad, brood – krijgen per dag 40 euro om hun onkosten te delgen. Dat is in een mum van tijd uitgegroeid tot een handeltje tussen vriendjes: in ruil voor een bed, bad en wat zoutloos brood wordt men, als men de juiste contacten heeft, slapend rijk.

Het zorgt voor grote problemen met de Marchegiani, die acht maanden na de aardbeving nog in containers moeten slapen en geen uitzicht hebben op een door de staat betaalde hotelkamer aan de kust. We zijn een land zonder vrienden, schrijft de Corriere della Sera. ‘Un paese senza alleati.’

Niet dat men er hier in de streek wakker van ligt, maar de politiek in Rome spuwt vuur op het Europa van de Oostenrijkers en de Fransen, volkeren waarmee het haar hele recente geschiedenis al in de clinch gelegen heeft.

Premier Gentiloni dreigt er fijntjes mee de grenzen helemaal open te zetten, als protest tegen de lankmoedige houding van zijn Europese partners. Ondertussen wil 68,4 procent van de Italianen geen buitenlander meer als buur. De zigeuners winnen de trieste race der impopulariteit met verve: 85 procent van de Italianen wil niet dat hun kind trouwt met een Roma.

Ondertussen is het hier 40 graden in de schaduw en smelten de wegen en de mensen. Niet alleen de bootvluchtelingen, maar ook de hitte komt van Afrika, want die heet hier Caldo Africano.

Jeffrey heeft gehoord dat zijn broer in ­Nigeria ­gestorven is. ‘I’m in pain, man.’  Beeld rv Coenen
Jeffrey heeft gehoord dat zijn broer in ­Nigeria ­gestorven is. ‘I’m in pain, man.’Beeld rv Coenen

Soms brengt de hitte ook zand uit de woestijn mee: de Kadhafi-wind legt een fijne rode zandsluier over berg en dal. Men is hier wel wat gewoon, maar zelfs de gestaalde kaders der lokale contadini kijken zorgelijk: het is voor het eerst sinds 2003 dat hier dit soort temperaturen worden genoteerd.

De schapen lopen doelloos en ­uitgeput rond, op zoek naar water en gras dat er niet meer is. Boeren slapen overdag en proberen na middernacht de schade in te halen. Donkere velden vol met door Europese subsidies betaalde tractoren: enorme brom­vliegen met reusachtige lampen.

Als ik de volgende dag Jeffrey wil uitnodigen om bij een kop koffie zijn verhaal te doen voor de lezers van de krant van de zalm, kijkt hij meteen schichtig. Een Vlaamse journalist – het kind moet een naam hebben – die op een broeierige parking in het midden van nergens geïnteresseerd is in zijn verhaal: hij vertrouwt er geen letter van.

“I’m in pain, man”, zegt hij. Drie dagen geleden is zijn broer in Nigeria gestorven; 32. Hij krijgt slechts met mondjesmaat berichten, al hangt hij constant aan zijn gsm. “Thanks for the support, man”, zegt hij als ik hem een briefje van 20 euro geef.

Ik laad mijn karretje in de auto en rijd door.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234