Zondag 24/10/2021

Eley Kishimoto

De Pucci van vandaag is een koppel

Agnes Goyvaerts

e etalages zijn geplaveid met Pucci-achtige prints, le chic du chic snort een vintage Pucci op, maar de fijnproevers hebben de Pucci van vandaag ontdekt: Eley Kishimoto. Iets minder makkelijk uit te spreken en te onthouden, maar gegarandeerd iets heel, heel bijzonders.

Eley Kishimoto staat voor Mark Eley en Wakako Kishimoto. Ze zijn man en vrouw, hij afkomstig uit Wales, zij van oorsprong Japanse. Ze volgden beiden een opleiding textielontwerp en leerden elkaar in 1989 kennen in New York. Indien u denkt dat u het eerste stuk van hen nog moet zien hebt u het waarschijnlijk bij het verkeerde eind. Want nog voor ze aan een eigen merk begonnen, werkten ze al voor de grootste namen uit de mode. Op de zomercollectie van Louis Vuitton drukten ze bijvoorbeeld hun stempel. Ze hebben kleuren en dessins ontworpen voor Jil Sander en Joop!, en hun eerste stappen zetten ze met Londense ontwerpers als Hussein Chalayan en Alexander McQueen. Voor Ratti, de grootste en beroemdste stoffenfabrikant van Italië, en dus wellicht van Europa, werken ze als adviseur. Ratti levert stoffen aan bekende namen als Dolce e Gabbana, Chanel, Armani en Sportmax. "Wij werken niet rechtstreeks voor hen, maar onrechtstreeks bepalen we dus wel mee hun kleuren en patronen", vertelt Mark Eley ons.

Maar wij zijn vooral geïnteresseerd in hun eigen collectie. Rokken, blouses, jassen en broeken in vaag verouderde kleuren en naïef aandoende bedrukkingen. Ze hebben iets ouds en 'geleefds' maar zijn tegelijk modern en verfrissend anders. "Ik hoop dat wij geen retro-prints maken, maar iets waarlijk moderns", zegt Eley. "Wat, doen de dessins jou denken aan de sofa van je oudtante? Haha, dat begrijp ik wel. Ik kan zelfs uitleggen wat dat retro-gevoel is. Het gebeurt in de hedendaagse mode namelijk zelden dat een kledingstuk volledig bedrukt is. Die 'overall' print zag je vroeger veel meer. Dat is één. Daarbij komt dat de onze ook iets kinderlijks heeft, een beetje zoals de aardappelstempel. Wij werken heel artisanaal, er komt veel handwerk bij te pas. Voor één print kunnen wij maximaal vier ramen gebruiken. Door onze beperkingen krijg je onvermijdelijk dat gevoel 'van vroeger'. Als wij voor Ratti werken, dan hebben we het over 22 ramen voor één print, dan krijg je meteen een heel ander resultaat."

Wat Eley Kishimoto doet, ligt momenteel helemaal in de trend. Maar toen ze ermee begonnen, zo'n acht jaar geleden, was het al minimalisme en non-kleuren wat de klok sloeg. Zijn ze niettemin vol vertrouwen begonnen? "Natuurlijk waren wij onzeker", zegt Mark Eley. "Maar we hebben eigenlijk nooit moeten bedelen om werk. We hebben allebei textielontwerp gestudeerd aan St. Martins in Londen, met mode als specialisatie. Daardoor kenden we een boel mode-ontwerpers. Twee jaar nadat we van school af waren, hebben we onze eigen studio met zeefdruk-atelier ingericht bij ons thuis. De ontwerpers kwamen bij ons terecht omdat wij heel snel op hun ideeën konden inspelen. Voor de show van Alexander McQueen in 1994 maakten wij de nacht voor het defilé nog twee belangrijke prints. Je krijgt daar dan ineens een prachtige arena aangeboden om je werk te tonen, en op die manier werden we ook opgemerkt door de media. Onze naam werd in het programma vermeld, en dat was op dat moment eigenlijk ook het enige wat wij vroegen. Zij waren debutanten net als wij, het was gewoon samen opgaan. Foto's van de defilés met onze prints verschenen in toonaangevende bladen, met de showstukken konden we stilaan een portfolio opbouwen en dat, gecombineerd met mond-tot-mondreclame, maakte dat grotere modemakers ons vroegen om dingen voor hen te doen, Nicole Fahri onder meer. Door met anderen samen te werken, kristalliseerde ondertussen de idee zich beter uit van wat we zelf wilden maken. Onze eerste, kleine collectie bestond uit bedrukte regenjassen, regenhoedjes, sjaals, etcetera. Die werd opgepikt door een winkel in Italië en Pelicano in Londen. Daar werd het dan weer gezien door Japanners die het aankochten, en we waren vertrokken. Sinds de zomer van 1998 zijn we onze eigen modecollectie aan het uitbouwen."

Eley Kishimoto is klein, het is arbeidsintensief werken, de prijzen zijn heel redelijk. Opgeteld betekent dat dat ze aan hun eigen collectie voorlopig geen frank verdienen, eerder verliezen. Maar dat wordt gecompenseerd door hun consultancy-opdrachten voor grote merken.

Mark Eley: "Het nam wel veel van onze tijd en energie in beslag, zodat we - misschien was dat een geluk - ons niet echt in het modesysteem en de trends konden verdiepen. Daardoor hebben we goed onze eigenheid kunnen bewaren, denk ik. En nu heeft de commerciële mode ons ingehaald, wat wij doen is plots de trend. Misschien is het omdat wij niet bang zijn voor motieven en kleuren dat wij ineens goed liggen. Ik hoop wel dat wij geen 'fashion moment' zijn. We werken in ieder geval met de bedoeling om blijvers te zijn. Om onze eigen klantenkring op te bouwen van mensen die onze kleren kopen omdat ze ze mooi vinden, niet omdat het toevallig 'het ding van het seizoen' is.

"Vorig seizoen, dus voor de zomer die net achter ons ligt, bestond de grootste hap van ons consultancy-werk in de prints voor Louis Vuitton. Eley: "We deden daar heel veel voor. De motieven van de kleding werden overgezet op de tassen, dat gaf een enorme zichtbaarheid aan ons werk. Nauw samenwerken met Marc (Jacobs, de Amerikaanse ontwerper van Vuitton; ag) en Venetia (Scott, stiliste; ag) en de totale vrijheid krijgen, dat was buitengewoon."

Of een grote 'boîte' als Vuitton hen dan zo maar de vrije hand geeft? Eley: "Het zou niet veel zin hebben om bij ons aan te kloppen met een welomlijnd idee. Als een ontwerper zelf ideeën heeft, gaat hij beter rechtstreeks naar een stoffenfabrikant en laat daar maken wat hij wil. Bij ons is het ontwerpen van tekening en kleurencombinatie echt een specialisatie. Wij verwachten van een ontwerper dat hij of zij de sfeer van de collectie aangeeft, en het kleurenpalet, maar voor de rest moeten ze het aan ons overlaten."

Met herkenbare kleuren en tekeningen is het niet nodig ingewikkelde modellen te bedenken, dat wist Pucci al. Ook Eley Kishimoto werkt met simpele vormen en stoffen. Veel katoen, ruwe zijde, viscose. Voor deze winter zijn er knielange A-rokken, een sweatshirt met vleermuismouwen, een knielange jas zonder kraag. Er is een naïeve rozenprint een zwart-witte op-art bedrukking en mijn favoriet, een trompe-l'oeil dessin van ruches. De kleuren liggen in het gamma van de poederblauwen, paars-bordeaux en goud-beigen.

"Kleur, motief en vorm ontstaat samen", zegt Eley. "Alles moet kloppen. En het ene beïnvloedt het andere. Wij houden onze vormen meestal eenvoudig, maar ze zijn wel doordacht. Wij willen een vrouw sexy kleden, maar op een manier die verder gaat dan wat in klassieke termen sexy wordt genoemd."

Hun motieven kunnen er dan wel naïef uitzien, het is echter hard werken om alles exact te krijgen zoals het was uitgedacht. Eley: "Het is een ingewikkeld proces, je kunt iets heel gemakkelijk verknoeien. Wij gebruiken geen computers, er komt veel handwerk bij kijken. Flexibiliteit is een van onze sterke punten. Dit seizoen hebben we onder meer dingen gedaan voor Tracy Mulligan en voor Clements Ribeiro, we houden eraan om te blijven werken voor trendy Londen. Voor dit seizoen werken we nog voor Marc Jacobs' eigen collecties, maar niet meer voor Vuitton. We zijn net begonnen voor Jean Touitou van APC. Ook Cacharel had ons gevraagd, maar dat aanbod hebben we afgeslagen, omdat we dachten dat ons handschrift er niet duidelijk genoeg zou kunnen uitkomen, en dan doen we het liever niet.

"Neen, Louis Vuitton is er dit seizoen niet bij, en daarmee is ook meteen gezegd waarom we ons concentreren op onze eigen lijn: met anderen moet je van seizoen tot seizoen afwachten of ze je nodig zullen hebben. Op die manier is het heel moeilijk om iets te plannen. Voor onszelf weten we echter wel waar we naar toe willen. Dat heb je onder controle en dat kun je stap voor stap opbouwen.Voor een groot modehuis is het moeilijk om ons voor langere tijd te engageren, omdat we zo'n sterke identiteit hebben. Maar wie weet, misschien komt er ooit wel een merk dat ons adopteert."

Een defilé geven ze niet, reclame maken ze niet. Waarom? Mark Eley: "Er zijn verschillende redenen waarom wij niet meedoen aan de Fashion Week. Om te beginnen is een defilé een peperdure aangelegenheid waarin je veel geld en tijd moet investeren. En als je er eenmaal mee begint, zit je in de tredmolen. Want als je dan een seizoen overslaat, denken de mensen dat er iets mis is. Bovendien heb ik liever direct contact met de klant, dan door de filter van shows en media. Wij proberen de manier waarop onze kleren worden gepresenteerd heel erg onder controle te houden, we lenen ze niet uit aan gelijk welke stiliste. Dat lijkt me gezonder. En het is ook voor beide partijen prettiger om het gevoel van de ontdekking te hebben. De klanten zijn blij dat ze een echte vondst hebben gedaan, voor ons is het vleiend als ze ons vinden. Met een defilé wordt alles toch gewoon op een dienblaadje voorgeschoteld?"

Ontwerpen, bedrukken, adviseren, contracten afsluiten, controleren, het klinkt behoorlijk hectisch, zeg ik. "Ja, en volgende week zijn we in Italië voor Ratti. Druk? En dan weet u nog niet dat we ook drie kinderen en katten hebben!" lacht Eley. "Hoe we dat oplossen? Met heel veel stress en alcohol. Neen, serieus, wij zijn het gewoon om hard te werken. Als creatieve mensen is dat immers wat je van het leven verwacht, niet?"

Eley Kishimoto is in België te zien bij Walter,

Sint-Antoniusstraat 12, Antwerpen.

Ze verzorgen kleuren en dessins voor stoffengigant Ratti en Vuitton, maar maken steeds meer naam met spectaculaire eigen collecties

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234